Supreme Court allows appeal against insurance company, remands case for retrial due to procedural defect.

Απόφαση 1042 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1042/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Μαρία Βάρκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. Γ. του Π., συζ. Ν. Γ. και 2) Ν. Γ. του Γ., κατοίκων ... Τριφυλίας, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στυλιανό Αθανασούλια με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. Σ. του Π., κατοίκου ... Μεσσηνίας, που δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τoν πληρεξούσιo δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 21.01.2021 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18.02.2014 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 40/2015 μη οριστική και 9/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 149/2018 του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 05.03.2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Βάρκα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της 2ης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295 παρ. 1α`, 297 και 299 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στην αναιρετική δίκη προκύπτει ότι η παραίτηση από το δικόγραφο του ενδίκου μέσου της αναίρεσης που έχει ασκηθεί (άρθρο 495 παρ. 1ΚΠολΔ), γίνεται ή με δήλωση, που καταχωρείται στα πρακτικά ή με δικόγραφο, που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου ή με δήλωση στις προτάσεις (όπως το άρθρο 297 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο δεύτερο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015, ΦΕΚ Α’ 87,ο οποίος ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο ένατο παρ. 2 του αυτού άρθρου και νόμου, από 01.01.2016) πριν αρχίσει η προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου και την κλήτευσή του στην ορισθείσα συζήτηση, αφού αυτός και αν ακόμη είχε κληθεί και παρασταθεί, δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί στην παραίτηση.

Συνεπώς, η παραίτηση από το δικόγραφο του ενδίκου μέσου της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με δήλωση του παραιτουμένου στις προτάσεις του (όχι στην προσθήκη αυτών). Η νομότυπη με τον τρόπο αυτό παραίτηση έχει ως συνέπεια, ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και επιφέρει την κατάργηση της δίκης (ΑΠ 742/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων, ο οποίος τους εκπροσώπησε με δήλωση κατά άρθρο 242 παρ.2 ΚπολΔ, με τις κατατεθείσες στις 17.12.2020 προτάσεις του, δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 05.03.2019 και με αριθμό κατάθεσης 14/2019 ένδικης αίτησης αναίρεσης κατά της με αριθμ. 149/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των αυτοκινήτων, ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο Β. Σ.. Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί η αίτηση αναίρεσης ως μη ασκηθείσα ως προς τον ως άνω πρώτο κατά σειρά αναιρεσίβλητο και να κηρυχθεί καταργημένη η ανοιγείσα με αυτή δίκη ως προς αυτόν.

Η κρινόμενη από 05.03.2019 (αριθμ. εκθ. καταθ. 14/2019) αίτηση για την αναίρεση της με αριθμό 149/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων με την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού (άρθρ. 681Α ΚΠολΔ) έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθρ. 495 § 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της, εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής (άρθρ. 564 § 3 ΚΠολΔ). Ωσαύτως, έχει κατατεθεί από τους αναιρεσείοντες το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 § 3 ΚΠολΔ παράβολο.

Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 § 1β, 556, 558, 564, 566 παρ 1 και 577 ΚπολΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 1, 3 ΚπολΔ).

