Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the ground cited does not exist in the Code of Civil Procedure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by two individuals against a First Instance Court decision regarding debt settlement. The appellants argued that the lower court failed to consider evidence of payments they had made, claiming this violated specific procedural rules. The court rejected this argument because the specific ground of appeal cited does not appear in the exhaustive list of permissible appeal grounds in the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559 and 560 of the Code of Civil Procedure; An appeal ground not listed in the exhaustive enumeration of Article 560 is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1218 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1218/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο και Σπυριδούλα Λιάτη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Χ. συζ. Ν. Κ., το γένος Ν. Π. και 2) Ν. Π. του Μιχαήλ, κατοίκων Γέρακα Αττικής, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αγγελική Καπράνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ" και ήδη "Τράπεζα ... Ανώνυμη Εταιρεία" και δ.τ. "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων η 2η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Χονδρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και ο οποίος στην εν λόγω από 3-7-2023 δήλωση, καθώς και με τις κατατεθείσες προτάσεις του δήλωσε την ως άνω μεταβολή της επωνυμίας της αναιρεσίβλητης εταιρείας, ενώ η 1η δεν παραστάθηκε.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-11-2015 αίτηση των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κρωπίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 14835/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-11-2021 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Σπυριδούλα Λιάτη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ.1-3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.
Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή, αν και εμφανίστηκε, δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση (ΑΠ 1674/2023, Α.Π. 606/2023,ΑΠ 20/2023, ΑΠ 1683/2022).
Στην αντίθετη περίπτωση, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 94/2023, ΑΠ 249/2024). Σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας στη δίκη επί της αίτησης αναίρεσης, εάν δεν κλητεύθηκε κάποιος από τους αναγκαίους ομοδίκους, η συζήτηση της αίτησης κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους, εάν όμως κλητεύθηκε αυτός νόμιμα είτε από τον αντίδικό του, είτε από αναγκαίο ομόδικό του και δεν εμφανιστεί στη συζήτηση, τότε θεωρείται σαν να είναι παρών και η συζήτηση χωρεί νομίμως και ως προς τον απολειπόμενο αναγκαίο ομόδικο παρά την απουσία του (ΑΠ 244/2023, Α.Π. 1508/2022, ΑΠ 1437/2019, ΑΠ 1946/2017, ΑΠ 756/2017).
Εξάλλου, στη δίκη περί ρύθμισης οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, ο δεσμός που συνδέει τους πιστωτές του αιτούντος - οφειλέτη, ενόψει του ότι η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους "μετέχοντες στη δίκη" πιστωτές, είναι αυτός της αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας, κατ' άρθρο 76 παρ. 1 περ.
β` του Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 244/2023, ΑΠ 1508/2022, ΑΠ 516/2020, ΑΠ 757/2019, ΑΠ 1049/2017). Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 8-11-2021 (αριθ.κατ. 183/8-12-2021) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 14835/2015 τελεσίδικης απόφασης του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, άρθρα 739 επομ.
Κ.Πολ.Δ. σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν. 3869/2010) προσδιορίστηκε για να συζητηθεί στη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, ημέρα Παρασκευή και ώρα 09:30 με αριθμό πινακίου 15, σύμφωνα με την κάτω από αυτήν Πράξη της Προέδρου του Δ'Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου (άρθρο 568 παρ.2-4 Κ.Πολ.Δ.) και ορίσθηκε προθεσμία κοινοποίησης αυτής προ εξήντα (60) ημερών.
Εξάλλου, από την υπ' αριθμ. 231Γ/8-3-2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Α. Ρ., την οποία προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου αυτών ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης, με την κάτω από αυτήν πράξη κατάθεσης δικογράφου και ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (22-09-2023) και κλήση για να παραστεί κατά τη συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, στην πρώτη των αναιρεσίβλητων τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.".
Ωστόσο, όπως προκύπτει από τα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο, η τελευταία δεν εμφανίστηκε, ούτε κατέθεσε δήλωση μη παράστασης, κατά άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αλλά παραστάθηκαν νομίμως και προσηκόντως οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναιρεσείοντες - αιτούντες την υπαγωγή τους στο Ν. 3869/2010 και η δεύτερη των αναιρεσιβλήτων, ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία "Τράπεζα ... ...
A.E.". Επομένως, αφού η πρώτη των αναιρεσιβλήτων δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, αν και κλητεύτηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 περ.γ Κ.Πολ.Δ., να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς τους λοιπούς διαδίκους, που εκπροσωπούνται νόμιμα από πληρεξούσιο δικηγόρο και παρά την απουσία αυτής.
