Supreme Court dismisses appeal on alimony judgment for failure to cite specific evidence despite general reference.

Απόφαση 1199 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1199/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσείοντων:1. Ε. Π. του Ι., 2 Β. Π. του Ι., 3 Γ. Π. του Ι., κατοίκων ... 4.Γ. Π. του Φ., κατοίκου ... και 5. Ε. Π. του Φ., κατοίκου ... ως εκ διαθήκης κληρονόμων του Κ. Π. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Γιοβάνογλου.

Της αναιρεσίβλητης: Έ. συζ. Κ. Π., το γένος Μ., κατοίκου ... η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-4-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 82/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 316/2008 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-2-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. O εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 29-4-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Όπως προκύπτει από την .../4.3.2010 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών …ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης και των οικείων πράξεων καταθέσεώς της με κλήση για συζήτηση κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 9-5-2011, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Κατά τη δικάσιμο εκείνη η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας κατά την οποία η αναιρεσίβλητη δεν παρέστη, ούτε εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Παρά ταύτα, η συζήτηση θα χωρήσει ωσάν να ήταν παρούσα και αυτή η διάδικος (άρθρα 226 παρ. 4 εδ. γ, 575 και 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Η ένδικη υπόθεση αφορά διατροφή, την οποία η ήδη αναιρεσίβλητη, ζήτησε να της καταβάλει ο αρχικά εναγόμενος σύζυγός της του οποίου οι αναιρεσείοντες είναι ήδη κληρονόμοι εκ διαθήκης. Η σχετική αγωγή, απερρίφθη στον πρώτο βαθμό, ενώ με την προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση έγινε δεκτή για το ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως.

ΙΙΙ. Με το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ειδικότερα με το λόγο αυτόν ελέγχονται τα δικονομικά απαράδεκτα και ως διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης και η αοριστία της αγωγής (Α.Π.502/1996), εφ' όσον, βέβαια, προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας (άρθρ. 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

βλ. και Α.Π.211/2001, Α.Π.1114/2002, Α.Π.789/2005). Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1389, 1390 και 1391 Α.Κ., προκύπτει, ότι, για τη θεμελίωση της αξίωσης του ενός από τους συζύγους, για καταβολή σ' αυτόν διατροφής σε χρήμα από τον άλλο, μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, πρέπει να αναφέρεται, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ότι οι διάδικοι είναι μεταξύ τους σύζυγοι, ότι ο ενάγων διέκοψε την έγγαμη συμβίωση για (συγκεκριμένη) εύλογη αιτία και ότι οι βιοτικές του ανάγκες, λαμβανομένων υπ' όψη και των συνθηκών της χωριστής διαβίωσης, δικαιολογούν τον προσδιορισμό της διατροφής στο ζητούμενο με την αγωγή χρηματικό ποσό.

Δεν απαιτείται, πάντως να αναφέρεται καθεμιά από τις επιμέρους βιοτικές ανάγκες του ενάγοντος, ούτε βεβαίως να καθορίζεται το ποσό που απαιτείται για την κάλυψη καθεμιάς από τις ανάγκες αυτές, χωριστά. Η αοριστία της αγωγής, η συνδεόμενη με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσεως του σχετικά με τη νομική επάρκεια της αγωγής αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του δικαιώματος ή αν, αντιθέτως, αρκέστηκε σε λιγότερα (Ολ.

Α.Π.18/1998). Η ποσοτική δε αοριστία της αγωγής, ελέγχεται από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ., όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται στο δικόγραφο κάποια από τα στοιχεία που απαιτούνται κατά τον νόμο για την νομική θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής (Α.Π.961/2011). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., ότι το Εφετείο, δεν έκρινε, ως όφειλε, αόριστη την αγωγή επειδή η ενάγουσα - αναιρεσίβλητη δεν ανέφερε σ' αυτή "τις ειδικότερες ανάγκες διατροφής της, το είδος εκάστης εκ των αναγκών αυτών, το ποσό που απαιτείται για την κάλυψη εκάστης εκ των αναγκών αυτών ή έστω το συνολικό ποσό που απαιτείται για την κάλυψη αυτών".

Υπό τα προεκτεθέντα ο λόγος αυτός προβάλλεται αβασίμως.

IV. Από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι το ουσιαστικό δικαστήριο πρέπει κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Δεν είναι όμως αναγκαίο να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, αρκεί να καθίσταται αναμφίβολο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα των οποίων έγινε νόμιμη επίκληση και προσκομιδή.

Η παράβαση της πιο πάνω υποχρέωσης καθιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 λόγο αναίρεσης. Ειδικότερα, για τις ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες, κατά το άρθρο 270 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, πρέπει να αναφερθεί ότι: α) αρκεί να γίνει μνεία στην απόφαση πως λήφθηκαν υπόψη, χωρίς να είναι αναγκαία η χωριστή μνεία κάθε μιάς απ' αυτές (Α.Π.299/2010, Α.Π.62/2010), β) λαμβάνονται υπ' όψιν (άρθρο 270 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) αν έχουν δοθεί μετά από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν τη βεβαίωση αν πρόκειται να δοθούν στην ημεδαπή.

Αν, άρα, υφίσταται η σχετική κλήτευση, ουδόλως είναι αναγκαία, για τη νόμιμη λήψη της ένορκης βεβαίωσης και η παρουσία των διαδίκων. Εδώ, η προσβαλλόμενη απόφαση, αναφέρει ότι την ουσιαστική κρίση της σχημάτισε, αφού έλαβε υπόψιν "... την ανωμοτί κατάθεση της ενάγουσας και την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του εναγόμενου ...

και τις ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον Συμ/φου που λήφθηκαν νομότυπα μετά την έκδοση της πρωτόδικης και πριν από τη παρούσα συζήτηση...". Εκ τούτου, σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ουδεμία, αμφιβολία καταλείπεται πως το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψιν όλες γενικά, τις, νόμιμα ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις, άρα, και εκείνη του Ι.

Π., χωρίς να είναι αναγκαίο, να αναφέρεται ειδικά αυτή και το περιεχόμενό της. Εξ άλλου, το ότι οι στην αναίρεση μνημονευόμενες ένορκες βεβαιώσεις λήφθηκαν, χωρίς να παρίσταται κατά τα αναφερόμενα στην αναίρεση, κάποιος διάδικος ή ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, δεν δημιουργεί, ακυρότητα του πιο πάνω αποδεικτικού μέσου.

Και τούτο, πολύ περισσότερο, αφού δεν αναφέρεται, πως δεν υπήρξε κλήτευση του εναγομένου για να παραστεί κατά την εξέταση των προσώπων που έδωσαν τις ένορκες βεβαιώσεις. Κατά ταύτα, είναι αβάσιμοι οι δεύτερος και τρίτος λόγοι της αναίρεσης (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11γ και 1, αντιστοίχως) με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν την ως άνω ένορκη βεβαίωση που είχε προσκομίσει και επικαλεσθεί ο εναγόμενος και ότι οι ένορκες βεβαιώσεις που είχε προσκομίσει η ενάγουσα ήταν άκυρες επειδή δόθηκαν χωρίς την παρουσία των διαδίκων.

Ενόψει αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Διάταξη δε για δικαστική δαπάνη, δεν θα διαληφθεί στην παρούσα, αφού η αναιρεσίβλητη δεν παρέστη στη συζήτηση, ούτε κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12/2/2010 αίτηση αναίρεσης των Ε. Π., Β. Π., Γ. Π. του Ι., Γ. Π. του Φ. και Ε. Π. του Φ., για αναίρεση της 316/2008 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 201... Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