Court dismisses urgent suspension request for shop closure due to lack of concrete financial proof of irreparable harm.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the applicant's request to suspend the immediate closure of a grocery store following a police raid. The applicant argued that the business faced acute liquidity issues and irreparable harm, relying solely on a vague accountant's declaration without specific financial data. The court dismissed the request because the applicant failed to provide verifiable evidence of the alleged financial crisis or prove that the closure would cause serious, irreversible damage.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 17, § 1, 3de lid RVS-wetten; Urgent suspension of enforcement requires proof of serious, irreversible harm, which was not established by the applicant's vague financial claims.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIIe KAMER
nr. 266.560 van 29 april 2026
in de zaak A. 247.946/XII-10.094
In zake: de BV VISPALEIS GENK
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Leandra Decuyper kantoor houdend te 2600 Antwerpen Cogels Osylei 61
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de STAD GENK
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Wim Mertens en Sarah Houben kantoor houdend te 3580 Beringen Paalsesteenweg 81
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van de vordering
1. De vordering, ingesteld op 21 april 2026, strekt tot de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de “[b]eslissing van de burgemeester van de stad Genk van 20 april 2026 houdende sluiting voor een termijn van 3 maanden van de inrichting en uitbating ‘Vispaleis Genk’ en elke mogelijke latere invulling, gelegen te 3600 Genk, Hoevenzavellaan 55 bus 1, 3600 Genk, waarbij de sluiting ingaat op woensdag 22
april 2026 om 00u01 om een einde te nemen op 21 juli 2026 om 23u59”.
XII-10.094-1/9
II. Verloop van de rechtspleging
2. Bij beschikking van 22 april 2026 werd de procedurekalender vastgesteld en werden de partijen opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 28 april 2026.
De nota met opmerkingen en het administratief dossier werden ingediend overeenkomstig de procedurekalender.
Staatsraad Peter Sourbron heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Leandra Decuyper, die verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaat Sarah Houben, die verschijnt voor de verwerende partij zijn gehoord.
Eerste auditeur Sofie De Doncker heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. De verzoekende partij exploiteert een voedingswinkel te Genk.
3.2 Op 31 maart 2026 vindt in de inrichting een huiszoeking plaats.
3.3. Naar aanleiding van die huiszoeking wordt door de lokale politie op 1 april 2026 een bestuurlijk verslag opgesteld. In dat verslag wordt aan de burgemeester meegedeeld dat de aanwezige inspectiediensten tijdens de huiszoeking onder meer inbreuken op de arbeidswetgeving hebben vastgesteld. Uit
XII-10.094-2/9
het verhoor van de drie werkende personen die ter plaatse werden aangetroffen, zou meer in het bijzonder blijken dat zij “tewerkgesteld werden in slechte omstandigheden waarbij men spreekt van sociale dumping en economische uitbuiting, zijnde een vorm van mensenhandel”.
3.4. Na de verzoekende partij op 13 april 2026 gehoord te hebben, neemt de burgemeester van de stad Genk op 20 april 2026 de thans bestreden beslissing waarbij de inrichting vanaf 22 april 2026 voor een periode van drie maanden wordt gesloten.
IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
4. Krachtens artikel 17, § 1, derde lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd waarvan het onderzoek zich leent voor een versnelde behandeling en waarmee de nietigverklaring van de bestreden beslissing prima facie kan worden verantwoord.
Overeenkomstig paragraaf 5 van datzelfde artikel wordt de zaak behandeld bij uiterst dringende noodzakelijkheid en derhalve binnen een termijn van vijftien dagen of minder, wanneer zulks in het opschrift wordt vermeld.
V. Uiterst dringende noodzakelijkheid
Uiteenzetting van de uiterst dringende noodzakelijkheid
5. De verzoekende partij laat ter verantwoording van de hoogdringendheid van haar vordering het volgende gelden:
“Verzoekende partij brengt een verklaring bij van diens accountantkantoor Lyvema+ […], waaruit blijkt dat verzoekende partij in een financieel precaire
XII-10.094-3/9
situatie zal komen bij een onmiddellijke sluiting van de inrichting voor een periode van 3 maanden. Zo luidt het onder meer als volgt:
Verder wordt in de verklaring van de accountant terecht gewezen op volgende elementen, dewelke elk an sich - maar zeker samen genomen - de UDN
verantwoorden:
- onherstelbaar verlies aan voorraad Hoger werd reeds toegelicht dat verzoekende partij een voedingswinkel is die in belangrijke mate handelt in verse vis, vers vlees en verse groenten. De in de inrichting aanwezige voorraden, met een beperkte houdbaarheidsduur, dreigen onvermijdelijk verloren te gaan:
Ook de door verzoekende partij bijgebrachte fotoreportage, genomen deze morgen, toont aan dat er bijzonder veel verse vis, vers vlees en verse groenten voorhanden zijn in de inrichting, dewelke thans stante pede wordt gesloten […].
- impact op het personeel Zoals ook toegelicht en gestaafd tijdens de hoorzitting stelt verzoekende partij 10 werknemers terecht (lees: tewerk). Het spreekt voor zich dat een sluiting van 3 maanden ervoor zorgt dat deze werknemers niet langer door verzoekende partij kunnen worden tewerkgesteld met een risico op verlies aan personeel en financiële repercussies (nog abstractie makende van de gevolgen voor het personeel zelf):
XII-10.094-4/9
De accountant besloot dan ook, samenvattend, als volgt:
De vereiste uiterst dringende noodzakelijkheid is in de gegeven omstandigheden zonder meer aanwezig.”