[II] Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 338 έως 341 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το Δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσεώς του ως προς τους πραγματικούς ισχυρισμούς που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι. Κατά τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Παγίως γίνεται δεκτό ότι δεν θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφασή του ποια αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν στην απόφασή του για άμεση και ποια για έμμεση απόδειξη. Η γενική αναφορά της λήψεως υπόψη όλων των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν με επίκληση δεν αποκλείει την ίδρυση του άνω λόγου αναιρέσεως για κάποιο αποδεικτικό μέσο που έχει ουσιώδη σημασία στην έκβαση της δίκης, όταν από το περιεχόμενο της αποφάσεως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη. Αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του προβλεπόμενου από την άνω διάταξη λόγου αναιρέσεως (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 322/2011). Θεωρείται δε ότι το αποδεικτικό μέσο του οποίου έγινε νόμιμη επίκληση, έχει και προσκομιστεί, εφόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, ως αποδειχθέντα, τα ακόλουθα, κρίσιμα για την έρευνα της προκειμένης αναιρετικής δίκης, πραγματικά περιστατικά: « [...] Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι οι ενάγοντες εξαιτίας της ένδικης σύγκρουσης υπέστησαν σωματικές βλάβες εξαιτίας των οποίων διακομίστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας. Ειδικότερα, η πρώτη ενάγουσα διαπιστώθηκε ότι υπέστη κάταγμα κνημιαίου πλατώ άμφω, κάκωση λεκάνης τύπου open book, κάταγμα αυχένος και μηριαίου αριστερά οστού και αφού έγινε εξωτερική οστεοσύνδεση λεκάνης συστήθηκε η εισαγωγή της σε κέντρο αποκατάστασης. Ο δεύτερος ενάγων αφού διακομίσθηκε στο ίδιο ως άνω νοσοκομείο μετά την ένδικη σύγκρουση, διαπιστώθηκε ότι υπέστη κάκωση ΘΟΜΜΣ επί εδάφους συγγενούς κυφώσεως με ατελή παραπληγία και συμπιεστικό κάταγμα των σπονδύλων που δεν ταξινομείται άλλο και μεταφέρθηκε εν συνεχεία στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής ΚΑΤ, όπου και νοσηλεύθηκε από 22.11.2012 έως την 05.12.2012, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε κέντρο αποκατάστασης νοσηλείας».

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως και υπό την επίκληση του αριθμού 11 περ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς το ουσιώδες ζήτημα του καθορισμού της αιτηθείσης χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν οι ενάγοντες παθόντες, ήδη αναιρεσείοντες συνεπεία του τραυματισμού τους στο ένδικο τροχαίο ατύχημα, δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα μετ’ επικλήσεως, με τις έγγραφες προτάσεις των αναιρεσειόντων, ενώπιον του Εφετείου έγγραφα, από τα οποία προκύπτει το μέγεθος της σωματικής βλάβης που υπέστη έκαστος.

Από τις κατατεθείσες στις 17.09.2018 κοινές προτάσεις των αναιρεσειόντων, ενώπιον του Εφετείου Καλαμάτας, που παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, κατά την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στις σελίδες 9 έως 15 αυτών γίνεται αναφορά στην κατάσταση της υγείας εκάστου αναιρεσείοντος με ρητή και σαφή επίκληση των εγγράφων που προσκομίζονται για την απόδειξη της βαρύτητας των σωματικών βλαβών τους. Ειδικότερα:

(Α) όσον αφορά την πρώτη αναιρεσείουσα προσκομίσθηκαν μετ’ επικλήσεως τα κάτωθι έγγραφα:

(1) το ιατρικό εξιτήριο του Νοσοκομείου Καλαμάτας με ημερομηνία εισόδου 09.11.2012 στο οποίο αναγράφεται ότι υπέστη τραυματική ρήξη της ηβικής σύμφυσης, διατροχαντήριο κάταγμα και κάταγμα άνω άκρου του οστού της κνήμης, ότι υπεβλήθη σε εξωτερική οστεοσύνθεση λεκάνης, ημιαρθροπλαστική ισχύου, τοποθέτηση υβριδίων εξωτερικής οστεοσύνθεσης γονάτων άμφω (σχ.7α),

(2) την με αριθμ. πρωτ. .../3-12-2013 βεβαίωση νοσηλείας του Νοσοκομείου Καλαμάτας η οποία εδόθη στην Τροχαία Καλαμάτας για την ποινική δικογραφία (σχ.7β),

