Supreme Court dismisses appeal due to vague grounds failing to specify Article 560 violations numerically.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against a final judgment regarding property ownership. The appellant failed to clearly identify specific legal errors under Article 560 of the Code of Civil Procedure, rendering the grounds for appeal indefinite. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible and ordered the appellant to bear the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 552, 553, 556, 558, 564, 566§1, 577§1, 571, 577§3, 559, 560 of the Code of Civil Procedure: An appeal must explicitly and numerically cite the specific grounds for cassation under the relevant articles; otherwise, it is deemed indefinite and inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1013 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1013/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αναστασία Περιστεράκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Μαρία Μουλιανιτάκη - Εισηγήτρια, Μαρουλιώ Δαβίου - Απέργη, Μαρία Κουφούδη και Σοφία Πολύζου - Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 12 Μαΐου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέα Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Α. Β. του Ε., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ηλιάνα Μέγα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Εμμανουήλ Μουστάκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/8/2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 113/2011 μη οριτική και 31/2017 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15/6/2019 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 15-06-2019 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 31/2017 τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Εδεσσας, που δίκασε ως Εφετείο, και εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, η οποία δέχθηκε τυπικά και κατ'ουσία την έφεση του εναγομένου ήδη αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου κατά της αριθμ.12/2007 απόφασης του Ειρηνοδικείου Έδεσσας, που είχε δεχθεί, ως ουσία βάσιμη, την εισαχθείσα ενώπιόν του αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτου αγωγή της ενάγουσας ήδη αναιρεσείουσας Α. Β., ακολούθως δε απέρριψε αυτήν ως ουσιαστικά αβάσιμη. Η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566§1, 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.571, 577§3 ΚΠολΔ).
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στα άρθρα 559 και 560 ΚΠολΔ ( όταν πρόκειται για αναίρεση κατά αποφάσεως του Ειρηνοδικείου, όπως στην προκείμενη περίπτωση) θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Διαφορετικά, με αυτεπάγγελτη έρευνα του Αρείου Πάγου, ο λόγος αναίρεσης κρίνεται αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος Τέλος, η αοριστία του λόγου αυτού δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΑΠ 1265/2017, 674/2016). Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως μέμφεται το Εφετείο επικαλούμενη: 1) με τον πρώτο αναιρετικό λόγο ότι η αναιρεσιβαλλομένη προέβη σε παραβίαση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και δη των άρθρων 984 ΑΚ και 4 του ν.3127/2003, 2) με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο ότι η αναιρεσιβαλλομένη, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν με νόμιμο και παραδεκτό τρόπο από το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα το από 7/7/1976 αποδεικτικό έγγραφο τοιχοκόλλησης στην κοινότητα … του πρακτικού κυρώσεως της απόφασης διανομής και εκδίκασης ενστάσεων, το οποίο το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο απαραδέκτως για πρώτη φορά προσκόμισε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και 3)με τον τρίτο αναιρετικό λόγο ότι η αναιρεσιβαλλομένη διέλαβε αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και ότι για τους λόγους αυτούς είναι αναιρετέα κατά τις διατάξεις των άρθρων 560 επ.
ΚΠολΔ. Οι ανωτέρω λόγοι πρέπει να απορριφθούν, προεχόντως, ως απαράδεκτοι, εξαιτίας της αοριστίας τους, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ενάριθμα σε ποιο λόγο αναιρέσεως, υπάγονται οι επικαλούμενες με τους λόγους αυτούς αιτιάσεις, από εκείνους που, περιοριστικά, αναφέρονται με αριθμούς 1 έως και 6 στο άρθρο 560 ΚΠολ.Δ. (ΑΠ 374/2020, ΑΠ 527/2020).
Σε κάθε περίπτωση εάν ήθελε εκτιμηθεί ότι με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο αποδίδεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αριθμό 5α' του άρθρου 560 ΚΠολΔ, με την επισήμανση ότι, αντίστοιχη, με τον αριθμό 11α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλημμέλεια δεν προβλέπεται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, και με τον τρίτο αναιρετικό λόγο, η από τον αριθμό 6 πλημμέλεια του άνω άρθρου 560, οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι, ο μεν δεύτερος, διότι το επικαλούμενο έγγραφο δεν αποτελεί ''πράγμα'' κατά την έννοια της πιο πάνω διάταξης, αλλά αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 2104/2007), ο δε τρίτος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, και, μάλιστα, ενάριθμα, η διάταξη ή διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν εκ πλαγίου, ΑΠ 113/2011), αφού παγίως γίνεται δεκτό ότι ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί να προβεί στην αυτεπάγγελτη θεμελίωση του σχετικού λόγου, βάσει της αρχής jura novit curia, η οποία δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία (ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 120/2017, 261/2016).
Κατόπιν αυτών πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει κατατεθεί για την άσκησή της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ εδάφ. ε' του ΚΠολΔ, όπως ισχύει), και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος που το τελευταίο, νόμιμα και βάσιμα, υπέβαλε με τις προτάσεις του(άρθρα 176, 183, 191 παρ.1 ΚΠολΔ.) μειωμένα κατ'άρθρο 22 του ν.3693/1997,κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό ειδικότερα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15-06-2019 αίτηση της Α. Β. για αναίρεση της αριθμ. 31/20167 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, που δίκασε ως Εφετείο.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης στο Δημόσιο Ταμείο.
Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Ιουλίου 2021.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Αυγούστου 2021.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης