Supreme Court allows appeal against tax authority seizure ranking, keeping case for final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal filed by the Greek State against the lower court's acceptance of the Social Security Institution's seizure priority claim. The court determined that the applicable law at the time of the auction granted the State's claims a superior ranking over the Social Security Institution's claims. Consequently, the court decided to keep the case for final judgment, accept the State's appeal regarding the Social Security Institution, and reject the Social Security Institution's seizure request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 580 para. 3 ed. 1 C.P.D.; Art. 179, 183 C.P.D.: Upon appeal, if the case requires no further clarification, the court must keep the case, accept the appellant's appeal against the debtor, and reject the debtor's seizure request if the original law granted the appellant superior priority.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1141 / 2020 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1141/2020
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, και ήδη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Πειραιά που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ανδριανή Κατσαρού, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" όπως μετονομάστηκε το αρχικά αναιρεσίβλητο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ - ΕΦΚΑ" οιονεί καθολικός διάδοχος του αρχικά ανακόπτοντος Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Αντωνόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/12/2010 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος και την από 27/12/2010 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1994/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1050/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 5/3/2019 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επί της από 20-12-2010 ανακοπής του ανακόπτοντος- αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά της μη διαδίκου στην παρούσα αναιρετική δίκη, τελούσας υπό εκκαθάριση, " .... " και επί της από 27-12-2010 ανακοπής του ανακόπτοντος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, του οποίου οιονεί καθολικός διάδοχος είναι ο αναιρεσίβλητος, κατά του αναιρεσείοντος και κατά της ίδιας ανωτέρω εταιρίας, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν και με τις οποίες τα ανακόπτοντα ζητούσαν τη μεταρρύθμιση του ...
πίνακα κατάταξης της συμβολαιογράφου Αθηνών Μελπομένης Μπαρλαμά, προκειμένου να καταταχθούν τα ίδια στα απελευθερούμενα αναφερόμενα στην κάθε ανακοπή ποσά για τις αναγγελθείσες απαιτήσεις τους, εκδόθηκε η 1994/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που απέρριψε την ανακοπή του αναιρεσείοντος και δέχθηκε την ανακοπή του αναιρεσίβλητου, μεταρρυθμίζοντας τον ...
πίνακα κατάταξης της συμβολαιογράφου Αθηνών Μελπομένης Μπαρλαμά. Με την απόφαση αυτή, κατά το ενδιαφέρον την παρούσα αναιρετική δίκη μέρος της, αποβλήθηκε το αναιρεσείον και η ανωτέρω εταιρία από τον προσβληθέντα πίνακα και κατατάχθηκε στα ποσά, που ελευθερώθηκαν, το ΙΚΑ- ΕΤΑΜ. Κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου άσκησε το αναιρεσείον την από 23-3-2016 έφεση, στρεφόμενο κατά της "..." και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, η δε ανωτέρω εταιρία την από 27-12-2010 έφεση στρεφόμενη κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, συνεκδικάζοντας τις εφέσεις αυτές αντιμωλία των παραπάνω διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, με τη 1050/2017 απόφαση του απέρριψε την από 23-3-2016 έφεση του αναιρεσείοντος- εκκαλούντος- καθ' ου η ανακοπή και δέχθηκε την έφεση της " ... ", εξαφανίζοντας την εκκληθείσα απόφαση ως προς τις διατάξεις της, που αναφέρονταν στην πλήρη αποβολή της τελευταίας από τον πίνακα, δέχθηκε δε επίσης εν μέρει την ανακοπή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, μεταρρυθμίζοντας εκ νέου τον πίνακα και περιορίζοντας την κατάταξη αυτού στο ποσό, για το οποίο είχε καταταγεί στον πίνακα τον συνταχθέντα από την συμβολαιογράφο το αναιρεσείον, ενώ στο υπόλοιπο ποσό του πλειστηριάσματος μετά την αφαίρεση των εξόδων εκτελέσεως, όπως αυτά είχαν επανακαθορισθεί με την ως άνω απόφαση του Πρωτοδικείου (μη εκκληθέν κεφάλαιο της), κατέταξε την "... ".
Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται από το αναιρεσείον η 1050/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς το κεφάλαιο της το αναφερόμενο στην κατάταξη του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στο μέρος του πλειστηριάσματος, για το οποίο είχε καταταγεί το ίδιο στον πίνακα, που συντάχθηκε από τη συμβολαιογράφο.
Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ). Επομένως αυτή είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τον λόγο της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δίκαιου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006, 4/2005).
Εξάλλου, με το άρθρο 41 του Ν. 3863/2010, η ισχύς του οποίου αρχίζει κατά το άρθρο 76 αυτού από τη δημοσίευσή του, που έλαβε χώρα συς 15-7-2010 , τροποποιήθηκε η μέχρι τότε ισχύουσα παρ. 3 του άρθρου 975 ΚΠολΔ και ορίσθηκε στην παρ. 1 ότι "Στις διατάξεις της περίπτωσης 3 του άρθρου 975 ΚΠολΔ, όπως έχει συμπληρωθεί με το άρθρο 31 του ν. 1545/1985, υπάγονται και οι απαιτήσεις των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εφόσον προέκυψαν έως την ημέρα του πλειστηριασμού ή την κήρυξη της πτώχευσης.
Η περίπτωση 6 του ίδιου άρθρου του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με το άρθρο 16 του ν. 2972/2001 (ΦΕΚ 291 A'), καταργείται, αναριθμουμένων των επομένων περιπτώσεων" και στην παρ. 5 ότι "Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν έχουν εφαρμογή σε πλειστηριασμούς που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και σε πτωχεύσεις που έχουν ήδη κηρυχθεί μέχρι την ψήφιση του παρόντος νόμου".
Το άρθρο 31 εδ. α' και γ' του ν. 1545/1985, στο οποίο παραπέμπει το ανωτέρω άρθρο του ν. 3863/2010, ορίζει ότι στην τρίτη τάξη των προνομίων του άρθρου 975 του ΚΠολΔ κατατάσσονται οι απαιτήσεις, που έχουν σαν βάση τους την παροχή εξαρτημένης εργασίας, καθώς και οι απαιτήσεις των διδασκάλων, εφόσον προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού ή της κήρυξης της πτώχευσης, η δε διαίρεση του εκπλειστηριάσματος σε ποσοστά, κατά το άρθρο 977 ΚΠολΔ, γίνεται μετά την ικανοποίηση των απαιτήσεων της τάξης αυτής.
Από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων και των διατάξεων των άρθρων 960, 999 και 973 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από την κατάργησή τους με το άρθρο όγδοο παρ. 1 του ν. 4335/2015, προκύπτει, ότι από τη δημοσίευση του ν. 3863/2010 (15-7-2010), οι απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, εφόσον προέκυψαν μέχρι την ημέρα του πλειστηριασμού, κατατάσσονται στην τρίτη τάξη των γενικών προνομίων, ικανοποιούμενες προνομιακώς, συμμέτρως μαζί με τις τυχόν υπόλοιπες απαιτήσεις αυτής της τάξης, και μάλιστα πριν τη διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά κατά το άρθρο 977 ΚΠολΔ (υπερισχύουσες δηλαδή πλήρως και έναντι των απαιτήσεων με εμπράγματη εξασφάλιση:
ΑΠ 1632/2017), και όχι πλέον στην έκτη τάξη, στην οποία κατατάσσονταν μέχρι τότε, αποκτώντας ισχυρότερο προνόμιο από τις απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου, που απολαύουν του προνομίου της πέμπτης τάξης, εκτός εάν ο πλειστηριασμός βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μέχρι την ημέρα δημοσίευσης του άνω νόμου, οπότε ισχύει το προγενέστερο του νόμου αυτού καθεστώς και οι απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης κατατάσσονται στην έκτη τάξη.