(3) την με αριθμ. πρωτ. .../10-1-2013 ιατρική βεβαίωση του Νοσοκομείου Καλαμάτας, στην οποία αναγράφεται ότι νοσηλεύθηκε στην Ορθοπεδική Κλινική του ως άνω Νοσοκομείου από 09.11.2012 έως την 11.12.2012, επαναλαμβάνεται η διάγνωση του πρώτου πιστοποιητικού και επιπροσθέτως αναφέρεται ότι λόγω της βαρύτητας της νόσου χρήζει εισαγωγής σε κέντρο αποκατάστασης ως εσωτερικός ασθενής για διάστημα τουλάχιστον δύο μηνών (σχ.7γ),

(4) την ιατρική βεβαίωση-γνωμάτευση του Νοσοκομείου Καλαμάτας με ημερομηνία 30.01.2013 στο οποίο αναγράφεται ότι η ενάγουσα πάσχει από κάκωση λεκάνης, εκτεταμένη διάσταση ηβικής σύμφυσης, κάταγμα αυχένος μηριαίου αρ και κάταγμα κνημιαίων κονδύλων άμφω (σχ. 7δ),

(5) το φύλλο ιστορικού ασθενούς της ΜΕΘ του Νοσοκομείου Καλαμάτας με ημερομηνία εξόδου 17.11.2012 από το οποίο προκύπτει ότι νοσηλεύθηκε στην ΜΕΘ από τις 09.11.2012 , ήτοι αμέσως μετά το πρώτο χειρουργείο (σχ. 7ε),

(6) το ενημερωτικό σημείωμα εξόδου από την ΜΕΘ με ημερομηνία 12.11.2012 (σχ. 7 στ),

(7) το ιατρικό σημείωμα του Κέντρου Αποκατάστασης ΔΙΑΠΛΑΣΗ με ημερομηνία 22.12.2012, στο οποίο αναγράφεται ότι νοσηλεύθηκε από την 17.12.2012 έως την 22.12.2012, οπότε μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Καλαμάτας λόγω εμπύρετης λοίμωξης (σχ. 7ζ),

(8) το φύλλο ιστορικού ασθενούς της Β' Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Καλαμάτας με ημερομηνία εισόδου 22.12.2012 και το ιατρικό εξιτήριο του Νοσοκομείου Καλαμάτας με ημερομηνία 04.01.2013, στο οποίο αναγράφεται ότι νοσηλεύθηκε λόγω εμπύρετης λοίμωξης στο ως άνω νοσοκομείο και στις 04.03.2013 μεταφέρθηκε και πάλι στο Κέντρο Αποκατάστασης ΔΙΑΠΛΑΣΗ (σχ. 7η και 7θ),

(9) το ιατρικό εξιτήριο του Νοσοκομείου Καλαμάτας με ημερομηνία 23.02.2013, όπου αναγράφεται ότι στις 21.02.2013 εισήλθε το ως άνω νοσοκομείο για νέα χειρουργική επέμβαση, ήτοι για αφαίρεση υλικών οστεοσύνθεσης (σχ. 7ι),

(10) την με ημερομηνία 28.02.2013 ιατρική βεβαίωση του Κέντρου Αποκατάστασης ΔΙΑΠΛΑΣΗ, από την οποία προκύπτει ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία ευρίσκετο σε πρόγραμμα ιατρικής αποκατάστασης και την με ημερομηνία 31.08.2018 βεβαίωση νοσηλείας του ίδιου κέντρου από το οποίο εξήλθε στις 16.04.2013 (σχ. 7Ια και 7ιβ),

(11) το με ημερομηνία 22.01.2014 έγγραφο του ΙΚΑ, όπου αναγράφεται ότι πάσχει από διάσταση ηβικής σύμφυσης σοβαρού βαθμού, μετατραυματική δυσκαμψία αμφοτέρων των γονάτων και των ισχύων και ημιολική αρθρίτιδα αριστερού ισχίου, ότι ο τραυματισμός της στο τροχαίο της έχει προκαλέσει αναπηρία 67% 9σχ. 7ιγ),

