Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2025:ARR.263.145 ECLI:BE:RVSCE:2025:ARR.263.145 Généré par l'IA

Administrative appeal dismissed because the challenged decision was not a final act and the opposing party withdrew the second decision.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2025:ARR.263.145
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the administrative appeal lodged against two decisions by the Opgroeien Regie agency regarding the cancellation of a childcare permit. The applicant argued for the invalidity of the initial cancellation and the subsequent rejection of their objection, but the court noted that the first decision was not final and thus not subject to annulment. Furthermore, the opposing party withdrew the second challenged decision before the hearing, rendering the appeal's subject matter void. Consequently, the court declared the appeal inadmissible and ordered the opposing party to bear the litigation costs.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 21 and 6, 1° of the Enforcement Decree of 11 December 2015; A final administrative decision is required to annul an act, and if the opposing party withdraws the second challenged decision, the appeal loses its subject matter.

Mots-clés

Généré par l'IA
administrative appeal admissibility final decision requirement withdrawal of challenged act childcare permit cancellation litigation costs allocation révocation de l'autorisation d'établissement exclusion du renvoi suspension du droit de visite

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 21 of the Enforcement Decree of 11 December 2015
Article 6, 1° of the Enforcement Decree of 11 December 2015
Article 93 of the Decree of the Regent of 23 August 1948
Article 30/1, § 1 of the coordinated laws on the Council of State
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIIe KAMER

nr. 263.145 van 29 april 2025

in de zaak A. 243.502/XII-9804

In zake : A.S.

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Jérôme Sohier en Manoël De Keukelaere kantoor houdend te 1170 Brussel Terhulpsesteenweg 181/24

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen:

het AGENTSCHAP OPGROEIEN REGIE

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Stefaan Verbouwe kantoor houdend te 1150 Brussel Tervurenlaan 270

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld 15 november 2024, strekt tot de nietigverklaring van: “de beslissing [van 3 mei 2024] tot opheffing van de vergunning [met ingang] van 3 juni 2024” en “de beslissing van 26 september 2024

waarbij het bezwaar tegen de beslissing tot opheffing van de vergunning [met ingang] van 3 juni 2024 ingediend door [verzoekster] wordt afgewezen en houdende opheffing van de vergunning voor de kinderopvanglocatie Les Pimousses te Sint-Genesius-Rode met ingang vanaf 26 oktober 2024.”

II. Verloop van de rechtspleging

2. Eerste auditeur Anja Somers heeft een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23

augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.263.145 XII-9804-1/4

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 24 april 2025.

Kamervoorzitter Chantal Bamps heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Manoël De Keukelaere, die verschijnt voor verzoekster, is gehoord.

Eerste auditeur Anja Somers heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Toepassing korte debattenprocedure

Ontvankelijkheid van het beroep

A. Ambtshalve exceptie ratione materiae wat de eerste bestreden beslissing betreft

3. De eerste bestreden beslissing betreft de beslissing van het agentschap Opgroeien Regie van 3 mei 2024 tot opheffing van de vergunning voor de kinderopvanglocatie Les Pimousses, waarvan verzoekster de organisator is, met ingang van 3 juni 2024. Tegen deze op grond van artikel 6, 1°, van het besluit van de Vlaamse regering van 11 december 2015 ‘houdende de maatregelen in het kader van de handhaving van de voorwaarden voor gezinsopvang en groepsopvang van baby’s en peuters (hierna: handhavingsbesluit) genomen beslissing kan de organisator overeenkomstig artikel 21 van hetzelfde besluit binnen de dertig dagen bezwaar aantekenen bij het agentschap, zoals vermeld in de bestreden beslissing van 3 mei 2024.

De vaststelling dat verzoekster bezwaar indiende tegen de voornoemde beslissing – wat werd afgewezen bij beslissing van 26 september ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.263.145 XII-9804-2/4

2024 over het bezwaar tegen de beslissing tot opheffing van de vergunning van kinderopvanglocatie Les Pimousses, met ingang van 26 oktober 2024, zijnde de tweede bestreden beslissing – en bijgevolg de in het handhavingsbesluit voorziene bezwaarmogelijkheid heeft uitgeput, neemt niet weg dat de bestreden beslissing van 3 mei 2024 geen in laatste aanleg genomen beslissing betreft waartegen een beroep tot nietigverklaring kan worden ingediend.

Het beroep is niet ontvankelijk wat de eerste bestreden beslissing betreft.

B. Ambtshalve exceptie ratione materiae wat de tweede bestreden beslissing betreft

4. Op 27 januari 2025 heeft de verwerende partij de tweede bestreden beslissing ingetrokken.

Het voorliggende beroep heeft derhalve zijn voorwerp verloren en is aldus doelloos geworden in de zin van artikel 93 van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

Conclusie

5. Het auditoraat heeft terecht gemeend dat de zaak met korte debatten een oplossing kan krijgen.

IV. Kosten en rechtsplegingsvergoeding

6. De tweede bestreden beslissing werd op 27 januari 2025 door de verwerende partij ingetrokken. Aangezien deze bestreden beslissing werd ingetrokken moet zij worden geacht nooit te hebben bestaan. Deze intrekking heeft tot gevolg dat het voorwerp van het beroep is teloorgegaan. Het teloorgaan van het voorwerp van het beroep is derhalve uitsluitend aan de verwerende partij toe te schrijven. In deze omstandigheden kan verzoekster worden beschouwd als een “in ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.263.145 XII-9804-3/4

het gelijk gestelde partij” in de zin van artikel 30/1, § 1, eerste lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State.

In de gegeven omstandigheden past het de kosten, met inbegrip van een rechtsplegingsvergoeding, ten laste van de verwerende partij te leggen.

BESLISSING

1.De Raad van State verwerpt het beroep.

2. De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van 24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan verzoekster.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op negenentwintig april tweeduizend vijfentwintig, door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:

Chantal Bamps, kamervoorzitter, bijgestaan door Greta Scheveneels, griffier.

De griffier De voorzitter

Greta Scheveneels Chantal Bamps

ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.263.145 XII-9804-4/4

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2025:ARR.263.145