Με την κρινόμενη από 8-11-2021 (αριθ. κατ. 183/8-12-2021) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 14835/2015 τελεσίδικη απόφαση του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε με τη δικονομική απουσία της τότε τρίτης εφεσίβλητης και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", η οποία όμως, ενόψει του ότι είχε κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παρασταθεί ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, θεωρήθηκε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 76 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.
ως αντιπροσωπευόμενη από την αναγκαία ομόδικο αυτής "Τράπεζα ... ... A.E." (βλ. για το ζήτημα τούτο σελ. 2 της προσβαλλόμενης απόφασης σε συνδυασμό με το διατακτικό αυτής για την κατ' αντιμωλία συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου). Δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την απολειπομένη τότε (αλλά και σήμερα) ως άνω τραπεζική εταιρεία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 14 Ν.3869/2010, δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί παραδεκτά ως δικόγραφο, διότι απευθύνεται κατά τελεσίδικης απόφασης (άρθρο 553 παρ.1 ΚΠολΔ σε συνδ.
με τις διατάξεις των άρθρων 741 και 769 του ΚΠολΔ και ως προς την ανωτέρω πρώτη των αναιρεσιβλήτων). Περαιτέρω, η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομοτύπως με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. και 14 του Ν. 3869/2010) και εμπροθέσμως (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1, 558, 577 και 769 του Κ.Πολ.Δ.).
Συνεπώς, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 του ΚΠολΔ).
Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επισκοπούνται επιτρεπτά (άρθρο 561 αριθ.2 Κ.Πολ.Δ.), αναφορικά με τη δικαστική πορεία της υπόθεσης, προκύπτουν τα εξής: Οι αναιρεσείοντες άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κρωπίας την από 26-11-2015 (αριθ.
κατ. 973/26-11-2015) αίτηση, με την οποία, επικαλούμενοι έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους προς τους καθών η αίτηση πιστωτές τους, ζήτησαν α) τη ρύθμιση των χρεών τους, σύμφωνα με το προτεινόμενο από αυτούς σχέδιο διευθέτησης, με σκοπό να απαλλαγούν από αυτά, άλλως να διαταχθεί η δικαστική ρύθμιση των χρεών τους, σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ.1 και 2 του Ν.3869/2010 και β) την εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας της πρώτης αιτούσας (ισόγειας μονοκατοικίας επιφάνειας 122,94 μ² με βοηθητικούς χώρους επιφάνειας 29,34 μ², κείμενης στο Γέρακα Αττικής), καθώς και της ακίνητης και κινητής περιουσίας του δευτέρου αιτούντος.
Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 30/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, η οποία δέχθηκε εν μέρει ως βάσιμη κατ' ουσίαν την αίτηση και ρύθμισε δικαστικά τα χρέη των αιτούντων, υποχρεώνοντας αυτούς να καταβάλλουν μηνιαίως το ποσό των 200 ευρώ, η πρώτη αιτούσα και ήδη πρώτη αναιρεσείουσα και το ποσό των 250 ευρώ, ο δεύτερος αιτών και ήδη δεύτερος αναιρεσείων, επιμεριζόμενο συμμέτρως προς κάθε πιστώτρια, επί τρία έτη αρχής γενομένης μετά πάροδο δυο μηνών από τη δημοσίευση αυτής (πρωτόδικης απόφασης).
Επίσης, διέταξε την εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας της πρώτης αιτούσας και της ακίνητης και κινητής περιουσίας του δευτέρου αιτούντος, υποχρεώνοντας αυτούς για τη διάσωσή τους (κύριας κατοικίας, ακίνητης και κινητής περιουσίας) να καταβάλλουν επί 20 έτη μηνιαίως το ποσό των 200 ευρώ και 300 ευρώ αντιστοίχως, κατά ειδικότερα οριζόμενα.
Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκαν: α) η από 10-5-2017 έφεση της ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας ("... ... A.E."), με την οποία, αιτιώμενη εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και κακή εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, ζήτησε την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης και την απόρριψη της αίτησης και β) η δια των προτάσεων αντέφεση του δευτέρου αναιρεσείοντος, με την οποία, αιτιώμενος ότι, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 9 παρ.2 του Ν.3869/2010, επέβαλε και σ' αυτόν την καταβολή μηνιαίων δόσεων προς διάσωση της κύριας κατοικίας της πρώτης αιτούσας.
