Appeal dismissed as inadmissible due to failure to join co-defendant in mandatory joint litigation under Greek Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible against all parties because the appellant failed to join the necessary co-defendant in mandatory joint litigation. The opposing creditors filed a third-party objection against both the appellant and the debtor, yet the appeal was lodged solely by the creditor without the debtor's participation. The court ruled that the appellant's failure to appear or join the co-defendant rendered the proceedings inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArticles 76(1), 936, 558(b) of the Civil Procedure Code; Mandatory joint litigation requires all co-defendants to be joined in appeals, otherwise the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1321 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1321/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ά. Κ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ιγνατιάδη και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. Λ. του Σ., κατοίκου ..., 2) Ε. συζύγου Π. Ζ., το γένος Σ. Λ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/9/1996 ανακοπή των ως άνω ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3470/2004 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι ως άνω αναιρεσίβλητοι με την από 19/5/2005 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 735/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 3470/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Εκδόθηκε η 173/2010 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23/1/2013 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Τζαβάρα ανέγνωσε την από 4/4/2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμ. 173/2010 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 558 εδ. β' ΚΠολΔ, αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Το άρθρο 76 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι, όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση ή η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους ή όταν οι ομόδικοι μόνο από κοινού μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν, οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή, έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται, με τους οποίους συνδέονται με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας.
Όπως δε προκύπτει από το άρθρο 936 ΚΠολΔ, περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας υπάρχει και επί ανακοπής τρίτου, η οποία πρέπει να απευθύνεται τόσο κατά του επισπεύδοντος όσο και του καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη, μεταξύ των οποίων υπάρχει δεσμός αναγκαστικής ομοδικίας παθητικής κατ' άρθρο 76 παρ. 1 περ. τρίτη.
Περαιτέρω, στο άρθρο 76 παρ. 4 ΚΠολΔ ορίζεται ότι η άσκηση των ενδίκων μέσων από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1 έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του, παρόλο που αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία του ενδίκου μέσου (Ολ ΑΠ 63/1981). Στην περίπτωση δε αυτή (της πλασματικής ασκήσεως του ενδίκου μέσου), πρέπει οι μη ασκήσαντες ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους, κατ' εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ (ΑΠ 1552/2007, ΑΠ 770/2009).
Στην προκειμένη περίπτωση οι ανακόπτες και ήδη αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι έχουν κληθεί, νόμιμα και εμπρόθεσμα για τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 6696Δ και 6697Δ/9.2.2016 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής Ν.
Δ. (άρθρα 122 παρ. 1, 123, 126 παρ. 1, 127 παρ. 1, 139, 226 παρ. 4 εδ. γ', δ', 230 παρ. 2, 498 παρ. 1, 2, 568 ΚΠολΔ), με την ένδικη, κατ' άρθρο 936 ΚΠολΔ, ανακοπή τους ζήτησαν: 1) να ακυρωθούν, για τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους, α) η υπ' αριθμ. 1288/30.10.1995 έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως ακινήτου του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χ.
Χ. Δ., με την οποία κατασχέθηκε από τον πρώτο των καθ' ων το 1/6 εξ αδιαιρέτου του αναφερομένου σ' αυτήν ακινήτου, προς ικανοποίηση χρηματικής απαιτήσεώς του κατά του δευτέρου των καθ' ων, ο οποίος φέρεται στην έκθεση αυτή ως κύριος του κατασχεθέντος 1/6 εξ αδιαιρέτου του ως άνω ακινήτου, ενώ σ' αυτόν ανήκει, κατά κυριότητα, μόνο ένα διαιρετό τμήμα τούτου, εμβαδού 2.000 τ.μ., από δε τα λοιπά τρία διαιρετά τμήματα, όπως αυτά περιγράφονται στην ανακοπή, τα δύο, εμβαδού 747,50 τ.μ.
και 4.685 τ.μ. αντίστοιχα, ανήκουν, κατά κυριότητα, άλλως κατά νομή, αποκλειστικά στον πρώτο από αυτούς (ανακόπτοντες), και το τρίτο, εμβαδού 4.685 τ.μ., ανήκει, κατά κυριότητα, άλλως κατά νομή, αποκλειστικά στη δεύτερη και β) το υπ' αριθμ. 1441/31.7.1996 Β' επαναληπτικό πρόγραμμα πλειστηριασμού ακινήτου του ίδου ως άνω δικαστικού επιμελητή, με το οποίο ορίσθηκε νέα ημέρα πλειστηριασμού η 2.10.1996 και 2) να αναγνωρισθεί η κυριότητά τους στα ως άνω διαιρετά τμήματα του κατασχεθέντος ακινήτου.
Η ανακοπή αυτή είχε στραφεί κατά του επισπεύδοντος δανειστή ήδη αναιρεσείοντα και κατά του οφειλέτη Α. Λ., ο οποίος, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, μετείχε και στην κατ' έφεση δίκη ως εφεσίβλητος. Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μόνον από τον επισπεύδοντα την εκτέλεση δανειστή, όχι όμως και από τον αναγκαίο ομόδικό του ως άνω οφειλέτη, ο οποίος, αν και θεωρείται μεν, κατά τα προεκτεθέντα, ότι και αυτός άσκησε το ένδικο τούτο μέσο, ωστόσο όμως δεν αποδεικνύεται ότι κλητεύθηκε για να παραστεί κατά τη συζήτηση της προκειμένης αιτήσεως ούτε και γίνεται επίκληση τέτοιας κλητεύσεως. Σημειώνεται, πάντως, ότι η προσκομιζόμενη στο φάκελο της δικογραφίας σε φωτοτυπικό αντίγραφο 6698Α/9.2.2016 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Ν. Δ. προς τον Α. Λ. δεν αφορά την υπό κρίση από 23.1.2013 αίτηση αναίρεσης, αλλά την από 27.7.2010 αναίρεση. Επομένως, πρέπει η παρούσα συζήτηση να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους, την παρούσα συζήτηση επί της από 23/1/2013 αιτήσεως Ά. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 173/2010, αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2018.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2-8-2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