Supreme Court allows appeal against municipal council's refusal to execute debt against municipal enterprise. Appeal accepted due to lack of specific council decision required for execution.

Απόφαση 1073 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1073/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Ασημίνα Υφαντή και Στέφανο - Σπυρίδων Πανταζόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Ιανουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Γ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας, που εδρεύει στο Κερατσίνι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καραπαναγιώτη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/12/2017 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 265/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 596/2019 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30/11/2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 30.11.2019 και με ειδ. αριθ. κατάθ.107/05.12.2019 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 596/27.09.2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρ.577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Στον ισχύοντα Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006) ορίζονται, με το άρθρο 252 παρ. 1, ότι: "Οι Δήμοι και οι Κοινότητες μπορούν να συνιστούν ή να συμμετέχουν σε επιχειρήσεις οι οποίες καλούνται επιχειρήσεις ΟΤΑ, σύμφωνα με τις παρακάτω ρυθμίσεις. Οι επιτρεπόμενες μορφές των επιχειρήσεων αυτών είναι οι εξής:

α) δημοτικές ή κοινοτικές κοινωφελείς επιχειρήσεις, β) Ανώνυμες εταιρείες ΟΤΑ". Στο άρθρο 260 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι: "Η διαχείριση των κοινωφελών επιχειρήσεων γίνεται σύμφωνα με ιδιαίτερο προϋπολογισμό εσόδων και εξόδων και είναι ανεξάρτητη από την υπόλοιπη δημοτική ή κοινοτική διαχείριση" (παρ. 1). "Ο Δήμος και η Κοινότητα δεν ευθύνεται για οφειλές ή οποιεσδήποτε υποχρεώσεις έχει αναλάβει η επιχείρηση έναντι τρίτων" (παρ. 5), ενώ στο άρθρο 262 ορίζεται ότι "(παρ.1).Δημοτική ή κοινοτική κοινωφελής επιχείρηση μπορεί να λυθεί πριν την πάροδο της διάρκειάς της με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του και πράξη του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως... (παρ.2).

Τη λύση της επιχείρησης ακολουθεί η εκκαθάριση αυτής..." και στο επόμενο άρθρο 263 ότι "(παρ.1).Δύο ή περισσότερες κοινωφελείς επιχειρήσεις του ίδιου Δήμου ή Κοινότητας είναι δυνατόν να συγχωνευθούν με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, η οποία λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του...(παρ.3).

Από τη σύστασή της η νέα επιχείρηση υπεισέρχεται αυτοδικαίως, ως καθολικός διάδοχος, στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις των καταργούμενων επιχειρήσεων...". Περαιτέρω, κατά μεν το άρθρο 107 παρ.1 του Ν.3852/2010, "Οι δήμοι μπορεί να έχουν μόνον: α)μία κοινωφελή επιχείρηση...", κατά δε το άρθρο 108 παρ. 1 του ίδιου ως άνω Ν. 3852/2010: "Οι δήμοι που προκύπτουν από συνένωση υπεισέρχονται αυτοδικαίως από την έναρξη λειτουργίας τους, στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις των συνενούμενων δήμων και κοινοτήτων, ως προς τις επιχειρήσεις αυτών, καθώς και στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις που απορρέουν από συμβάσεις που έχουν υπογράψει, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι συμβάσεις εργασίας ή έργου μέχρι τη λήξη τους", ενώ, κατά το άρθρο 109 ίδιου Νόμου, στη μεν παρ.1 αυτού ορίζεται ότι "Κοινωφελείς επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α., πρώτου βαθμού, που συνενώνονται σε ένα νέο δήμο, συγχωνεύονται υποχρεωτικά σε μία κοινωφελή επιχείρηση...

η οποία υπεισέρχεται ως καθολικός διάδοχος σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των συγχωνευόμενων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων και των συμβάσεων μίσθωσης έργου και εργασίας ορισμένου χρόνου μέχρι τη λήξη τους..." στη δε παρ. 7 , όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 26 παρ. 6 του Ν. 3938/2011 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 43 παρ.5 του Ν.3979/2011, και πριν την αντικατάσταση και αναρίθμησή της με το άρθρο 15 του Ν.4483/2017, ορίζετο ότι "Σε περίπτωση λύσης κοινωφελούς επιχείρησης ή Δ.Ε.Υ.Α.