(12) από τα με ημερομηνίες 31-3-2015 και 1-3-2017 πιστοποιητικά αναπηρίας του ΙΚΑ και ΕΦΚΑ (σχ. 7ιδ και 7 ιε),

(13) την από 06.03.2018 ιατρική γνωμάτευση του χειρουργού ορθοπεδικού Ν. Π., στην οποία περιγράφεται η παρεκτόπιση και αστάθεια λεκάνης, τα προβλήματα βάδισης και η ανάγκη ανοιχτής και εξειδικευμένης χειρουργικής επέμβασης για την βελτίωση της αναπηρικής κατάστασης της ενάγουσας (σχ. 7Ιστ).

(Β) όσον αφορά τον δεύτερο αναιρεσείοντα προσκομίσθηκαν μετ'επικλήσεως τα κάτωθι έγγραφα:

(1) το με ημερομηνία 03.12.2012 πιστοποιητικό του Νοσοκομείου Καλαμάτας και η με ημερομηνία 05.12.2012 ιατρική γνωμάτευση του ΚΑΤ, στα οποία αναφέρεται διάγνωση κάκωση θώρακος ΟΜΣΣ, υποψία κατάγματος Θ12 και ατελής παραπληγία (σχ. 8α και 8β),

(2) η ιατρική βεβαίωση – γνωμάτευση του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής ΚΑΤ με ημερομηνία 05.12.2012, όπου αναγράφεται ότι πάσχει από κάκωση ΟΜΣΣ επί εδάφους συγγενούς κυφώσεως (σχ. 8γ),

(3) το εξιτήριο του Γενικού Νοσοκομείου ΚΑΤ Αττικής με ημερομηνία 05.12.2012, από το οποίο προκύπτει ότι πάσχει από ατελή νευρολογική συνδρομή κάτω άκρων άμφω και η κατάστασή του χρήζει αποκατάστασης εξειδικευμένο κέντρο και το με ιδία ημερομηνία δεύτερο εξιτήριο από το οποίο προκύπτει ότι πάσχει από συμπιεστικό κάταγμα των σπονδύλων που δεν ταξινομείται αλλού (σχ. 8δ και 8ε),

(4) η ιατρική γνωμάτευση του κέντρου αποκατάστασης ΔΙΑΠΛΑΣΗ με ημερομηνία 28.02.2013 στην οποία επαναλαμβάνεται το ιατρικό ιστορικό του και αναφέρεται ότι χρήζει ζεύγους μηροκνημοποδικού κηδεμόνα (σχ. 8 στ),

(5) η ιατρική γνωμάτευση του κέντρου αποκατάστασης ΔΙΑΠΛΑΣΗ με ημερομηνία 28.02.2013 στην οποία υπάρχει πρόβλεψη ότι θα χρειαστεί άλλους δύο μήνες για αποθεραπεία (8ζ) και τέλος

(6) την από 31.08.2018 βεβαίωση νοσηλείας του ίδιου κέντρου όπου αναγράφεται ότι παρέμεινε στο ως άνω κέντρο αποκατάστασης μέχρι την 03.06.2013 (σχ. 8η).

