1089/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1089 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1089/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Γουνοπούλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2 κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Ανώνυμης Εταιρίας Γενικών Ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τζιομάκα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/7/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 317189/2006 μη οριστική και 9150/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 2499/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των ανωτέρω οριστικών αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/2/2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 6/2/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των δύο πρώτων λόγων της αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ και την απόρριψη των υπολοίπων.

Ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση... εκθέσεις επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσ/κης ... αποδεικνύεται, ότι αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης για αναίρεση με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για εμφάνιση σε αυτή νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκες στους δύο πρώτους αναιρεσίβλητους. Αυτοί, όμως, δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, και δεν παραστάθηκαν με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (αρθρ. 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά το άρθρο 559 αρίθμ 1 Κ.Πολ,Δ., η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία των κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σε αυτούς των πραγματικών γεγονότων. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποίησε ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει διδάγματα από την κοινή πείρα για την ανεύρεση της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου ή για την υπαγωγή σε αυτόν των πραγματικών γεγονότων και όχι όταν παραβαίνει τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων. (ΑΠ 120/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει, ότι το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα: "Στις 21-10-2004 και περί ώρα 20.15 μ.μ. ο ενάγων, οδηγώντας την υπ' αρ. κυκλ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, έβαινε επί της οδού ..., με κατεύθυνση προς την οδό ..., κατέχοντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του ρεύματος πορείας του.

Από την αντίθετη κατεύθυνση την ίδια ώρα κινούνταν το υπ' αρ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος, ιδιοκτησίας της δεύτερης, ασφαλισμένο στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία. Το εν λόγω Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε στην αριστερή πλευρά του ρεύματος πορείας του στη διασταύρωση των οδών ..., με την οδό ..., η οποία βρίσκεται δεξιά σε σχέση με την πορεία του δικύκλου.

Κατά τη στιγμή που το παραπάνω δίκυκλο του ενάγοντα εισήρχετο στη διασταύρωση, ο πρώτος εναγόμενος έθεσε σε κίνηση το όχημα του αιφνίδια, έστριψε αριστερά καταλαμβάνοντας το αντίθετο ρεύμα επιχειρώντας να εισέλθει στην οδό .... Εξαιτίας της ως άνω αμελούς συμπεριφοράς του πρώτου εναγόμενου, ανακόπηκε αιφνίδια η κανονική πορεία της δίκυκλης μοτοσικλέτας του ενάγοντος με αποτέλεσμα τη σύγκρουση των οχημάτων και τον τραυματισμό του τελευταίου, από αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγόμενου.

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι ο ενάγων εξαιτίας της πτώσης του στο οδόστρωμα υπέστη κάταγμα έξω κνημιαίου κονδύλου αριστερού γόνατος. Διακομίστηκε αμέσως στο Νοσοκομείο θεσσαλονίκης ...", όπου νοσηλεύτηκε από 21-10-2004 έως 5-11-2005, υποβληθείς σε χειρουργική επέμβαση οστεοσύνθεσης του κατάγματος, σύμφωνα με την υπ' αρ. 44/17-2-2005 ιατρική γνωμάτευση του Αναπλ.

Διευθυντή του Ορθοπεδικού Τμήματος του εν λόγω Νοσοκομείου. Μετά την έξοδό του από το Νοσοκομείο ανάρρωσε στο σπίτι του επί 2 1/2 μήνες. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη ιατρική γνωμάτευση κατά την ημερομηνία 17-2-2005 διαπιστώθηκε καλή και ανώδυνη κινητικότητα του γόνατος και ικανοποιητική ακτινογραφική εικόνα και του συνεστήθη ελεύθερη στήριξη - βάδιση.

Επίσης ο ενάγων εξαιτίας του ένδικου ατυχήματος υπέστη κάκωση αριστερού ώμου, συνεπεία της οποίας παρουσίαζε την 2-12-2004 επώδυνο περιορισμό της κίνησης του αρ. ώμου, χωρίς ακτινολογικά ευρήματα, σύμφωνα με το από 25-10-2004 ακτινολογικό πόρισμα του Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ..., στο οποίο φαίνεται ότι ο ενάγων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο αυτό υποβλήθηκε σε ακτινολογική εξέταση [ακτινογραφίες κατ' ώμου F-Ρ αριστερά και άκρας χειρός F-Ρ αριστερά] λόγω άλγους στον αριστερό ώμο, πλην όμως οι ακτινογραφίες άκρας χειρός και ώμου αριστερά δεν κατέδειξαν εικόνα κατάγματος.