και ανάληψης των δραστηριοτήτων της από τον οικείο δήμο ή από νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου αυτού, το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου, μεταφέρεται στον αντίστοιχο φορέα με την ίδια σχέση εργασίας, ύστερα από απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Συμβάσεις έργου που έχουν συναφθεί από τις επιχειρήσεις που λύονται εκτελούνται από τον αντίστοιχο φορέα άσκησης των σχετικών αρμοδιοτήτων.

Οφειλές των ανωτέρω επιχειρήσεων προς το Ελληνικό Δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και προς τρίτους, περιλαμβανομένων και δεδουλευμένων αποδοχών του μεταφερόμενου προσωπικού τους, μπορούν να καταβάλλονται από τον οικείο δήμο μετά από αιτιολογημένη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του...".

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 10 παρ.1 Ν.4071/2012 "Ρυθμίσεις για την τοπική ανάπτυξη, την αυτοδιοίκηση και την αποκεντρωμένη διοίκηση. Ενσωμάτωση Οδηγίας 2009/50/ΕΚ", όπως ισχύει μετά την προσθήκη κειμένου στο τέλος της ως άνω παραγράφου με το άρθρο 77 παρ. 1 του Ν. 4170/2013 "Ενσωμάτωση της Οδηγίας 2011/16/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων της ΕΛ.Τ.Ε., αναμόρφωση Οργανισμού του Ν.Σ.Κ.

και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 163), ορίζονται τα εξής: "Οι οφειλές προς το ελληνικό δημόσιο και το ΙΚΑ των αμιγών δημοτικών επιχειρήσεων, του π.δ. 410/1995 ή των κοινωφελών επιχειρήσεων, των αστικών μη κερδοσκοπικών επιχειρήσεων των ΟΤΑ, καθώς και των επιχειρήσεων των τέως νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων που περιήλθαν στις περιφέρειες, οι οποίες λύθηκαν και τελούν υπό το καθεστώς εκκαθάρισης, βεβαιωμένες ταμειακά ή μη έως και τις 31.12.2010 απαλλάσσονται από πρόσθετους φόρους, πρόστιμα, προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής και κάθε μορφής επιβαρύνσεις και η εξόφλησή τους γίνεται υποχρεωτικά από τους ΟΤΑ που τις έχουν συστήσει.

Από τους ίδιους ως άνω ΟΤΑ γίνεται και η εξόφληση οφειλών προς εργαζόμενους. Στις ανωτέρω οφειλές περιλαμβάνονται και όσες προκύπτουν έπειτα από έλεγχο των αρμόδιων ελεγκτικών οργάνων". Από τις προπαρατεθείσες διατάξεις, ερμηνευόμενες αυτοτελώς και σε συνδυασμό μεταξύ τους, συνάγεται, μεταξύ άλλων, ότι θεσπίζεται στερητική ex lege αναδοχή χρέους, με την οποία οι Ο.Τ.Α., που προκύπτουν από συνένωση, αναλαμβάνουν πλήρως, όχι μόνο τις κύριες οφειλές των οικείων δημοτικών επιχειρήσεων(εκτός και αν οι Ο.Τ.Α.

προβούν σε δικαστική αμφισβήτηση των φορολογικών οφειλών που έχουν βεβαιωθεί σε βάρος τους, οπότε δεν εφαρμόζονται οι θεσπιζόμενες απαλλαγές και οι Ο.Τ.Α. επιβαρύνονται και με τους πρόσθετους φόρους, πρόστιμα και λοιπές επιβαρύνσεις και προσαυξήσεις, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις), αλλά υπεισέρχονται αυτοδικαίως από την έναρξη λειτουργίας τους, στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις των συνενούμενων δήμων και κοινοτήτων, ως προς τις επιχειρήσεις αυτών, καθώς και στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις που απορρέουν και από τις συμβάσεις που έχουν υπογράψει, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι συμβάσεις εργασίας ή έργου μέχρι τη λήξη τους.

