Supreme Court dismisses appeal for vagueness and inadmissibility regarding facts not in original judgment.

Απόφαση 1093 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1093/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Θωμά Γκατζογιάννη και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Μ. του Α., κατοίκου ..., ατομικά και ως εκπροσώπου του ανήλικου τέκνου του Α. Μ. του Σ., 2) Ε. Π. του Ι., κατοίκου ..., ως εκπροσώπου του ανήλικου τέκνου της Α. Μ. του Σ., 3) Μ. Μ. του Α., κατοίκου ..., ατομικά και ως εκπροσώπου του ανήλικου τέκνου της Θ. Θ. του Β., 4) Β. Θ. του Θ., κατοίκου ..., ως εκπροσώπου του ανήλικου τέκνου του Θ. Θ. του Β., 5) Α. Μ. του Σ., 6) Λ. Γ. του Σ., συζύγου Α. Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Δεληντζή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην …. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καναβέλη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/6/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 120/2016 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2/12/2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το άρθρο 556 παρ. 1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο λόγος αναιρέσεως πρέπει να είναι σαφής και ορισμένος, πρέπει δηλαδή στο αναιρετήριο να καθορίζονται, με σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τον αναιρεσείοντα, στοιχειοθετούν την πλημμέλεια, που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, δεν επιτρέπεται δε η συμπλήρωση του λόγου αναιρέσεως με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα, όπως είναι η αγωγή, η έφεση ή οι προτάσεις του αναιρεσείοντος (ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 57/1998).

Επομένως, σε περίπτωση ασκήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, που έκρινε την αγωγή ορισμένη, πρέπει οι προβλεπόμενοι από το άρθρο 559 αριθμ. 8, και 14 του ΚΠολΔ λόγοι αναιρέσεως, να διαλαμβάνουν τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, το ακριβές περιεχόμενο της αγωγής, και ως προς ποίο σημείο, ειδικότερα, κρίθηκε ότι ήταν πλήρης, όπως επίσης και ότι ο σχετικός λόγος, που θεμελιώνει το λόγο αοριστίας προτάθηκε στο Εφετείο, με λόγο εφέσεως (ΑΠ 443/2011, ΑΠ 1363/2008, ΑΠ 765/2008, ΑΠ 119/2008, ΑΠ 972/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση με το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση, έκρινε ορισμένη την αγωγή, λαμβάνοντας υπ' όψη γεγονότα, που δεν διαλαμβάνονται σ' αυτή. Ωστόσο, όμως, στον ως άνω λόγο δεν εκτίθενται οι παραδοχές του Εφετείου, καθώς και το πλήρες περιεχόμενο της αγωγής, ούτε, τέλος, αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο σχετικός λόγος προβλήθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και επαναφέρθηκε, νομίμως, με λόγο έφεσης, στο Εφετείο.

Κατ' ακολουθίαν, ο λόγος αυτός, κατά το ως άνω μέρος του, είναι απορριπτέος, ως αόριστος.

ΙΙ. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου, του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 319/2017, ΑΠ 1057/2009).

Με το δεύτερο σκέλος του ίδιου λόγου, οι αναιρεσείοντες ζητούν την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως επικαλούμενοι, επί λέξει, τα ακόλουθα: "Αβάσιμη σε κάθε περίπτωση έπρεπε να κριθεί από το Εφετείο η αγωγή της εναγομένης - αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς μας και κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 939 και 481 ΑΚ καθώς όπως αποδείχθηκε από τα νόμιμα προσκομιζόμενα και ληφθέντα υπόψη από το εφετείο έγγραφα και καταθέσεις των μαρτύρων μας, υπήρχε επαρκής περιουσία συνολικά (όχι στον καθένα ατομικά) στην κυριότητα μας και στην κυριότητα του οφειλέτη, καλύπτουσα πλήρως κάθε απαίτηση της εναγομένης, ώστε να μη συντρέχουν οι προϋποθέσεις για το χαρακτηρισμό ως καταδολιευτικών των αναφερομένων και αιτουμένων την διάρρηξη τους δικαιοπραξιών στην αγωγή της αναιρεσίβλητης.". Με αυτό το περιεχόμενο, ο κρινόμενος λόγος και κατά το δεύτερο και τελευταίο σκέλος του, κρίνεται απορριπτέος, ως απαράδεκτος, αφού, με τα ως άνω επικαλούμενα, για τη θεμελίωσή του, περιστατικά, τα οποία δεν ιδρύουν λόγο αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

ΙΙI. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, που δεν περιέχει άλλους λόγους αναίρεσης, να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί, κατά την παράγραφο 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, το οποίο καταβλήθηκε από τους αναιρεσείοντες. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους, (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 02-12-2016 αίτηση αναίρεσης της 120/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