Ο πλειστηριασμός βρίσκεται σε εξέλιξη, εάν μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του παραπάνω νόμου έχει συνταχθεί περίληψη της κατασχετήριας έκθεσης, κατά τις ισχύουσες πριν τον ν. 4335/2015 διατάξεις (αντίστοιχης με το προβλεπόμενο ακόμη προγενέστερα πρόγραμμα πλειστηριασμού), καθόσον αυτή αποτελούσε την πρώτη πράξη της προβλεπόμενης τότε προδικασίας του πλειστηριασμού, ο οποίος περατούται με τη διενέργειά του και την κατακύρωση του πλειστηριασθέντος στον υπερθεματιστή κατ' άρθρο 1002 ΚΠολΔ (ΑΠ 1487/2018, 1474/2017, ΑΠ 1291/2017, ΑΠ 1641/2014).
Για τον προσδιορισμό του χρονικού σημείου έναρξης της προδικασίας του πλειστηριασμού κρίσιμη είναι, εφόσον βεβαίως δεν ακυρωθεί, η πρώτη (αρχική) περίληψη κατασχετήριας έκθεσης, η οποία και σηματοδοτεί την έναρξη της εξέλιξής του, καθόσον από αυτήν η εκτελεστική διαδικασία για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων δια της κατασχέσεως περιουσιακού στοιχείου του οφειλέτη εισέρχεται πλέον στο απολύτως διακριτό κατά το προϊσχύσαν του ν. 4335/2015 στάδιο του πλειστηριασμού, ενώ ο χρόνος επιβολής της κατάσχεσης δεν ασκεί έννομη επιρροή ως προς το ανωτέρω ζήτημα.
Γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο η σύνταξη της περίληψης της κατασχετήριας έκθεσης και οι ειδικότερες διατυπώσεις της προβλέπονταν στο καταργηθέν ήδη άρθρο 960 (που επόταν του άρθρου 959, το οποίο καθόριζε τη διαδικασία του πλειστηριασμού), η δε παράλειψη τήρησής τους συνεπαγόταν την ακυρότητα του πλειστηριασμού και όχι της κατάσχεσης.
Επιρροή ως προς την έναρξη της εξέλιξης του πλειστηριασμού δεν ασκεί και η τυχόν μεταγενέστερη έκδοση επαναληπτικών περιλήψεων της κατασχετήριας έκθεσης μετά από ματαιώσεις του για οποιονδήποτε λόγο (ΑΠ 1641/2014), κατόπιν δηλώσεων συνεχίσεώς του από τον ίδιο ή και διαφορετικό επισπεύδοντα, υποκαθιστάμενο στη θέση του αρχικού ή προηγουμένου (ΑΠ 1487/2018), διότι αυτές έχουν χαρακτήρα επαναληπτικό της αρχικής περίληψης, με την οποία άρχισε η εξέλιξη του πλειστηριασμού, με διαφοροποιήσεις απλώς ως προς τον χρόνο διενέργειάς του ή και το πρόσωπο του επισπεύδοντος.
Η έκδοση αυτών των επαναληπτικών περιλήψεων εντάσσεται στη διαδικασία του πλειστηριασμού, που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, χωρίς να σηματοδοτεί την έναρξή της, το αυτό ισχύει δε και επί αναπλειστηριασμού, εάν η διενέργειά του καταστεί αναγκαία λόγω μη καταβολής πλειστηριάσματος από τον υπερθεματιστή (άρθρ. 965 παρ.
II ΚΠολΔ, πριν την αντικατάστασή του με τον ν. 4335/2015 αλλά και μετά απ' αυτήν). Το ανωτέρω ζήτημα ουδόλως συνέχεται με την πρόβλεψη του νόμου 3863/2010, σύμφωνα με την οποία οι απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης εξοπλίζονται με το προνόμιο της τρίτης τάξης των γενικών προνομίων εφόσον προέκυψαν πριν την ημέρα του πλειστηριασμού.