Επομένως, οι αρχικές οφειλέτριες δημοτικές επιχειρήσεις, μετά την υπέρ αυτών διαγραφή των οφειλών και την ανάληψή τους από τους Ο.Τ.Α., παύουν να έχουν οποιαδήποτε ενοχική ευθύνη προς καταβολή αυτών, και στη θέση τους υπεισέρχονται οι Δήμοι, οι οποίοι και νομιμοποιούνται παθητικά προς τούτο, ως καθολικοί διάδοχοι.

Πολλώ δε μάλλον νομιμοποιούνται παθητικά οι Δήμοι ή οι Κοινότητες, αν για τις οφειλές της δημοτικής επιχείρησης, λήφθηκε περαιτέρω και απόφαση του δημοτικού συμβουλίου για την ανάληψη αυτών από το Δήμο ή την Κοινότητα (σχετ. ΑΠ 379/2019, ΟλΕλΣ 328/2018). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 εδ.α' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, μολονότι συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Με το λόγο αυτό αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ανακοπή, ένσταση κ.λ.π. ορθά απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 918/2020, ΑΠ 35/2019,ΑΠ 978/2017).Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση, κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, της ένδικης ανακοπής προκύπτει, ότι ο ανακόπτων και ήδη αναιρεσίβλητος Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας με την από 04.12.2017 ανακοπή του, που άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, ισχυρίστηκε ότι δυνάμει της υπ' αριθ. 343/2013 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς υποχρεώθηκε η δημοτική κοινωφελής επιχείρησή του με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ-ΔΗ.ΚΕ.Π.Α.", που έχει ήδη λυθεί και εκκαθαρισθεί, να καταβάλει στον καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσείοντα το ποσό των 55.000 ευρώ για επιδικασθέν κεφάλαιο, πλέον ποσού 39.019,67 ευρώ για νόμιμους τόκους, και ποσού 360 ευρώ και λοιπά έξοδα, ήτοι το συνολικό ποσό των 94.379,67 ευρώ, λόγω ακυρότητας της προφορικής καταγγελίας της σύμβασης έμμισθης δικηγορικής εντολής που είχε καταρτίσει ο τελευταίος με την ως άνω Δημοτική Επιχείρηση.

Ότι στη συνέχεια ο καθού και ήδη αναιρεσείων κοινοποίησε στον ανακόπτοντα και ήδη αναιρεσίβλητο Δήμο την από 29.11.2017 επιταγή προς πληρωμή, με την οποία τον επέτασσε να του καταβάλει το ως άνω επιδικασθέν ποσό των 94.379,67 ευρώ. Αμφισβητώντας δε ο Δήμος την υποχρέωσή του προς καταβολή του παραπάνω ποσού και την παθητική του νομιμοποίηση, ισχυριζόμενος ότι δεν τυγχάνει καθολικός διάδοχος της λυθείσας και εκκαθαρισθείσας ως άνω αρχικής οφειλέτριας Δημοτικής του Επιχείρησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ-ΔΗ.ΚΕ.Π.Α.", προσέβαλε την έναρξη της σε βάρος του διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, ασκώντας την ένδικη ανακοπή, με την οποία ζητούσε την ακύρωση και εξαφάνιση της ως άνω από 29.11.2017 επιταγής προς πληρωμή με βάση τη με αριθμό 343/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, ως και της δι' αυτής αρξαμένης διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ' αριθμ.2365/2018 απόφασή του απέρριψε τον παραπάνω ισχυρισμό του ανακόπτοντος ως νομικά αβάσιμο και περαιτέρω την ανακοπή, στο σύνολό της, ως αβάσιμη. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκανε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση του εκκαλούντος-ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσίβλητου Δήμου, δεχόμενο ως εφαρμοστέα τη διάταξη του άρθρου 109 παρ.7 Ν.3852/2010, και ότι ο Δήμος δεν νομιμοποιείτο παθητικά, καθόσον δεν είχε καταστεί καθολικός διάδοχος της ως άνω Δημοτικής Κοινωφελούς του Επιχείρησης, που είχε λυθεί και τεθεί σε εκκαθάριση, και δεν υπήρχε σχετική απόφαση του δημοτικού του συμβουλίου για την καταβολή από αυτόν των ως άνω επίδικων αξιώσεων του εφεσίβλητου καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της έφεσης και, κρατώντας και δικάζοντας την ανακοπή, δέχθηκε αυτήν ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και ακύρωσε την αρξαμένη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, δυνάμει της από 29.11.2017 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου πρώτου εκτελεστού της υπ' αριθμ.343/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά.

