Supreme Court dismisses appeal against appealable judgment due to inadmissible grounds and absence of defendant.

Απόφαση 1300 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1300/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. Κ. του Γ. και 2) Μ.-Α. συζύγου Δ. Κ., κατοίκων ... οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Καραγιάννη που ορίσθηκε με την 160/2011 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου σύμφωνα με το άρθρο 8 ν.3226/ 2004.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Χ. Σ., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-3-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 290/2009 του ίδιου δικαστηρίου και 2727/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-10-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 15-2-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη .../13-9-2012 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών …, την οποία προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 27-10-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 2727/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης αποφάσεως δικάσιμο (25-2-2013), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο.

Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίσθηκε ο αναιρεσίβλητος ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

Με την από 8-3-2006 αγωγή τους οι ήδη αναιρεσείοντες σύζυγοι ζήτησαν να υποχρεωθεί ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος δικηγόρος, ο οποίος είχε διατελέσει δικαστικός τους πληρεξούσιος, να τους καταβάλει το ποσό των 400.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε σ' αυτούς συνεπεία των αναφερόμενων αδικοπραξιών (απιστίας δικηγόρου κ.λ.π.) τις οποίες τέλεσε σε βάρος τους.

Με την ανταγωγή την οποία άσκησε ο εναγόμενος με τις προτάσεις που υπέβαλε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι οι ενάγοντες υποχρεούνται να του καταβάλουν εις ολόκληρον το ποσό των 30.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που του προξένησαν συνεπεία προσβολής της προσωπικότητάς του.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή και δέχθηκε μερικώς την ανταγωγή, αναγνώρισε δε ότι οι αντεναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν στον αντενάγοντα εις ολόκληρον το ποσό των 4.000 ευρώ. Μετά από έφεση των εναγόντων-αντεναγομένων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η έφεση ως προς τη δεύτερη ενάγουσα-αντεναγομένη και έγινε δεκτή ως προς τον πρώτο, αφού δε εξαφανίσθηκε ως προς αυτόν η εκκαλούμενη απόφαση και κρατήθηκε η υπόθεση, απορρίφθηκε η αγωγή και έγινε μερικώς δεκτή η ανταγωγή, αναγνωρίσθηκε δε ότι αυτός υποχρεούται να καταβάλει στον αντενάγοντα εις ολόκληρον με τη δεύτερη αντεναγομένη το ποσό των 4.000 ευρώ.

Με το άρθρο 559 αριθ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Εξάλλου για τη θεμελίωση του λόγου αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 εδ.β Κ.Πολ.Δ. για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, πρέπει η παραβίαση να αφορά την ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα δικαίου, δηλαδή εξειδίκευση αόριστων νομικών εννοιών ή υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτόν, ενώ ο ως άνω λόγος δεν θεμελιώνεται όταν η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αφορά την εκτίμηση αποδείξεων (Α.Π.115/2010).

Εξάλλου κατά το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφασή του το εφετείο, αφού αναφέρθηκε αναλυτικώς στις δικαστικές ενέργειες στις οποίες είχε προβεί ο αναιρεσίβλητος, ως πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων, δέχθηκε περαιτέρω και τα εξής κατά λέξιν: "Δεν αποδείχθηκε ότι ο αντενάγων εκτέλεσε το λειτούργημά του κατά τρόπο πλημμελή και ύποπτο ούτε ότι διέπραξε σε βάρος του ενάγοντος και της συζύγου του αστικά και ποινικά αδικήματα και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος, όπως αναφέρεται στην αγωγή...

Αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος δικηγόρος εξετέλεσε με ευσυνειδησία την εντολή που του ανέθεσε ο ενάγων-αντεναγόμενος για λογαριασμό της συζύγου του και δεν παραβίασε από δόλο ή από αμέλεια τα καθήκοντά του, με σκοπό να ευνοήσει τον υπερθεματιστή, στον οποίο είχε κατακυρωθεί το ακίνητο της αντεναγομένης.

Στην κρινόμενη αγωγή του ενάγοντος κατά του εναγομένου-αντενάγοντος, στην οποία ενσωματώνεται η από 24-3-2006 έγκλησή του κατ' αυτού, αναγράφονται οι ακόλουθες φράσεις για τον εναγόμενο: "Ο εναγόμενος... υπήρξε αυταπόδεικτα και απόλυτα τεκμηριωμένα... υπαίτιος δια σωρεία ποινικά κολάσιμων πράξεων σε βαθμό κακουργήματος...", "...αλλά τουναντίον εκμεταλλεύθηκε βάναυσα το αδιέξοδο που είχαμε περιέλθει...", "...είναι αυτονόητο και θα αποδειχθεί στη συνέχεια ότι ο μηνυόμενος Ι.