Αβάσιμα επομένως ο ενάγων ισχυρίζεται με την αγωγή του ότι εξαιτίας του ατυχήματος υπέστη κάταγμα αριστερού ώμου και της παλάμης του αριστερού χεριού, αφού περί τέτοιων καταγμάτων δεν προσκόμισε καμία ιατρική γνωμάτευση στην οποία να βεβαιώνονται τέτοιες σωματικές βλάβες και ο τρόπος θεραπευτικής αντιμετώπισής τους.

Το προσκομιζόμενο από τον ενάγοντα από 11-11-2004 έγγραφο - ακτινολογικό πόρισμα, στο οποίο αναφέρεται ότι η ακτινολογική εξέταση [ακτινογραφία κατ' ώμου F-Ρ αριστερά] κατέδειξε κάταγμα κεφαλής αριστερού βραχίονα, απέχει χρονικά τόσο από την ημέρα του ατυχήματος όσο και από την έξοδο του από το Νοσοκομείο ..., όπου είναι βέβαιο ότι, με βάση τις αιτιάσεις του, εξετάστηκε για κάθε είδους σωματικές βλάβες που θα μπορούσε να έχει υποστεί από το επίδικο ατύχημα.

Επομένως, από μόνο το τελευταίο αυτό έγγραφο [το οποίο σημειωτέον αντικρούεται από την από 2-12-2004 ιατρική γνωμάτευση του ... και το από 25-10-2004 ακτινολογικό πόρισμα του ακτινολογικού εργαστηρίου του Νοσοκομείου ... δεν αποδεικνύεται ότι το προαναφερόμενο κάταγμα κεφαλής αριστερού βραχίονα, ο ενάγων το υπέστη εξαιτίας του ατυχήματος και κατά το χρόνο που συνέβη αυτό και όχι μετά την έξοδό του από το Νοσοκομείο από άλλη αιτία.

Για την αποκατάσταση της υγείας του ο ενάγων αναγκάστηκε να δαπανήσει για ορθοπεδικές εξετάσεις, για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας του μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο, το συνολικό ποσό των 19,35 ευρώ [βλ. μετ' επίκληση προσκομιζόμενες αποδείξεις παροχής υπηρεσιών των εξωτερικών ιατρείων του Νοσοκομείου ...].

Για το εν λόγω κονδύλιο δεν υπάρχει ειδικό παράπονο. Αποδείχθηκε επίσης ότι ο ενάγων είχε προσληφθεί στις 11-10-2004 από την επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας ..." του Φ για να εργαστεί με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως φύλακας [βλ. περί της απασχόλησης του ενάγοντα ως φύλακα την από 30-11-2005 αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού, την οποία αυτός συνυπογράφει, καθώς και την από 11-10-2004 αναγγελία πρόσληψης προς τον ΟΑΕΔ].

Το ότι ο ενάγων προσλήφθηκε να απασχοληθεί στην ανωτέρω εργασία με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου αποδεικνύεται τόσο από την κατάθεση της μάρτυρος αποδείξεως, όσο και από την μετ' επίκληση προσκομιζόμενη από αυτόν [σε φωτοαντίγραφο] από 11-10-2004 αναγγελία πρόσληψης, η οποία κατατέθηκε στον ΟΑΕΔ στις 18-10-2004.

Στην εν λόγω αναγγελία πρόσληψης δεν αναφέρεται ότι καθορίστηκε από τα συμβαλλόμενα μέρη [εργαζόμενο και εργοδότη] ορισμένη χρονική διάρκεια της σύμβασης εργασίας. Η επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους εναγόμενους όμοια αναγγελία πρόσληψης, στην οποία, κάτω από τις υπογραφές του μισθωτού - ενάγοντος, του εργοδότη και του υπαλλήλου του ΟΑΕΔ που παρέλαβε την αναγγελία πρόσληψης, αναφέρεται επί λέξει "Δίμηνη σύμβαση από 11-10-2004 έως 10-12-2004", δεν παρέχει απόδειξη για το ότι η σύμβαση εργασίας, που ο ενάγων σύναψε με τον Φ ήταν ορισμένου χρόνου, διότι η αναφορά σ αυτήν περί δίμηνης σύμβασης δεν καλύπτεται από τις υπογραφές των συμβαλλομένων [βλ.

