Supreme Court dismisses appeal because the contested judgment was not final against all necessary co-litigants at the time of filing.

Απόφαση 1115 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1115/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Αναστασία Περιστεράκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Κ. του Ν., κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Κακαρούνα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στη Λευκωσία Κύπρου, είναι νόμιμα εγκατεστημένη στην Ελλάδα (Αθήνα) και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας υπέρ της ως άνω ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "..." και ειδικής διαδόχου της τελευταίας (της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "...") και 3) Ν. Κ. του Σ., προσωρινά διαμένοντος στη .... Οι πρώτη και δεύτερη αναιρεσίβλητες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Δαφνομήλη, ενώ ο τρίτος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-2-2009 αγωγή της ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης και την από 8-5-2013 εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση της ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2462/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 846/2017 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-3-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 ΚΠολΔικ προκύπτει ότι, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση, μόνο αφότου έπαυσε να είναι προσβλητή με ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η κατ' άρθρο 503 αρ. 1 ΚΠολΔικ 15νθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης είτε διότι ο δικαιούμενος στην άσκησή της (ερημοδικασθείς) διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της ανακοπής ή από το σχετικό δικαίωμα, καθόσον έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθρ. 553 αρ. 1β ΚΠολΔικ. (ΑΠ 1466/10, ΑΠ 1428/08, ΑΠ 839/08).

Περαιτέρω, από το συνδυασμό της διάταξης του αρθρ. 553 παρ. 1β ΚΠολΔικ μ' αυτές των αρθρ. 74, 75 παρ. 1 και 2 και 76 παρ. 1 ΚΠολΔικ προκύπτει ότι, σε περίπτωση απλής ομοδικίας η οριστική απόφαση, που εκδίδεται, καθίσταται τελεσίδικη αυτοτελώς έναντι εκάστου ομοδίκου και συνεπώς υπόκειται σε αναίρεση ως προς εκείνον από τους ομοδίκους που έγινε τελεσίδικη έστω και αν δεν έγινε τελεσίδικη ως προς όλους τους ομοδίκους.

Αντιθέτως, σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, η οριστική απόφαση προσβάλλεται παραδεκτώς με αναίρεση μόνο όταν καταστεί τελεσίδικη ως προς όλους τους ομοδίκους (ΑΠ 367/2014). Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 76 παρ. 1 και 501 ΚΠολΔικ. σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας έχει ο ερημοδικασθείς αναγκαίος ομόδικος, έστω και αν αυτός θεωρείται ότι αντιπροσωπεύθηκε στη δίκη από τους παρόντες ομοδίκους (ΑΠ 658/2012).

Το έννομο συμφέρον του απόντος ομοδίκου προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας καθώς και τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής κρίνει μόνο το δικαστήριο που δικάζει την ανακοπή ερημοδικίας, δεν μπορεί δε να τις κρίνει παρεμπιπτόντως ο Άρειος Πάγος κατά την έρευνα περί του εάν η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη (Ολ.ΑΠ 15/2001).

Σε περίπτωση που αποδεικνύεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν έχει καταστεί τελεσίδικη ως προς ένα των αναγκαίων ομοδίκων η αναίρεση απορρίπτεται, ως απαράδεκτη, ως προς όλους και όχι μόνο ως προς αυτόν ως προς τον οποίο δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία (ΑΠ 367/2014, ΑΠ 764/09).Κατά την έννοια δε της διάταξης του άρθρου 553 παρ 1 ΚΠολΔ ο χαρακτήρας της απόφασης ως τελεσίδικης ή μη κρίνεται κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης, δηλ.