Σ., εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι είχα πέσει στα δίκτυά του, διότι δεν ήταν δυνατόν, πιεζόμενος από τις προθεσμίες και όχι μόνο, να αναζητήσω άλλο δικηγόρο, άρχισε από αυτή τη στιγμή να διαπράττει το ποινικό αδίκημα του εκβιασμού, εις γνώση του ότι δεν ήμουν σε θέση να το αντέξω...", "...θα αποδειχθεί ότι ο μηνυόμενος εκτέλεσε το δικηγορικό του λειτούργημα, όχι μόνο κατά πλημμελή τρόπο, αλλά και αυταπόδεικτα κατά τη δική μου κρίση ύποπτο...", "...ο μηνυόμενος διέπραξε ποινικά και αστικά κολάσιμα αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος...", "...και όμως αυτός ο περίεργος κύριος που είχα διαπιστώσει ότι ενεργούσε βάσει δόλου...", "...όταν άρχισαν οι φορτικές οχλήσεις του, παρά τη δυσκολία μου και την απαξίωσή μου να εμπλακώ με τα δικαστήρια κατ' αυτού του περίεργου τύπου, όταν διέπραττε τις αφάνταστες και γελοίες πράξεις του...", "...μία τραγελαφική και ψευδέστατη αγωγή αποζημιώσεώς του, η οποία δεν θα άξιζε σχολιασμού, εάν δεν την είχε συντάξει δικηγόρος και δη ο μηνυόμενος από εμένα γραφικός κ.

Ι. Σ...", "...θα πάρετε μία πρώτη άποψη από τις ενέργειες του μηνυομένου δικηγόρου, εάν είναι δυνατόν αυτή η αίτηση (η από 4-7-2000 αίτηση αναστολής εκτελέσεως του πλειστηριασμού) να θεωρηθεί δικόγραφο που είχε κατατεθεί σε δικαστήριο...", "...με την περίεργη, αντιδεοντολογική, κοινωνικά ανάλγητη, ποινικά και αστικά κολάσιμη συμπεριφορά του προκάλεσε σε εμένα ειδικότερα, αλλά και στην οικογένειά μου, συνεχόμενη επί τέσσερα χρόνια ψυχική οδύνη...", "...οι αδιανόητες και αλλοπρόσαλλες προτάσεις του...", "...δυστυχώς ο μηνυόμενος δικηγόρος κ.

Ι. Σ. αντί να κρύβεται όχι μόνο από εμένα, αλλά από προσώπου γης για τα δεινά που μας προκάλεσε βάσει δόλου για μία ολόκληρη πενταετία, από μειωμένη έως ανύπαρκτη κοινωνική ευαισθησία, συνεχίζει, υπολογίζοντας την απερίγραπτη δυστυχία μου και την απόλυτη αδυναμία μου λόγω επιδεινώσεως της υγείας μου, να αντιμετωπίσω τόσο θρασύτατους ανθρώπους, όχι βέβαια επιστήμονες, αυτή του η ιδιότητα σε ό,τι με αφορά είναι προ χρόνων ανύπαρκτη από τον μηνυόμενο...", "...δεν γνωρίζει ο ταλαίπωρος...", "...πράγματι ο αδίστακτος παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο και επιτέθηκε με απρεπείς κουβέντες στην παριστάμενη δικηγόρο μου κ.

Α....", "..τώρα στο τέλος της συντάξεως της πολυσέλιδης μηνύσεώς μου αντιλήφθηκα ότι ο αναίσχυντος δικηγόρος...". Στην από 28-3-2006 εξώδικη πρόσκληση των αντεναγομένων προς τον αντενάγοντα, περιέχονται μεταξύ άλλων και οι ακόλουθες εκφράσεις: "...δεν υπεισέρχομαι στο απαράδεκτο, παράνομο, αναληθές και ανάξιο σχολιασμού περιεχόμενο της...

αλλοπρόσαλλης αγωγής σας..."..., "...εφόσον φθάσατε σε αυτό το αξιολύπητο κατάντημα να ζητάτε από τα θύματά σας και τα ρέστα, ανενδοίαστα και με περισσή υποκρισία, καθώς και κοινωνική αναλγησία...", "...αγαθέ και ευπρεπή κύριε, διότι αυτός είναι ο χαρακτήρας της αβάσιμης και ανιστόρητης αγωγής σας...", "μελέτησα καλύτερα αυτή την ασυνάρτητη αγωγή σας...", "...η κ.