Παρά την βεβαίωση όμως, που περιέχεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν, μετ’ επικλήσεως, από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, ειδικότερα δε από το ότι περιγράφει την πορεία της υγείας των αναιρεσειόντων μέχρι την 17.12.2012 όσον αφορά την πρώτη αναιρεσείουσα και μέχρι την 05.12.2012 όσον αφορά τον δεύτερο αναιρεσείοντα και καταλήγει στο προαναφερόμενο αποδεικτικό του πόρισμα, δηλαδή ότι συστήθηκε η εισαγωγή τους σε κέντρο αποκατάστασης, χωρίς να μνημονεύει περιστατικά σχετικά με την κατάσταση της υγείας των αναιρεσειόντων αναφερόμενα σε μεταγενέστερο της 17.12.2012 χρονικό διάστημα καθόσον αφορά στον 1ο αναιρεσείοντα και μεταγενέστερο της 05.12.2012 καθόσον αφορά στο 2ο αναιρεσείοντα, σχετικά με τα οποία (μεταγενέστερα περιστατικά) οι αναιρεσείοντες προσκόμισαν τα παρακάτω αναφερόμενα έγγραφα που φέρονται απ’ αυτούς ότι δεν λήφθηκαν υπόψη και τα οποία επικαλέστηκαν αυτοί προς απόδειξη της παγιωμένης πλέον κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής κατάστασης της υγείας τους (εναγόντων – αναιρεσειόντων), και της βαρύτητας του τραυματισμού τους ως καθοριστικό στοιχείο προσδιορισμού του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ηθικής τους βλάβης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, αντίθετα καταλείπονται ικανές αμφιβολίες, ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα παρακάτω, κρίσιμα, για την απόδειξη των ασκούντων ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ισχυρισμών των αναιρεσειόντων, έγγραφα, τα οποία θεωρείται ότι προσκομίστηκαν, εφόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο.

Συγκεκριμένα, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη του εκ των προαναφερομένων προσκομισθέντων μετ'επικλήσεως εγγράφων:

(1) όσον αφορά την πρώτη αναιρεσείουσα: τα με αριθμούς σχετικών 7ιγ, 7ιδ, και 7ιε, πιστοποιητικά αναπηρίας των αρμοδίων επιτροπών του ΙΚΑ και του ΕΦΚΑ, ήτοι τα από 22.01.2014, 31.03.2015 έγγραφα του ΙΚΑ και από 01.03.2017 του ΕΦΚΑ, έγγραφα τα οποία αναφέρονται σε αναπηρία της σε ποσοστό 67% και

(2) όσον αφορά τον δεύτερο αναιρεσείοντα: (α) τις με αριθμούς τικών 8στ και 8ζ , από 28.02.2013 ιατρικές γνωματεύσεις – βεβαιώσεις του κέντρου αποκατάστασης ΔΙΑΠΛΑΣΗ σύμφωνα με το περιεχόμενο των οποίων ο ως άνω αναιρεσείων κατά την ανωτέρω ημερομηνία νοσηλευόταν στο εν λόγω κέντρο αποκατάστασης, με πρόβλεψη ότι θα χρειαστεί άλλους δύο μήνες για αποθεραπεία καθώς και ότι έχρηζε μηροκνημοποδικού κηδεμόνα και (β) την με αριθμό σχετικού 8η από 31.08.2018 έγγραφη βεβαίωση του προαναφερόμενου κέντρου αποκατάστασης σύμφωνα με το περιεχόμενο της οποίας νοσηλεύτηκε στο κέντρο αυτό αποκατάστασης από τις 05.12.2012 έως 03.06.2013, ήτοι για χρονικό διάστημα έξι μηνών.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο λόγος αυτός αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλομένης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση του ετέρου διατυπουμένου με την ένδικη αίτηση αναιρετικού πρώτου λόγου.

[III] Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, κατά παραδοχή του ανωτέρω λόγου αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο όμως από άλλο Δικαστή, εκτός από εκείνο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Η αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, ως ηττηθείσα διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου του αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ. 4 εδ ε` ΚπολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει κατηργημένη την δίκη ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο Β. Σ..

Αναιρεί την 149/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, ως προς την δεύτερη αναιρεσίβλητη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Και

Διατάσσει να επιστραφεί στους αναιρεσείοντες το παράβολο που κατέθεσαν.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και ταύτης

αποχωρησάσης

από την Υπηρεσία

η αρχαιότερη της

συνθέσεως Αρεοπαγίτης

και ήδη Αντιπρόεδρος ΑΠ

Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Αυγούστου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