άρθρο 443 Κ.Πολ.Δ.]. Εξάλλου, ο ενάγων θα προσέφερε την εργασία του στον παραπάνω εργοδότη με πλήρες ωράριο αντί μικτού μηνιαίου μισθού 1045,40 ευρώ, όπως αποδεικνύεται από τον μετ' επίκληση προσκομιζόμενο από τους εναγομένους από 15-11-2005 έγγραφο του ΙΚΑ - Λογαριασμός ασφαλισμένου για χρονική περίοδο από Ιανουάριο 2004 έως τέλος 2004, ο ενάγων έλαβε για εργασία 10 ημερών, μικτές αποδοχές ύψους 418,16 ευρώ που αντιστοιχούν στα 10/25 του μικτού μηνιαίου μισθού του.

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι ο ενάγων εξαιτίας του παραπάνω τραυματισμού του ήταν ανίκανος για εργασία από 21-10-2004 έως 31-1-2005. Για τον λόγο αυτό απώλεσε τα εισοδήματα, τα οποία μετά βεβαιότητος και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα αποκόμιζε αν δεν τραυματιζόταν, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των 3.796,53 ευρώ [3 μ. + 10 ημ.

Χ 1045,40 ευρώ μηνιαίως = 3.484,60 ευρώ + αναλογία δώρου Χριστουγέννων 2004 ανερχόμενο σε 2/25 του μισθού (83,63 ευρώ) για κάθε 19 ημέρες του χρονικού διαστήματος από 21-10-2004 έως 31-12-2004, δηλαδή 71 ημ.: 19 = 3,73 Χ 83,63 ευρώ = 311,93 ευρώ. Ο ενάγων, όπως αποδεικνύεται από τη με αριθ. πρωτ. Σ91/1943/2006 απόφαση του Διοικητή του ΙΚΑ, δεν έλαβε για την παραπάνω αιτία παροχές από αυτό, αλλά μόνο καταβλήθηκαν σ' αυτόν έξοδα νοσηλείας ύψους 5.162,45 ευρώ που δεν αξιώνονται με την αγωγή.

Όσον αφορά το εν λόγω κονδύλιο των διαφυγόντων κερδών, το οποίο όπως αναφέρεται στην αγωγή είναι αρκούντος ορισμένο, από την υπ' αρ. ... έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... προκύπτει ότι επιδόθηκε αντίγραφο της κρινόμενης αγωγής στον Προϊστάμενο ...' Δ.Ο.Υ. .... Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με κονδύλιο ως ορισμένο, νόμιμο και κατ' ουσίαν εν μέρει βάσιμο, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ορθά εφάρμοσε το νόμο κι εκτίμησε τις αποδείξεις.

Επομένως, οι περί του αντιθέτου λόγοι της έφεσης και της αντέφεσης είναι αβάσιμοι. Τέλος, αποδείχθηκΕ, ότι ο ενάγων συνεπεία του ενδίκου ατυχήματος υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας, ενόψει των συνθηκών κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα, του πταίσματος του οδηγού του ζημιογόνου οχήματος, του τραυματισμού του ενάγοντος και των συνεπειών και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των εκ των διαδίκων φυσικών προσώπων, πρέπει να επιδικασθεί, ως χρηματική ικανοποίηση το εύλογο ποσό των [8.000] ευρώ". (Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο παρέβη τα διδάγματα της κοινής πείρας για την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών, που δέχτηκε, ότι αποδείχτηκαν στους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου που εφάρμοσε).