κατά το χρόνο κατάθεσής της στον αρμόδιο γραμματέα ως ορίζει το άρθρο 495 παρ 1 ΚΠοΛΔ, διαφορετικό η αίτηση είναι απαράδεκτη ,έστω και αν έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο της συζήτησης(ΟΛ ΑΠ 290/1983, ΑΠ 31/2016) Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα παρακάτω:

Επί της από 19-2-2009 αγωγής διάρρηξης καταδολιευτικής δικαιοπραξίας της πρώτης αναιρεσίβλητης και της από 8-5-2013 πρόσθετης παρέμβασης της δεύτερης αναιρεσίβλητης εκδόθηκε ερήμην του πρώτου εναγομένου -καθού η παρέμβαση-τρίτου αναιρεσίβλητου Ν. Κ. και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, η 2462/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία αφού συνεκδίκασε την αγωγή και την παρέμβαση ,δεχθείσα αυτές ως ουσιαστικά βάσιμες ,διάρρηξε τις σχετικές δικαιοπραξίες .Μετά από έφεση του αναιρεσείοντος κατά της άνω απόφασης εκδόθηκε ερήμην και πάλι του Ν.

Κ. (φερομένου ως τρίτου εφεσίβλητου ) και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων η846/2017 απόφαση του Εφετείου Αθηνών η οποία απέρριψε την άνω έφεση.

Κατά της παραπάνω εφετειακής αποφάσεως ασκήθηκε η ένδικη αίτηση αναιρέσεως από τον δεύτερο εναγόμενο -εκκαλούντα στρεφόμενη κατά της ενάγουσας - πρώτης εφεσίβλητης και της αυτοτελώς παρεμβαίνουσας δεύτερης εφεσίβλητης καθώς και του πρώτου εναγομένου -τρίτου εφεσίβλητου Ν. Κ., ο οποίος είχε ερημοδικαστεί ενώπιον του πρωτοδικείου και του εφετείου, (τρίτος αναιρεσίβλητος), πλην όμως αποδεικνύεται ότι η προσβαλλομένη ως άνω απόφαση δεν είχε καταστεί τελεσίδικη και ως προς τον (κατ' έφεση) ερημοδικασθέντα Ν, Κ.

αναγκαίο ομόδικο του αναιρεσείοντος (ΑΠ 965/2017, ΑΠ 1217/2014) κατά το χρόνο άσκησης της ένδικης αίτησης αναίρεσης (κατάθεση στον αρμόδιο γραμματέα 11-5-2017) αφού η απόφαση του εφετείου επιδόθηκε σ' αυτόν στις 20-6-2017(βλ.../20-6-2017 έκθεση επίδοσης του Δικ. Επιμελητή Δ. Π.) και αυτός δεν άσκησε ένδικο μέσο κατά της προσβαλλομένης απόφασης του εφετείου ως αποδεικνύεται από το 305/12-7-2017 πιστοποιητικό του Εφετείου Αθηνών Όμως, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα κρίσιμος χρόνος για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης είναι να έχει καταστεί τελεσίδικη η προσβαλλομένη απόφαση για όλους τους αναγκαίους ομοδίκους κατά το χρόνο άσκησης αυτής και όχι κατά το χρόνο συζήτησης της ,όπως στην προκειμένη περίπτωση, Επομένως , η ένδικη αίτηση αναίρεσης η οποία νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στον αναγκαίο ομόδικο του αναιρεσείοντα Ν.

Κ., (βλ .../8-9-2017 έκθεση επίδοσης του Δικ Επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Ν Τ. ), που δεν παρέστη κατά την εκφώνηση και συζήτηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καθόσον η προσβαλλομένη μ' αυτήν 846/2017 απόφαση του Εφετείου Αθηνών δεν είχε καταστεί τελεσίδικη κατά την άσκησή της ως προς όλους τους αναγκαίους ομοδίκους.

Μετά ταύτα πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο και να υποχρεωθεί ο αναιρεσείων να καταβάλλει τα δικαστικά έξοδα στους παραστάντες αναιρεσιβλήτους, λόγω της ήττας του (άρθρ 176,183 ΚΠοΛΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.3.2017 αναίρεση κατά της 846/2017 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