Με τον δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης και τα αντίστοιχα σχετικά τμήματα των πρώτου και τρίτου λόγων της αναίρεσης ο αναιρεσείων, προβάλλοντας αιτιάσεις εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι, αφενός, εσφαλμένα δέχθηκε την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 109 παρ.7 Ν.3852/2010, που δεν ήταν εφαρμοστέα, και, αφετέρου, ότι παρέλειψε να εφαρμόσει την ουσιαστική διάταξη του άρθρου 10 παρ.1 του ως άνω Ν.4071/2012, μολονότι συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις εφαρμογής της.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, δέχθηκε, κατά το αναιρετικώς ενδιαφέρον εν προκειμένω μέρος της, τα εξής: "Με την υπ' αρ. 225/2003 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κερατσινίου... συστάθηκε η αμιγής Δημοτική Επιχείρηση Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου, η οποία ήταν νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου...

Εν συνεχεία, η ως άνω αμιγής Δημοτική Επιχείρηση Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου(ΔΕΑΔΗΚ) μετατράπηκε την 3/10/2008... σε κοινωφελή επιχείρηση του άρθρου 254 του Ν.3463/ 2006 με την επωνυμία "Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου(ΔΗΚΕΠΑΚ). Ακολούθως, βάσει των διατάξεων του άρθρου 107 του Ν.3852/2010, η ως άνω Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου(ΔΗΚΕΠΑΚ) συγχωνεύτηκε, μαζί με τις κοινωφελείς επιχειρήσεις "Κέντρο Πολιτισμού και Κοινωνικών Υπηρεσιών Δήμου Δραπετσώνας", "Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού Κερατσινίου" και "Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πρόνοιας Κερατσινίου" στο νέο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Δημοτική και Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού Αθλητισμού Κερατσινίου-Δραπετσώνας-ΔΗ.Κ.ΕΠ.Α" με την υπ' αρ. 99/2011 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερατσινίου-Δραπετσώνας...

Με την υπ' αρ. 4232/3548 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και την υπ' αρ. 405/2013... αποφασίστηκε η λύση της ως άνω δημοτικής κοινωφελούς επιχείρησης..., σε εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 262 του Ν.3463/2006 και η μεταφορά του προσωπικού, μετά τον έλεγχο από τον Δήμο των ατομικών φακέλων του προσωπικού και τη διαπίστωση της συνδρομής όλων των απαραίτητων εκ του νόμου προϋποθέσεων για τη νομιμότητα των διαδικασιών μεταφοράς.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, ο καθού η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητος, εγγεγραμμένος στα μητρώα του Δ.Σ.Α συνήψε με τον νόμιμο εκπρόσωπο της Δημοτικής Επιχείρησης Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου την 1.3.2004 έγγραφη σύμβαση έμμισθης δικηγορικής εντολής αορίστου χρόνου δυνάμει της οποίας παρείχε στην τελευταία αποκλειστικά τις υπηρεσίες του που συνίσταντο σε συμβουλές και γνωμοδοτήσεις αντί συμφωνημένης αμοιβής ανερχόμενης σε 650 ευρώ μέχρι 2.6.2011 οπότε και απολύθηκε ακύρως.

Ο καθού η ανακοπή ήδη εφεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 19/6/2012 αγωγή του στρεφόμενη κατά του συσταθέντος ως άνω νέου ΝΠΙΔ με την επωνυμία "Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού-Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας" με την οποία ζήτησε: α) να αναγνωριστεί η ακυρότητα της από 1/6/2011 προφορικής καταγγελίας της επίδικης σύμβασης έμμισθης δικηγορικής εντολής και ότι η εναγομένη τυγχάνει υπερήμερη από 2/6/2011 ως προς την αποδοχή των πραγματικώς και προσηκόντως προσφερομένων υπηρεσιών του ενάγοντος, β) να υποχρεωθεί η εναγομένη να τον απασχολεί πραγματικά, αποδεχόμενη τις υπηρεσίες του...