Η διάταξη αυτή, εφόσον δεν ορίζεται ρητώς ότι προνομιακώς κατατάσσονται οι απαιτήσεις που προέκυψαν πριν την ημερομηνία του πρώτου πλειστηριασμού (όπως συμβαίνει με τις εργατικές απαιτήσεις κ.λπ.), αναφέρεται στον πλειστηριασμό, που έλαβε χώρα και ολοκληρώθηκε, και όχι στον πρώτο ορισθέντα πλειστηριασμό, καταλαμβάνει δε τις απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίες δημιουργήθηκαν και μετά την αρχική ημερομηνία του πλειστηριασμού μέχρις ότου αυτός διενεργηθεί μετά από τυχόν ματαιώσεις του.
Η συγκεκριμένη όμως πρόβλεψη επαναλαμβάνει την προϊσχύσασα του ν. 3863/2010 διατύπωση του άρθρου 975 αρ. 6 ΚΠολΔ και αφορά στην εμβέλεια του προνομίου, διαγράφοντας τα όρια που πρέπει να πληρούνται για τον εξοπλισμό των απαιτήσεων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης με προνόμιο. Ειδικότερα, εάν η ανωτέρω προϋπόθεση δεν πληρούται και οι απαιτήσεις των φορέων εκείνων προέκυψαν μετά την ημέρα του διενεργηθέντος πλειστηριασμού στερούνται οποιουδήποτε προνομίου.
Αυτή η ρύθμιση δεν έχει χαρακτήρα διαχρονικού δικαίου ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο, όπως έχει η ρύθμιση η αναφερόμενη στην εφαρμογή του άρθρου 41 του ν. 3863/2010, που προβλέπει ότι η διάταξη για την αναβάθμιση του ως άνω προνομίου στην τρίτη θέση δεν ισχύει για τους πλειστηριασμούς, οι οποίοι βρίσκονταν σε εξέλιξη κατά τον χρόνο δημοσίευσης του νόμου αυτού, τα δε κριτήρια για την εφαρμογή των δύο αυτών ρυθμίσεων, που αναφέρονται σε διαφορετικά ζητήματα, δεν συμπίπτουν.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα: "Με επίσπευση της καθ'ης οι ανακοπές και ήδη εκκαλούσας στην υπό στ. Β' έφεση, υπό εκκαθάριση ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία " ... ", επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση, δυνάμει της ...
εκθέσεως κατασχέσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο .... , σε τρία ακίνητα (καταστήματα) της καθ' ης η αναγκαστική εκτέλεση- οφειλέτιδας ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία " ... " για το ποσό των 242.464,69 Ε, πλέον τόκων και εξόδων. Δυνάμει της 684/1-4-2010 περίληψης της ως άνω κατασχετήριας έκθεσης του ίδιου δικαστικού επιμελητή ορίστηκε ως αρχική ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού η 12η-5-2010 ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Μελπομένης Μπαρλαμά, ο οποίος όμως ματαιώθηκε, ελλείψει πλειοδοτών.
Με την Α' 1236/17-5-2010 επαναληπτική περίληψη της ανωτέρω κατασχετήριας έκθεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Aθηνών ... , ορίστηκε ως νέα ημερομηνία του πλειστηριασμού η 23η-6- 2010, ενώπιον της αυτής συμβολαιογράφου. Πλην όμως ο πλειστηριασμός ματαιώθηκε εκ νέου, ελλείψει πλειοδοτών. Με τη .... επαναληπτική περίληψη της κατασχετήριας έκθεσης του αυτού ως άνω δικαστικού επιμελητή, ορίστηκε ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 6η-10- 2010.
Κατά την ημερομηνία αυτή, εν τέλει, διενεργήθηκε ο πλειστηριασμός ενώπιον της ίδιας συμβολαιογράφου, συνταγείσας προς τούτο της 39121/6- 10-2010 εκθέσεως δημόσιου αναγκαστικού πλειστηριασμού, τα δε εκπλειστηριασθέντα ακίνητα κατακυρώθηκαν στην επισπεύδουσα, αντί πλειστηριάσματος ... . Μεταξύ των άλλων πιστωτών, ανήγγειλαν στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο τις απαιτήσεις τους κατά της καθ'ης η εκτέλεση:
α) η υπερθεματίστρια και επισπεύδουσα την εκτέλεση- εκκαλούσα στη Β' έφεση (" ... "), με το από 11-10-2010 αναγγελτήριο για το ποσό των .... και με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της επιταγής μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως, Β) το ανακόπτον και ήδη εκκαλούν στην Α' έφεση (Ελληνικό Δημόσιο) δια του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ.