Το δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ' αριθμ. 14835/2020 απόφασή του, αφού συνεκδίκασε την έφεση και την αντέφεση, ακολούθως, δέχθηκε τυπικά αυτές και κατ' ουσίαν (την πρώτη εξ αυτών εν μέρει), δεχόμενο ότι, το Ειρηνοδικείο Κρωπίας, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου (της διατάξεως του άρθρου 9 παρ.2 του Ν.3869/2010), στα πλαίσια της ρύθμισης των οφειλών της πρώτης αιτούσας και εξαίρεσης από την εκποίηση της κύριας κατοικίας αυτής όρισε για τη διάσωσή της καταβολές και σε βάρος του δευτέρου αιτούντος, κατά παραδοχή, ως βασίμου κατ' ουσίαν, του συναφούς τρίτου λόγου της έφεσης και του μοναδικού (ομοίου) λόγου της αντέφεσης, ακολούθως δε, αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη (υπ' αριθμ. 30/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Κρωπίας) απόφαση και δίκασε την αίτηση κατ' ουσίαν, δέχθηκε εν μέρει αυτήν ως κατ' ουσίαν βάσιμη, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό της οριζόμενα.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από δε τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ιδίου Κώδικα συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται όμως η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στη δικαστική απόφαση (ΑΠ 1846/2023, ΑΠ 1055/2019, ΑΠ 779/2019).
Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α` 87/23-7-2015), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα "κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης." Οι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά, αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 K.Πολ.Δ., προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 196/2020, ΑΠ 894/2018, ΑΠ 967/2018).
Εξ` αντιθέτου συνάγεται ότι κατά των αποφάσεων των ως άνω δικαστηρίων δεν επιτρέπεται αναίρεση για τους λοιπούς, αναφερόμενους στο άρθρο 559 K.Πολ.Δ., λόγους, μεταξύ των οποίων και εκείνος του αριθμού 11 που ιδρύεται "αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά τον νόμο έλαβε αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν" (ΑΠ 1846/2023, ΑΠ 1032/2019).
Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του, Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, η αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία είχαν επικαλεστεί και προσκομίσει νόμιμα και εμπρόθεσμα οι αναιρεσείοντες με τις εφετειακές προτάσεις τους κατά την ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου συζήτηση της υπόθεσης, κατά τη δικάσιμο της 14ης-12-2018, ήτοι τις αποδείξεις (με αριθμούς σχετικών Λ1 και Λ2) εκ των οποίων προέκυπτε η εκ μέρους αυτών (αναιρεσειόντων) καταβολή προς τις αναιρεσίβλητες, ποσού 9.450 ευρώ, για χρονικό διάστημα 21 μηνών, σε συμμόρφωση των οριζομένων, με την πρωτόδικη απόφαση, στα πλαίσια της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, με συνέπεια, να μην προβεί (το (Μονομελές Πρωτοδικείο), στο συνυπολογισμό των ήδη γενόμενων καταβολών (ποσού 9.450 ευρώ) προς τους πιστωτές αυτών (αιτούντων) και, την αφαίρεση αυτών (καταβολών), ορίζοντας περαιτέρω, το ποσό των καταβολών για το υπολειπόμενο διάστημα των 15 μηνών, για την ολοκλήρωση της αποφασισθείσης ως άνω ρύθμισης. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, ο οποίος εμπίπτει στη ρύθμιση του άρθρου 559 αριθμ. 11γ` Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι δεν περιλαμβάνεται στην περιοριστική απαρίθμηση των αναιρετικών λόγων του άρθρου 560 του ίδιου Κώδικα.
Κατ'ακολουθίαν τούτων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, από τους αναιρεσείοντες, παραβόλου, κατά το άρθρο 495 παρ.3 Κ.Πολ.Δ. χωρίς να περιληφθεί στην παρούσα απόφαση διάταξη για δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 746 Κ.Πολ.Δ., έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται κατά τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 εδ. β' Ν. 3869/2010), γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του νόμου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδ. β' του ίδιου Ν. 3869/2010, κατά το οποίο "...Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται...", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 507/2020, ΑΠ 1400/2019, ΑΠ 156/2018).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8-11-2021 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 98573/183/8-12-2021 αίτηση αναίρεσης, κατά της υπ' αριθμ. 14835/2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο.
Διατάσει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες, στο Δημόσιο Ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία καθώς και της αρχαιοτέρας Αρεοπαγίτου ο β'αρχαιότερος της Συνθέσεως Αρεοπαγίτης
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Σεπτεμβρίου 2024.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