Συγκεκριμένα, ενώ δέχεται, ότι ο αναιρεσείων υπέστη από το τροχαίο ατύχημα σοβαρό τραυματισμό, και συγκεκριμένα κάταγμα έξω μηριαίου κονδύλου, αριστερού γόνατος, διακομίστηκε στο Νοσοκομείο ..., όπου νοσηλεύτηκε από 21-10-2004 μέχρι 5-11-2004, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση οστεοσύνθεσης του κατάγματος και επιπλέον και κάκωση αριστερού ώμου, στη συνέχεια δέχεται, ότι εξαιτίας των ανωτέρω τραυμάτων του κατέστη ανίκανος προς εργασία μονό μέχρι την 31-1-2005 δηλαδή για χρονικό διάστημα τριών μηνών και 10 ημερών.

Με τα τραύματα, όμως, που είχε υποστεί ο αναιρεσείων, όπως αυτά περιγράφονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, δεν ήταν δυνατόν εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, δηλαδή από την 21-Ι0-2004, που συνέβη το ατύχημα μέχρι και την 31-1-2005 να επανακτήσει την ικανότητά του προς εργασία, δεδομένου ότι τα τραύματα του αναιρεσείοντος ήταν ακόμη πρόσφατα, στο πόδι και χέρι, δεν είχε ακόμη αφαιρεθεί η οστεοσύνθεση και γενικά η δυνατότητα χρησιμοποιήσεως των σωματικών δυνάμεων του ήταν περιορισμένη, ενώ για την εργασία του σωματοφύλακα που είχε ο αναιρεσείων πριν τον τραυματισμό του απαιτείται να είναι διαθέσιμες όλες οι σωματικές δυνάμεις του εργαζόμενου.

Επομένως, το Εφετείο χρησιμοποίησε εσφαλμένα τα διδάγματα της κοινής πείρας για την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκαν, και συγκεκριμένα σε εκείνους των άρθρων 297, 298 του ΑΚ και υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθμ 1 Κ.Πολ.Δ., όπως βάσιμα υποστηρίζει και ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, ο οποίος είναι ουσιαστικά βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται η ίδια, ως άνω, πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθ. 1 Κ.Πολ.Δ., με την αιτίαση ότι το Εφετείο εσφαλμένα δεν εφάρμοσε τα διδάγματα της κοινής πείρας για τον καθορισμό των εισοδημάτων, που θα είχε ο αναιρεσείων από την εργασία του ως σωματοφύλακας, αν δεν τραυματίζονταν τα οποία προσδιόρισε με βάση τις αποδοχές των φυλάκων, ενώ οι σωματοφύλακες έχουν διαφορετικές αποδοχές. Όπως, όμως, προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Εφετείο προσδιόρισε τις, ως άνω, αποδοχές μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι και επομένως δεν ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος εφόσον η ως άνω πλημμέλεια αφορά την ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο αυτών ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι αβάσιμος στην ουσία και πρέπει να απορριφθεί.

Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθμ 8 Κ.Πολ.Δ., με τις αιτιάσεις ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη παρά το νόμο την από 11-1-2005 βεβαίωση του εργοδότη του αναιρεσείοντος, από την οποία προκύπτει το ύψος των αποδοχών που ελάμβανε αυτός πριν τον τραυματισμό του.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, εφόσον οι προβαλλόμενες, ως άνω, αιτιάσεις δεν αποτελούν πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς του ουσιαστικού δικαίου, αλλά δικονομικές παραβάσεις από τις οποίες δεν ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος της αναίρεσης. Αβάσιμος, επίσης, στην ουσία και απορριπτέος είναι και ο τελευταίος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 11 Κ.Πολ.Δ., με τις αιτιάσεις, ότι δεν λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο το Γραμμάτιο Εισπράξεως από το ΙΚΑ ποσού 5.162,45 ευρώ για νοσηλεία του αναιρεσείοντος, εφόσον το, ως άνω, έγγραφο λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και συνεκτιμήθηκε με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, όπως προκύπτει από την σαφέστατη διαβεβαίωση του δικαστηρίου και από το όλο το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το μέρος της το οποίο πλήττεται με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά το μέρος που αναιρέθηκε, στο ίδιο δικαστήριο το οποίο την εξέδωσε, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι σε μέρος των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, λόγω της μερικής νίκης και ήττας τους (αρθρ. 176, 178, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2499/2008 απόφαση του Εφετείου Θεσ/κης, ως προς το μέρος της που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατά το μέρος που αναιρέθηκε, ενώπιον του Εφετείου Θεσ/κης, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους σε μέρος των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσόν των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 9 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