και γ) να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 43.084 ευρώ, που αντιστοιχεί σε διαφορές δεδουλευμένων αποδοχών, δώρα εορτών και επιδόματα αδείας για το χρονικό διάστημα από 1.1.2006 έως και 31.5.2011, καθώς και το ποσό των 11.916 ευρώ το οποίο αντιστοιχεί σε δώρα εορτών και επίδομα αδείας του χρονικού διαστήματος από 2.6.2011 έως 31.12.2011, με το νόμιμο τόκο...

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά με την υπ' αρ. 459/2013 απόφασή του απέρριψε την ως άνω αγωγή ως μη νόμιμη τόσο ως προς την κύρια βάση της από τη σύμβαση εργασίας όσο και ως προς τη βάση της από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο ενάγων με την από 23.9.2013...

έφεσή του... Επί της ως άνω εφέσεως εκδόθηκε η υπ' αρ. 343/2015, η οποία... εξαφάνισε την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε εν μέρει την αγωγή, αναγνώρισε ότι είναι άκυρη η από 1/6/2011 προφορική καταγγελία της σύμβασης έμμισθης δικηγορικής εντολής αορίστου χρόνου και υποχρέωσε την ως άνω εναγόμενη Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση να καταβάλει στον ενάγοντα...

το ποσό των 55.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο κατά τις διακρίσεις που αναφέρονται στο σκεπτικό της απόφασης, το οποίο(ποσό) αντιστοιχεί σε διαφορές αποδοχών, δώρα εορτών και επιδόματα του χρονικού διαστήματος από το έτος 2006 έως το έτος 2011 και μισθούς υπερημερίας από την επομένη της άκυρης απόλυσης (2/6/2011) έως την 31/12/2011 καθώς και δώρα και επιδόματα αδείας...

Ακολούθως, ο καθού η ανακοπή-δανειστής με την από 29/11/2017 επιταγή προς εκτέλεση κάτωθι αντιγράφου πρώτου εκτελεστού απογράφου της ως άνω υπ' αρ.343/2015 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, η οποία κοινοποιήθηκε στον ανακόπτοντα-καθού η εκτέλεση την 30/11/2017, επιτάχθηκε να καταβάλει το ως άνω επιδικασθέν ποσό ανερχόμενο συνολικά σε 94.379,67 ευρώ..

Ο ανακόπτων-καθού η εκτέλεση και ήδη εκκαλών με την υπό κρίση από 4.12.2017... ανακοπή του... ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά ζήτησε την ακύρωση της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδονταν με την από 29/11/2017 επιταγή προς εκτέλεση κάτωθι αντιγράφου πρώτου απογράφου εκτελεστού της ως άνω αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, επικαλούμενος (ο αιτών Δήμος) μεταξύ άλλων ότι στερείται παθητικής νομιμοποιήσεως καθόσον δεν έχει καταστεί καθολικός διάδοχος της λυθείσας και τεθείσας σε εκκαθάριση Δημοτικής Επιχειρήσεως, και ούτε έχει λάβει το δημοτικό συμβούλιο σχετική απόφαση για τις επιδικασθείσες ως άνω αξιώσεις του καθού ...

εφαρμοστέας τυγχάνουσας στην προκειμένη περίπτωση της διατάξεως του άρθρ.109 του Ν.3852/2010. Ο ως άνω ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αβάσιμος, όπως και η από 4/12/2017 υπό κρίση ανακοπή με την προσβαλλόμενη υπ' αρ.2365/2018 απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, κατά της οποίας άσκησε ο αιτών(ανακόπτων) την από 1.6.2018 έφεσή του ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.