ΦΑΕ Πειραιώς για το ποσό των 26.034,81 Ε και γ) το ανακόπτον και ήδη εφεσίβλητο (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και ήδη Ε.Φ.Κ.Α.), με το από 12-10-2010 αναγγελτήριο, για το ποσό των .... Επισημαίνεται ότι ουδείς των αναγγελθέντων πιστωτών αμφισβήτησε την ύπαρξη και το ύψος των παραπάνω απαιτήσεων ούτε προκύπτει ότι η καθ'ης η αναγκαστική εκτέλεση έχει στραφεί δικαστικά κατ'αυτών (πιστωτών).
Λόγω μη επάρκειας του πλειστηριάσματος για την ικανοποίηση όλων των αναγγελθέντων δανειστών, η ως άνω συμβολαιογράφος συνέταξε τον ανακοπτόμενο πίνακα, με βάση τον οποίο, αφού προαφαίρεσε το ποσό των ... , ως έξοδα εκτελέσεως, διαίρεσε το εναπομείναν πλειστηρίασμα, ύψους ... , σε ποσοστά, εφαρμόζοντας τις διατάξεις των άρθρων 977 και 1007 του Κ.Πολ.Δ.
και κατέταξε στο 1/3 τούτου (εναπομένοντος πλειστηριάσματος), προνομιακά και οριστικά, το Ελληνικό Δημόσιο (ανακόπτον και ήδη εκκαλούν) για μέρος της αναγγελθείσας απαίτησής του, ήτοι για ποσό 21.753,10 Ε, και στα 2/3 τούτου, προνομιακά και τυχαία, την επισπεύδουσα (καθ'ης οι ανακοπές και ήδη εκκαλούσα) για το ποσό των ... , ήτοι για μέρος της αναγγελθείσας απαίτησής της, υπέρ της οποίας είχαν εγγραφεί προσημειώσεις υποθηκών.
Με την εκκαλουμένη απόφαση διατάχθηκε ο περιορισμός των εξόδων εκτελέσεως κατά το ποσό των ... και η κατάταξη στο ποσό αυτό του ανακόπτοντος και ήδη εφεσιβλήτου (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και ήδη Ε.Φ.Κ.Α.). Η διάταξη αυτή έχει ήδη καταστεί τελεσίδικη, καθόσον δεν πλήττεται με τις υπό κρίση εφέσεις." Το Εφετείο δέχθηκε περαιτέρω, όπως είχε δεχθεί και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ότι κρίσιμος χρόνος για την έναρξη της εξέλιξης του πλειστηριασμού και επομένως για την εφαρμογή του άρθρου 41 του ν. 3863/2010 ήταν η ημερομηνία συντάξεως της τελευταίας επαναληπτικής περίληψης (1-9-2010), που οδήγησε στον πλειστηριασμό, και όχι η ημερομηνία συντάξεως της αρχικής περίληψης (1-4-2010), με τη σκέψη ότι για την επίλυση αυτού του ζητήματος αφετηρία πρέπει να αποτελέσει ο σκοπός του νομοθέτη, που καθόρισε ως προνομιακές τις απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίες γεννήθηκαν πριν την ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού, ρύθμιση όμως που ουδόλως συνέχεται με την ανωτέρω διαχρονικού δικαίου διάταξη της παρ. 5 του ανωτέρω άρθρου κατά τα προεκτεθέντα.
