Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of new evidence regarding personal circumstances under Article 48/4 of the Aliens Act.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible, rejecting the applicant's claim that the Refugee Board failed to consider new evidence submitted in a supplementary note. The applicant argued that his long-term residence in Europe and Westernization increased his risk of serious harm upon return to Afghanistan, but the Board found these factors insufficient to prove vulnerability. The court ruled that the absence of explicit mention of these elements in the Board's reasoning did not constitute a violation of the Aliens Act.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticle 48/4, § 2, c) of the Aliens Act; The failure to explicitly address new personal circumstances in the reasoning does not automatically constitute a violation of the statute if the applicant fails to demonstrate how these elements alter the risk assessment.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 15.962 van 26 augustus 2024
in de zaak A. 242.606/VII-42.607
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Dirk Geens kantoor houdend te 2018 Antwerpen Lange Lozanastraat 24
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 29 juli 2024, strekt tot de cassatie van arrest nr. 309.113 van 28 juni 2024 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 13 augustus 2024 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30
november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. Verzoeker laat in essentie gelden dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een beoordeling heeft gemaakt van de door verzoeker aangehaalde persoonlijke omstandigheden die voor hem het risico op ernstige schade in de zin van artikel 48/4, § 2, c), van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ (hierna:
vreemdelingenwet) zouden verhogen, enkel op basis van het beroepschrift doch zonder
VII-42.607-1/3
rekening te houden met de in verzoekers aanvullende nota van 23 juni (lees: mei) 2024
uitgewerkte elementen.
2. In het bestreden arrest wordt vermeld dat verzoeker bij zijn aanvullende nota van 23 mei 2024 deelcertificaten van zijn Nederlandse lessen, een e-mail over zijn studieresultaten, een fiscale fiche, formulieren C4 en zijn individuele rekening van 2023
heeft gevoegd.
Verder wordt in het bestreden arrest overwogen:
“Er dient echter te worden opgemerkt dat verzoeker geen persoonlijke omstandigheden aantoont die voor hem het risico op ernstige schade in de zin van artikel 48/4, § 2, c), van de Vreemdelingenwet verhogen.
Verzoeker wijst in zijn verzoekschrift weliswaar op zijn langdurig verblijf in het buitenland –en in het bijzonder Europa – en stelt dat hij door zijn jarenlange afwezigheid uit Afghanistan geen ervaring of kennis meer heeft over hoe hij zich dient te gedragen in deze (sterk veranderde) samenleving. Ook benadrukt hij dat hij verwesterd is en meent hij dat dit een persoonlijke omstandigheid is die het risico verhoogd om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De Raad ziet evenwel niet in in welk opzicht de perceptie verwesterd ta zijn ertoe leidt dat het risico om het slachtoffer te worden van een ernstige bedreiging als gevolg van willekeurig geweld groter wordt. Bovendien is verzoeker een volwassen men van ongeveer 27 jaar die verklaart nog contact te hebben met zijn ouders en dorpelingen in Afghanistan, zodat kan worden aangenomen dat hij zich bij zijn familie en dorpelingen kan informeren over de situatie in zijn regio van herkomst. Door gewag te maken van zijn jarenlange afwezigheid uit Afghanistan toont hij aldus niet aan dat er sprake is van een verhoogde kwetsbaarheid waardoor hij in vergelijking met andere burgers in Kapisa over minder weerbaarheid zou beschikken om zich aldaar te beschermen of, indien nodig, deze bescherming te verkrijgen. Tot slot herhaalt de Raad dat verzoeker niet aannemelijk maakt dat hij bij terugkeer naar Afghanistan gezien zal worden als zijnde 'besmet' door de westerse waarden en als iemand die de sociale normen niet respecteert. Nu verzoeker niet aannemelijk maakt dat hij bij een terugkeer als verwesterd gepercipieerd zal worden, kan er evenmin worden aangenomen dat hij hierdoor een verhoogd risico zou lopen om het slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Deze elementen kunnen dus niet aanvaard worden als persoonlijke omstandigheden waardoor hij bij een terugkeer naar zijn regio van herkomst een reëel risico zou lopen op een ernstige bedreiging van zijn leven of vrijheid.”
3. In verzoekers aanvullende nota van 23 mei 2024 worden als persoonlijke omstandigheden die het risico op ernstige schade in de zin van artikel 48/4, § 2, c), van de vreemdelingenwet zouden verhogen zijn langdurig verblijf in Europa, zijn verwestering en zijn gebrek aan kennis hoe zich te gedragen in de (sterk veranderde) samenleving in Afghanistan aangehaald. Verzoeker toont niet aan dat bepaalde – en welke – persoonlijke elementen uit zijn aanvullende nota niet of onvoldoende in de bovenstaande beoordeling van het bestreden arrest zouden zijn betrokken. Het feit dat verzoekers aanvullende nota niet
VII-42.607-2/3
uitdrukkelijk word vermeld in de concrete beoordeling van de aangevoerde persoonlijke omstandigheden, volstaat niet om tot een motiveringsgebrek of een schending van artikel 48/4, § 2, c), van de vreemdelingenwet te besluiten.
3. Het enige middel is kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op zesentwintig augustus tweeduizend vierentwintig, door:
Carlo Adams, kamervoorzitter, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.
De griffier De voorzitter
Bart Tettelin Carlo Adams
VII-42.607-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2024:ORD.15.962