Από όλα τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η "Δημοτική και Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού-Αθλητισμού Κερατσινίου-Δραπετσώνας-ΔΗ.Κ.ΕΠ.Α", όπως προαναφέρθηκε, λύθηκε, τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης και αποφασίστηκε η μεταφορά του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου και αορίστου χρόνου, ύστερα από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Για τις αξιώσεις όμως του καθ' ού η ανακοπή ήδη εφεσίβλητου κατά της λυθείσας ως άνω κοινωφελούς επιχείρησης, για τις οποίες έχει εκδοθεί η υπ' αρ. 343/2015 τελεσίδικη απόφαση αυτού του Δικαστηρίου δεν υπάρχει σχετική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του ανακόπτοντος ήδη εκκαλούντος Δήμου. Κατά συνέπεια, και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 109 παρ.7 του Ν.3852/2010, ο Δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας δεν νομιμοποιείται παθητικά, αφού δεν υπάρχει σχετική απόφαση του δημοτικού του συμβουλίου για την καταβολή από αυτόν των ως άνω αξιώσεων του καθ' ού η ανακοπή, αλλά ούτε και κατέστη καθολικός διάδοχος αυτής(Κοινωφελούς Επιχειρήσεως), καθόσον αυτή(Κοινωφελής Επιχείρηση)λύθηκε και τέθηκε εκκαθάριση.

Ενόψει των όσων εκτέθηκαν αποδεικνύεται ότι είναι άκυρη η αναγκαστική εκτέλεση που επισπεύδει ο καθ'ού η ανακοπή ήδη εφεσίβλητος για την ικανοποίηση των ως άνω αξιώσεών του σε βάρος της περιουσίας του ανακόπτοντος Δήμου, λόγω ελλείψεως παθητικής νομιμοποιήσεως αυτού.

Συνεπώς, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την υπό κρίση ανακοπή εσφαλμένως εφάρμοσε και ερμήνευσε τις προαναφερόμενες διατάξεις του νόμου και πρέπει, να γίνουν δεκτοί οι συναφείς λόγοι της κρινόμενης εφέσεως ως βάσιμοι και από ουσιαστικής απόψεως, νε εξαφανισθεί η υπ' αριθ. 2365/2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά (προσβαλλομένη), και αφού κρατηθεί η υπόθεση...

από το Δικαστήριο τούτο να δικαστεί εκ νέου η από 4/12/2017 ανακοπή, να γίνει δεκτή ως βάσιμη ως προς τον συναφή λόγο της (πρώτος λόγος) και να ακυρωθεί η αρξάμενη σε βάρος του ανακόπτοντος ήδη εκκαλούντος αναγκαστική εκτέλεση βάσει της από 29/11/2017 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου πρώτου απογράφου εκτελεστού της υπ' αριθ. 345/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά...".

Έτσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο, αφενός εσφαλμένα δέχθηκε ότι δεν ενομιμοποιείτο παθητικά ο ήδη αναιρεσίβλητος Δήμος, και δεν είχε καταστεί καθολικός διάδοχος της αρχικής αντιδίκου του αναιρεσείοντος κοινωφελούς επιχείρησης με την επωνυμία "Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού-Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας", καθόσον το ίδιο Δικαστήριο δέχεται ότι κατά την έναρξη της επισπευδομένης από τον καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσείοντος σε βάρος του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσίβλητου Δήμου είχε ήδη λυθεί και τεθεί σε εκκαθάριση η παραπάνω κοινωφελής του επιχείρηση και μεταφερθεί με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου όλο το προσωπικό της στο Δήμο, αφετέρου εσφαλμένα εφάρμοσε τη μη εφαρμοστέα διάταξη του άρθρου 109 παρ.7 Ν.3852/2010, αντί εκείνη της ουσιαστικής διάταξης του άρθρου 10 παρ.1 του ως άνω Ν.4071/2012, που ήταν εφαρμοστέα και έπρεπε να εφαρμόσει, καθόσον ενόψει των παραπάνω ουσιαστικών παραδοχών του, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, ενόψει μάλιστα, του ότι αυτή αναφέρεται και ρητώς ως εφαρμοστέα και στην με αριθμό 405/16.12.2013 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας, δυνάμει της οποίας ο ανακόπτων και ήδη αναιρεσίβλητος Δήμος αποφάσισε τη λύση και εκκαθάριση της Δημοτικής Επιχείρησης ΔΗΚΕΠΑ, και ότι όλες οι οφειλές της, μεταξύ των οποίων και των εργαζομένων της οι δεδουλευμένες αποδοχές, μεταφέρονται στον Δήμο και αναλαμβάνονται από αυτόν.

