Supreme Court dismisses appeal against final first-instance judgment as inadmissible due to procedural hierarchy rules.

Απόφαση 113 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 113/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. Γ. του Ι., κατοίκου ..., 2. Ελ. Γ. του Ι., κατοίκου ..., 3. Ευ. Γ. του Ι., κατοίκου ... και 4. Δ. Γ. του Ι., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρος Δρύμης.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Α. Ο. του Δ., κατοίκου ..., 2. Α. Ο. του Δ., κατοίκου ..., 3. Γ. Ο. του Δ., κατοίκου ... και 4. Ε. χας Δ. Ο., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Σαραντόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-1-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αμοργού. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 14/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-4-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπου Αθανασίου ανέγνωσε την από 18-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη των αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 553 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη, ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, σε περίπτωση που η υπόθεση διήλθε και τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του Εφετείου, αφού, αν μεν η έφεση γίνει δεκτή, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίζεται, ενώ αν η έφεση απορριφθεί, η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται και ενσωματώνεται στην εφετειακή (Ολ.ΑΠ 40/1996, Ολ.ΑΠ 16/1990). Η κρινόμενη, επομένως, αίτηση αναίρεσης, καθόσον απευθύνεται κατά της 3/2006 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αμοργού, η κατά της οποίας έφεση, μετά από εξέταση της ουσίας, απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη 14/2009 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου που δίκασε ως Εφετείο, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Από το άρθρο 560 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που αναφέρονται, περιοριστικώς, στην εν λόγω διάταξη και συγκεκριμένα: 1 )αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ... 2)αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3)αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4)αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδονται στην πληττόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που εκδόθηκε σε έφεση κατά της 3/2006 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αμοργού, οι πλημμέλειες ότι δεν έλαβε υπόψη "πράγματα προταθέντα και έχοντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, τις καταθέσεις δηλαδή των μαρτύρων τους-αναιρεσειόντων- αλλά και την αναφερόμενη ένορκη κατάθεση της Ε.

Ο., ενώ αντίθετα εδέχθη, ως αληθείς, τους ισχυρισμούς των αντιδίκων τους- αναιρεσιβλήτων - χωρίς αυτοί να αποδεικνύονται". Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην απόφαση η πλημμέλεια ότι περιέχει ανεπαρκείς αιτιολογίες. Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην ίδια ως άνω απόφαση ότι εσφαλμένα, δέχθηκε ότι "οι ενόρκως εξετασθέντες μάρτυρες τους -αναιρεσειόντων - Α.

Κ. και Ε. Κ. καταθέτουν αορίστως ότι αυτοί επισκεπτόνταν το νησί, χωρίς να αναφέρονται σε συγκεκριμένες πράξεις νομής επί του επιδίκου. Το αληθές όμως είναι ότι οι ως άνω μάρτυρες τους βεβαιώνουν μετά λόγου γνώσεως ότι η αρχική κυρία του επιδίκου Σ. Γ. και αυτοί ως κληρονόμοι στη συνέχεια, ουδέποτε μεταβίβασαν το επίδικο, αντίθετα τούτο παραχωρήθηκε στους προκατόχους των αντιδίκων τους με άτυπη σύμβαση χρησιδανείου.

Συνεπώς οι καταθέσεις τους αποδεικνύουν πλήρως τους ισχυρισμούς τους". Οι επικαλούμενες με τους ανωτέρω λόγους πλημμέλειες, δεν θεμελιώνουν κανένα λόγο αναίρεσης από τους ως άνω περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και, συνεπώς, είναι απαράδεκτοι.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 & 1 και 577 & 3, του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικούς αναφερόμενους στα άρθρα 559 και 560 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα, ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 560 αριθ. 1 λόγο αναιρέσεως για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας, πρέπει, μεταξύ άλλων, να προσδιορίζεται και μάλιστα εναρίθμως η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε ευθέως και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα (Ολ.ΑΠ 32/1996, ΑΠ 2044/2006).

Συνεπώς, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, όπως εκτιμάται, από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται ευθεία παραβίαση νόμου, είναι απορριπτέος, προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν παρατίθενται στο αναιρετήριο οι φερόμενες ως παραβιασθείσες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Απριλίου 2009 αίτηση των Μ. Γ. του Ι. κ.λπ., για αναίρεση της 14/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου, που δίκασε ως Εφετείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 14 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιανουαρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