Beoordeling
6. De schorsingsprocedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid houdt een ernstige verstoring in van het normale verloop van de rechtspleging voor de Raad van State, herleidt de mogelijkheden tot onderzoek van de zaak tot een strikt minimum en beperkt in aanzienlijke mate de uitoefening van het recht van verdediging van de verwerende partij.
De aanwending van die procedure moet dan ook zeer uitzonderlijk blijven in die zin dat ze slechts mag worden aangewend in die enkele gevallen dat het uiterst dringende karakter van de zaak meteen voor iedereen zonder meer duidelijk is, of door de verzoekende partij op duidelijke en onomstootbare wijze wordt aangetoond. Luidens artikel 8, § 1, tweede lid, 2°, van
XII-10.094-5/9
het koninklijk besluit van 19 november 2024 ‘tot bepaling van de rechtspleging in kort geding en tot wijziging van diverse besluiten betreffende de procedure voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’, bevat het verzoekschrift waarin de uiterst dringende noodzakelijkheid wordt aangevoerd daartoe “een uiteenzetting van de feiten die de uiterst dringende noodzakelijkheid rechtvaardigen”.
Bij de uitwerking van de aangevoerde dringende noodzakelijkheid kan de verzoekende partij niet volstaan met het opsommen van een aantal algemene beschouwingen over de gevolgen van de bestreden beslissing.
Het bewijs van de uiterst dringende noodzakelijkheid mag zich immers niet beperken tot een theoretische uiteenzetting, doch vereist het aanreiken van concrete, specifiek op de verzoekende partij betrekking hebbende en verifieerbare gegevens waardoor wordt aangetoond dat zij het resultaat van de procedure tot nietigverklaring of de gewone schorsingsprocedure niet kan afwachten op straffe van zich in een toestand te bevinden met ernstige, onherroepelijke schadelijke gevolgen, wat, zoals hierna zal blijken, de verzoekende partij in voorliggend geval nalaat te doen.
De spoedeisendheid van de zaak wordt niet vermoed, welke ook de aard van de bestreden beslissing is. In beginsel mag alleen rekening worden gehouden met hetgeen in het verzoekschrift of de daarbij gevoegde stukken wordt uiteengezet en gestaafd. Tot slot kan van de verzoekende partij worden verwacht dat zij in haar verzoekschrift volledige openheid verschaft over de feitelijke gegevens die onmisbaar zijn om de ingeroepen spoedeisendheid te beoordelen.
7. Vastgesteld wordt dat de verzoekende partij ter staving van het spoedeisend karakter van haar vordering uitsluitend beroep doet op een verklaring van een accountant, waarin gewag wordt gemaakt van de kwetsbaarheid van de vennootschap door de afwezigheid van een voldoende financiële buffer, een maandelijks omzetverlies van “circa € 305.000”, het verlies van vaste klanten en een “acuut liquiditeitstekort”. Tevens wijst de accountant in algemene termen op
XII-10.094-6/9
een “onherstelbaar verlies aan voorraad” en op de “impact op het personeel”. Hij besluit dat een gedwongen sluiting van de inrichting voor een periode van drie maanden, een ernstige bedreiging meebrengt voor de continuïteit van de onderneming.
Het is frappant dat de verklaring van de accountant uitblinkt in vaagheid doordat de geponeerde beweringen niet onderbouwd zijn met concrete, verifieerbare financiële en boekhoudkundige gegevens, terwijl van een accountant, die onmiddellijk toegang heeft tot dergelijke gegevens, precies het tegendeel verwacht kan worden. Aangezien de verzoekende partij met haar vordering klaarblijkelijk het voortbestaan van haar commerciële activiteiten wenst veilig te stellen, diende zij minstens aan de hand van precieze gegevens inzicht te verschaffen over de omvang van de bestaande financiële buffers van een onderneming die naar eigen zeggen een maandelijkse omzet van 305.000 euro genereert en over de reële dreiging van een “acuut liquiditeitstekort”, hetgeen niet het geval is, alleen al omdat de “doorlopende vaste kosten” op geen enkele manier worden becijferd.
Hetzelfde verwijt van vaagheid geldt voor de beweerde impact op het personeel, waarbij de verzoekende partij zelfs nalaat om aan te geven of de tien werknemers waarvan sprake voltijds dan wel deeltijds worden tewerkgesteld.
Evenmin wordt het financiële verlies door de bederfbare voorraad aan voedingsmiddelen concreet becijferd. In dit verband kan de Raad van State geen genoegen nemen met de bijgebrachte fotoreportage waaruit zou moeten blijken dat “er bijzonder veel verse vis, vers vlees en verse groenten voorhanden zijn”, hetgeen met enkele foto’s niet bewezen kan worden.
8. Het algemeen karakter van de in het verzoekschrift gegeven uiteenzetting, klemt te meer nu uit de gegevens van de Kruispuntbank van Ondernemingen blijkt dat de verzoekende partij sinds 1 oktober 2025 in de gemeente Oudsbergen een andere vestigingseenheid exploiteert onder de naam
XII-10.094-7/9
Auto’s Ben (Nacebel-code 47.811 ‘Detailhandel in auto's en lichte bestelwagens ( PDF document ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.560