Την απόφαση αυτή, άλλωστε, αναφέρει και η αναιρεσιβαλλόμενη, καθώς και την επίσης μνημονευόμενη υπ' αρ. 4232/3548 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, με βάση τις οποίες το Εφετείο καταλήγει στην παραδοχή του ότι "αποφασίστηκε η λύση της ως άνω δημοτικής κοινωφελούς επιχείρησης(ΦΕΚ Β 375/18.2.2014), σε εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 262 του Ν.3463/2006 και η μεταφορά του προσωπικού, μετά τον έλεγχο από τον Δήμο των ατομικών φακέλων του προσωπικού και τη διαπίστωση της συνδρομής όλων των απαραίτητων εκ του νόμου προϋποθέσεων για τη νομιμότητα των διαδικασιών μεταφοράς...".

Για τις επίδικες δε αξιώσεις του καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσείοντος, για τις οποίες είχε εκδοθεί η προαναφερθείσα υπ' αριθμ.343/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, δηλαδή για τις οποίες υπήρχε νόμιμος εκτελεστός τίτλος, δεν ήταν προαπαιτούμενο για την έναρξη της εκτελεστικής διαδικασίας άλλη, ξεχωριστή, απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσίβλητου ειδικά για τον αναιρεσείοντα, πέραν της ως άνω ήδη υφισταμένης με αριθμό 405/16.12.2013 που αφορούσε στο προσωπικό της λυθείσας και εκκαθαρισθείσας κοινωφελούς δημοτικής επιχείρησης με την επωνυμία "Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού-Αθλητισμού Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας", αφού αρκούσε η κατ' άρθρ.924 ΚΠολΔ επίδοση στον αναιρεσίβλητο Δήμο, ως καθολικό διάδοχο της τελευταίας κοινωφελούς επιχείρησης, αντιγράφου του απογράφου με επιταγή για εκτέλεση.

Συνακόλουθα δεν συνέτρεχε εκ της προβαλλόμενης με τον πρώτο λόγο της ένδικης ανακοπής αιτίασης περί έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσίβλητου Δήμου, βάσιμος λόγος ακύρωσης της αρξαμένης σε βάρος του τελευταίου αναγκαστικής εκτέλεσης βάσει της από 29.11.2017 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου πρώτου απογράφου εκτελεστού της υπ' αριθ. 345/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά.

Ως εκ τούτου ο ως άνω δεύτερος λόγος της αναίρεσης, καθώς και τα αντίστοιχα σχετικά τμήματα των πρώτου και τρίτου λόγων της αναίρεσης, κατά το σκέλος τους που πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση για τις παραδοχές της, ως προς τον πρώτο λόγο ανακοπής, για πλημμέλεια εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Συνακόλουθα, πρέπει, κατά παραδοχή των προαναφερόμενων λόγων αναίρεσης, η αναιρετική εμβέλεια των οποίων καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών λόγων, να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο, όμως, από δικαστή άλλο από εκείνο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση(άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ).

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που νίκησε, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος που υπέβαλε αυτός, νομίμως, πρέπει να επιβληθούν εις βάρος του αναιρεσίβλητου, που ηττήθηκε (άρθρ.106, 176 και 183 ΚΠολΔ), μειωμένα, όμως, κατά το μέτρο του άρθρου 281 παρ.2 του Ν.3463/2006 "Περί κύρωσης του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων", το οποίο τυγχάνει εφαρμογής όταν επιδικάζεται δικαστική δαπάνη είτε σε βάρος είτε υπέρ των Ο.Τ.Α.(ΑΠ 2066/2017, ΑΠ 1980/2017, ΑΠ 1112/2017, ΑΠ 303/2016, ΑΠ 254/2016, ΑΠ 2061/2013, ΑΠ 1635/2012, ΑΠ 590/2011).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 596/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάζει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που έχει καταθέσει.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο Δήμο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Απριλίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