Α., προκειμένου να σας σταματήσει από την παράνομη, αναίσχυντη και υβριστική για το πρόσωπό της και το δικό μου βέβαια ενώπιον του Δικαστηρίου και του ακροατηρίου του, από την απροκάλυπτη και λίαν υβριστική συμπεριφορά σας...", "...εάν αγαθέ κύριε είχα ένα κασετόφωνο και κατέγραφα την τραγωδία που έχετε προκαλέσει...

δεν θα σας χωρούσε όχι μόνο ο ... που επαίρεστε ότι είσαστε δημοτικός σύμβουλος, αλλά ούτε και όλη η Αθήνα...", "...μέχρι αυτό το σημείο έφθασε το θράσος σας...", "...εξαναγκάστηκε με πρωτοβουλία της να σας επισκεφθεί στο γραφείο σας στο ... η τραγική σύζυγός μου. Εκεί συνάντησε το αποκορύφωμα της αναλγησίας, της συμπεριφερθήκατε απάνθρωπα...", "...εάν δεν είσαστε γραφικός, θα έλεγα λίγα λόγια, απαξιώ όμως, δεν αξίζει τον κόπο...".

Με τις εξυβριστικές αυτές φράσεις οι αντεναγόμενοι προσέβαλαν το κύρος, την τιμή και υπόληψη του αντενάγοντος ως ανθρώπου και ως δικηγόρου, ήτοι την καθ' όλη προσωπικότητά του, καθόσον τον παρουσίαζαν ως άτομο ανάλγητο και παραβαίνοντα τα επαγγελματικά του καθήκοντα από δόλο, προκειμένου να επιτύχει αθέμιτα ωφελήματα.

Από την ανωτέρω προσβολή της προσωπικότητάς του ο αντενάγων υπέστη ηθική βλάβη, λαμβανομένων δε υπόψη του είδους της προσβολής, του βαθμού της υπαιτιότητος των αντεναγομένων, του τρόπου και του χρόνου της προσβολής και της κοινωνικής και οικονομικής καταστάσεως των διαδίκων μερών, το δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να αναγνωρισθεί ότι οι αντεναγόμενοι οφείλουν να του καταβάλουν, ως χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των 4.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο".

Υπό τις παραδοχές αυτές το εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914 επ. και 932 Α.Κ. που εφήρμοσε. Επί πλέον δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νομίμου βάσεως αφού διέλαβε σ' αυτήν επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες, αφενός μεν σχετικά με την ουσιαστική αβασιμότητα της αγωγής των αναιρεσειόντων, αφετέρου δε σχετικά με τη βασιμότητα της ανταγωγής του αναιρεσιβλήτου, υπό τις οποίες καθίσταται εφικτός ο έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ρηθεισών διατάξεων.

Συνεπώς οι πρώτος και τρίτος κατά ένα μέρος του λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.19 και 1 (εδ.α) Κ.Πολ.Δ., υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι. Τέλος ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος του κατά το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, είναι απαράδεκτος διότι οι αιτιάσεις δεν αφορούν την ερμηνεία ή εφαρμογή συγκεκριμένου κανόνα δικαίου αλλά την εκτίμηση των αποδείξεων.

Με το άρθρο 559 αριθ.20 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Έγγραφα κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως δεν θεωρούνται τα διαδικαστικά έγγραφα της ίδιας δίκης, όπως είναι τα πρακτικά και οι εκθέσεις του εισηγητή δικαστή κατά το μέρος που περιέχουν τις καταθέσεις των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως (Α.Π.938/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.20 Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των 290/2009 πρακτικών του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, για το λόγο ότι από τις περιεχόμενες σ' αυτά ανώμοτες καταθέσεις των διαδίκων δεν αποδεικνύονται τα περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα αλλά τα αντίθετα.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι, κατά τα προεκτεθέντα, τα πρακτικά της πρωτόδικης δίκης δεν συνιστούν έγγραφα κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ.20 Κ.Πολ.Δ., εν πάση δε περιπτώσει διότι με αυτόν, υπό την επίκληση της προαναφερθείσης διατάξεως, απαραδέκτως πλήττεται η ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του εφετείου.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, να μην καταδικασθούν όμως οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος ερημοδίκησε και δεν υποβλήθηκε σε δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-10-2011 αίτηση των Δ. Κ. και Μ.-Α. Κ. για αναίρεση της 2727/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