Κατόπιν αυτών το Εφετείο, δεχόμενο ότι ο πλειστηριασμός δεν βρισκόταν σε εξέλιξη κατά την ψήφιση του ν. 3863/2010 με συνέπεια οι απαιτήσεις του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ να απολάβουν του προνομίου της τρίτης τάξης και να προηγούνται των απαιτήσεων του Ελληνικού Δημοσίου της πέμπτης τάξης, απέρριψε την έφεση του τελευταίου, που παραπονείτο με το στρεφόμενο κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μέρος της (2° λόγο της εφέσεώς του) για την αποβολή του με την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου από τον συνταχθέντα από την υπάλληλο του πλειστηριασμού πίνακα σε μέρος του πλειστηριάσματος ύψους 21753 ευρώ, επικαλούμενο ότι ο πλειστηριασμός βρισκόταν σε εξέλιξη από τη σύνταξη της αρχικής περίληψης της κατασχετήριας έκθεσης στις 1-4-2010 και πλήττοντας την εκκαλουμένη απόφαση ως προς αυτό το κεφάλαιο της για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 41 ν. 3863/2010.
Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο εσφαλμένα εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη της παρ. 1 του ανωτέρω άρθρου, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, ερμηνεύοντας εσφαλμένα, σύμφωνα με όσα προαναφέρονται, τη διαχρονικού δικαίου διάταξη της παρ. 5 του ίδιου άρθρου. Με βάση τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά έπρεπε το Εφετείο, κατ'ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, εφόσον η αρχική περίληψη κατασχετήριας έκθεσης συντάχθηκε την 1-4-2010, ήτοι πριν την ψήφιση και δημοσίευση του ν. 3863/2010, και έκτοτε ο πλειστηριασμός βρισκόταν σε εξέλιξη, να εφαρμόσει το προ αυτού του νόμου ισχύον δίκαιο (άρθρ. 975 ως ίσχυε πριν τη δημοσίευσή του ως άνω νόμου) και να δεχθεί ότι οι ληξιπρόθεσμες και προνομιακές κατά το άρθρο 61 ΚΕΔΕ και 975 αρ. 5 ΚΠολΔ απαιτήσεις του αναιρεσείοντος- εκκαλούντος, μη αμφισβητηθείσες ως προς τον προνομιακό χαρακτήρα τους και υπαγόμενες κατ' αυτό το δίκαιο στην πέμπτη τάξη των γενικών προνομίων, προηγούνταν της ικανοποίησης των απαιτήσεων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που εντάσσονταν στην έκτη τάξη.
Βάσει αυτών το Εφετείο έπρεπε να εξαφανίσει, κατά παραδοχή του ανωτέρω λόγου έφεσης του Δημοσίου, την εκκαλουμένη απόφαση κατά το σχετικό κεφάλαιό της και να απορρίψει την ανακοπή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως προς το μέρος της το στρεφόμενο κατά του αναιρεσείοντος, ο μόνος λόγος της οποίας συνίστατο στη μη εφαρμογή από την υπάλληλο του πλειστηριασμού του άρθρου 41 του ν. 3863/2010, που το ανακόπτον ισχυριζόταν πως έπρεπε να εφαρμοσθεί με το επιχείρημα ότι ως αφετηρία της εξέλιξης του πλειστηριασμού έπρεπε να θεωρηθεί η σύνταξη της τελευταίας επαναληπτικής περίληψης.
Συνεπώς, η απόφαση του Εφετείου πρέπει να αναιρεθεί κατά το προσβαλλόμενο με την αίτηση αναίρεσης μέρος της (που αφορά τη διαφορά μεταξύ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ήδη ΕΦΚΑ, και Δημοσίου και δη ως προς τις διατάξεις της με τις οποίες αποβλήθηκε από τον πίνακα το Δημόσιο και κατατάχθηκε στη θέση του το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για ποσό 21.753,10 ευρώ) κατά παραδοχή ως βάσιμου του μόνου λόγου αναιρέσεως, με τον οποίο της αποδίδεται η αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 παρ.
