Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2024:ORD.16.028 ECLI:BE:RVSCE:2024:ORD.16.028 Généré par l'IA

Cassation appeal dismissed as it concerns jurisdictional review, not substantive asylum facts, and fails to prove ECHR violations.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2024:ORD.16.028
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Court of Cassation dismissed the appeal against the Refugee Board's refusal of asylum status, ruling that the appeal was inadmissible for requesting a new factual assessment. The applicant argued that the general situation in Afghanistan and specific stigmatization violated Articles 3, 9, and 10 of the ECHR, but the court noted the original decision did not involve a removal order. Consequently, the court held that the appeal lacked a concrete basis for alleging a violation of fundamental rights.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Article 20 of the Coordinated Laws on the Council of State; Article 48/3 and 48/4 of the Aliens Act 1980: A cassation appeal against a jurisdictional decision on asylum refusal is inadmissible if it merely requests a new factual assessment without demonstrating a specific violation of fundamental rights.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal inadmissibility asylum status refusal European Convention on Human Rights jurisdictional review power Article 3 ECHR violation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 20 of the Coordinated Laws on the Council of State
Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006
Title VI, Chapter II of the Coordinated Laws on the Council of State
Article 48/3 and 48/4 of the Aliens Act of 15 December 1980
Article 3 of the European Convention on Human Rights
Articles 9 and 10 of the European Convention on Human Rights

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID

IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE

nr. 16.028 van 17 september 2024

in de zaak A. 242.125/VII-42.548

In zake : XXXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Marlies Van Den Bruel kantoor houdend te 2300 Turnhout Wouwerstraat 1

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN

DE STAATLOZEN

Het cassatieberoep, ingesteld op 11 juni 2024, strekt tot de cassatie van arrest nr. 306.250 van 8 mei 2024 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.

Het dossier van de zaak is op 14 juni 2024 aangekomen ter griffie.

Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de Raad van State’.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

1. De wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ is niet van toepassing op jurisdictionele beroepen zoals het bestreden arrest, waarmee te dezen uitspraak is gedaan met hervormingsbevoegdheid over een beroep tegen de weigering van de vluchtelingenstatus en de subsidiaire beschermingsstatus.

VII-42.548-1/3

Verder vraagt verzoeker in de uiteenzetting van het middel wat zijn “verwestering” betreft en wat de aanwezigheid van geweld in Afghanistan betreft in wezen een nieuwe en andere beoordeling van de zaak zelf, waarvoor de Raad van State als cassatierechter niet bevoegd is. Verzoeker vermag op die manier geen schending aan te tonen van de artikelen 48/3 en 48/4 van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’.

Het eerste middel is kennelijk niet ontvankelijk.

2. Verzoeker acht de artikelen 2 en 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 juni 1950 (hierna: EVRM) geschonden door “geweld met risico op overlijden”, omdat “[d]e algemene situatie in Afghanistan […] geheel [wordt] ondermijnd in de beslissingen” en door “stigmatisering en achtervolging naar Afghanen uit het westen toe”.

Met het bestreden arrest wordt geen uitspraak gedaan over een verwijderingsmaatregel. In de mate dat de inhoud van artikel 3 van het EVRM overeenstemt met artikel 48/4 van de vreemdelingenwet, beperkt verzoeker zich tot een algemene stelling waarmee hij geen schending aantoont van de voornoemde verdragsbepaling.

Het tweede middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.

3. Met de algemene herhaling van zijn eigen standpunt toont verzoeker geen schending aan van de artikelen 9 en 10 van het EVRM.

Het derde middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.

BESLUIT:

1. Het cassatieberoep is niet toelaatbaar.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.

VII-42.548-2/3

Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op zeventien september tweeduizend vierentwintig, door:

Carlo Adams, kamervoorzitter, bijgestaan door Bryan Geerts, toegevoegd griffier.

De griffier De voorzitter

Bryan Geerts Carlo Adams

VII-42.548-3/3

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2024:ORD.16.028