I ΚΠολΔ, επειδή εσφαλμένα εφαρμόσθηκε από το Εφετείο το άρθρο 41 ν. 3863/2010, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, καθόσον ο πλειστηριασμός βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη από τη σύνταξη της αρχικής περίληψης. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ.3 εδ. α' ΚΠολΔ, όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 65 παρ.1 του ν. 4139/2013 και εξακολουθεί να ισχύει αμετάβλητο ως προς τη σχετική διάταξη και μετά την αντικατάσταση του ίδιου άρθρου με τον ν. 4335/2015, αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να τη δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση.
Στην προκειμένη περίπτωση, μετά την αναίρεση αναβιώνει η εκκρεμοδικία επί της από 23-3- 2016 έφεσης του αναιρεσείοντος- εκκαλούντος κατά το μέρος της το στρεφόμενο κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, του οποίου η ανακοπή είχε γίνει δεκτή από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ως προς το στρεφόμενο κατά του αναιρεσείοντος μέρος της, ενώ το εκκαλούν επιδίωκε την απόρριψη της, προβάλλοντας τον προαναφερόμενο λόγο έφεσης, τον οποίο προέβαλε και ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου ως λόγο αναίρεσης.
Από τις ανωτέρω αιτιολογίες κατά την έρευνα του λόγου αναιρέσεως, που ευδοκίμησε, προκύπτει ότι εφαρμοστέο στην προκειμένη περίπτωση ήταν το προϊσχύσαν του ν. 3863/2010 δίκαιο, το οποίο εφάρμοσε και η υπάλληλος του πλειστηριασμού κατά τη σύνταξη του πίνακα, και δη το άρθρο 975 αρ. 5 και 6 ΚΠολΔ, όπως αυτό ίσχυε πριν τις μεταβολές που επέφερε ο ως άνω νόμος, σύμφωνα με το οποίο οι απαιτήσεις του αναιρεσείοντος, που δεν αμφισβητήθηκαν ως προς την ύπαρξη ή τον προνομιακό χαρακτήρα τους με λόγο ανακοπής του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ήταν εξοπλισμένες με ισχυρότερο προνόμιο από αυτό των απαιτήσεων αυτού (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), οι οποίες κατατάσσονταν στην έκτη τάξη μετά τις απαιτήσεις του Δημοσίου.
Μετά την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά το ως άνω κεφάλαιο, δεν απαιτείται περαιτέρω έρευνα ούτε χρειάζεται οποιαδήποτε επιπλέον διευκρίνιση, καθόσον υπολείπεται μόνον η διατύπωση του διατακτικού (ΑΠ 908, 895, 700/2019) και η υπόθεση πρέπει να κρατηθεί από τον Άρειο Πάγο (άρθρ. 580 παρ. 3 εδ. 1 ΚΠολΔ), να γίνει δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της, να εξαφανισθεί η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ως προς τις διατάξεις της, με τις οποίες έγινε δεκτή η ανακοπή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως προς το μέρος της το στρεφόμενο κατά του Ελληνικού Δημοσίου και μεταρρυθμίσθηκε ο προσβληθείς πίνακας κατάταξης της υπαλλήλου του πλειστηριασμού δια της αποβολής του αναιρεσείοντος από αυτόν και της κατάταξης στη θέση του του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για ποσό 21.753,10 ευρώ, και να απορριφθεί η ανακοπή του τελευταίου ως προς το αμέσως προαναφερόμενο μέρος της.
Η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμψηφισθεί στο σύνολο της μεταξύ των διαδίκων επειδή η ερμηνεία των ανωτέρω κανόνων δικαίου, που εφαρμόσθηκαν, ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθ. 179, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί τη 1050/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.
Κρατεί την υπόθεση.
Δέχεται κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσείοντος- εκκαλούντος κατά το μέρος της το στρεφόμενο κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
Εξαφανίζει τη 1994/1999 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το αντίστοιχο κεφάλαιο. Κρατεί και δικάζει κατ' ουσίαν την υπόθεση.
Απορρίπτει την ανακοπή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως προς το μέρος της το στρεφόμενο κατά του αναιρεσείοντος.
Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2020.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Νοεμβρίου 2020.
H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