Belgian court dismisses appeal against school board refusal to extend student's right to education after 21 years.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

IXe KAMER

nr. 261.299 van 6 november 2024

in de zaak A. 232.265/IX-9.801

In zake : XXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Erika Rentmeesters kantoor houdend te 9100 Sint-Niklaas Vijfstraten 57

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

het GEMEENSCHAPSONDERWIJS, vertegenwoordigd door de scholengroep Waasland bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Marc Stommels en Jan Fransen kantoor houdend te 2630 Aartselaar Groenenhoek 61

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van het beroep

1.1. Het beroep, ingesteld op 30 oktober 2020, strekt tot de nietig-verklaring van de beslissing van de klassenraad van SBSO Baken van 1 september 2020, waarbij de aanvraag tot derde verlenging van het leerrecht na 21

jaar voor verzoeker wordt geweigerd.

1.2. In de memorie van wederantwoord vordert verzoeker tevens een schadevergoeding tot herstel.

II. Verloop van de rechtspleging

IX-9801-1/28

2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.

Adjunct-auditeur Daniël Plas heeft een verslag opgesteld.

De verwerende partij en de verzoekende partij hebben een laatste memorie ingediend.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 30 september 2024.

Staatsraad Jim Deridder heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Erika Rentmeesters, die verschijnt voor de verzoekende partij en advocaat Jan Fransen, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Adjunct-auditeur Daniël Plas, daartoe gemachtigd bij beslissing van de auditeur-generaal van 28 februari 2024, heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3.1. Verzoeker, die verlengd minderjarig is verklaard, is ingeschre-ven in de school voor buitengewoon onderwijs ‘Baken’ van het Gemeenschaps-onderwijs (hierna: SBSO Baken) te Sint-Niklaas, waarvan de verwerende partij het schoolbestuur is. Verzoeker is ingeschreven in opleidingsvorm 1.

IX-9801-2/28

3.2. Nadat verzoeker de leeftijd van 21 jaar heeft bereikt, keurt de klassenraad een aanvraag tot verlenging van het leerrecht overeenkomstig artikel 293, § 1, van de Codex Secundair Onderwijs goed voor het schooljaar 2018-2019, en vervolgens voor het schooljaar 2019-2020.

3.3. Een derde aanvraag tot verlenging wordt door de klassenraad geweigerd.

Na en ingevolge een beroep van verzoeker bij de Raad van State, wordt die beslissing door de klassenraad op 2 juli 2020 ingetrokken. Bij arrest nr. 248.062 van 16 juli 2020 stelt de Raad van State dan ook vast dat het beroep bij gebrek aan voorwerp moet worden verworpen.

3.4. In diezelfde beslissing van 2 juli 2020 weigert de klassenraad opnieuw om een derde verlenging toe te staan. Deze beslissing is als volgt gemotiveerd:

“Volgende gegevens dragen de beslissing:

Weigert de leerling in te gaan op het schoolaanbod?

Volgens de ouders komt [verzoeker] heel graag naar school. Dat kunnen we afleiden uit de wekelijkse contacten met mama en de verschillende oudercontacten waar papa steeds aanwezig was.

Naarmate het schooljaar 2019-2020 vordert, merken we als leerkrachten meer en meer gedragsproblemen op bij [verzoeker]. Dat zou erop kunnen wijzen dat [verzoeker] over- of onderprikkeld (waar wij niet onmiddellijk van durven uitgaan) wordt op school. Zeker is dat we dat merken aan zijn gedrag (roepen, panikeren, weglopen, anderen slaan en zichzelf bijten) en we er daardoor vanuit mogen gaan dat er iets aan de hand is. Hij loopt er niet gelukkig bij en kan vaak niet deelnemen aan ons belevingsgericht aanbod.

Dat specifieke aanbod is er net op gemaakt om onze leerlingen rust en vertrouwen te bieden in een veilig klasklimaat.

Door wat [verzoeker] nu doormaakt, is het duidelijk dat hij zelf geen rust kan vinden en hij andere leerlingen daarbij uit hun evenwicht brengt (ze zijn bij momenten bang van hem en reageren op zijn gedrag door zelf te gaan roepen). Doordat hij heel luid roept en anderen fysiek wil slaan, is het klasklimaat vaak uit balans en moeten we iedereen kalmeren om weer tot de activiteit te kunnen overgaan. De lessen werden meerdere malen zwaar verstoord door het negatieve gedrag van [verzoeker] Waar we voordien [verzoeker] nog konden kalmeren in de snoezelruimte, lukte dit ook niet meer. Hij kwam meermaals naar buiten en wou dan andere muziek opzetten

IX-9801-3/28

(waardoor de cd-speler kapot is gegaan). Het was fysiek ook niet mogelijk om hem steeds de gepaste aandacht te kunnen geven. Als er een leerling weg was om verzorgd te worden, was het niet mogelijk de andere leerlingen alleen te laten om er voor [verzoeker] te kunnen zijn. Dit resulteerde dan weer tot meer onrust. We hebben er dan voor geopteerd (in samenspraak met de ouders) [verzoeker] rust te proberen bieden in de PAR (prikkelarme ruimte) waar er continu videotoezicht was. Dit bracht hem ook meer rust, hij viel er dikwijls in slaap, waardoor dan zijn dag-nachtritme verstoord raakte.

Meer en meer hebben we er het raden naar hoe we [verzoeker] weer rustig kunnen krijgen. Dit was tot vorig jaar vooral op de speelplaats en tijdens de verzorgingen een probleem, maar dit schooljaar manifesteert zich dit duidelijk ook meer tijdens het klasgebeuren. Onze vluchtwegen (snoezelruimte, stoel op de gang, binnen speeltijd, middagdutjes) helpen hem zelden nog om weer rustig te worden. Hij blijft onrustig rondlopen, blijft vaak zoeken naar ‘iets’ of ‘iemand’, kan niet lang meer stilzitten aan tafel, ... en komt daardoor nog weinig tot de activiteit van de dag.

Zelfs de vaste leerkrachten, waarmee hij vroeger wel een goede verstandhouding had, hebben vaak geen positief effect meer op hem en kunnen hem ook niet tot bedaren brengen. Als er iemand vreemd de klas binnen kwam, bijvoorbeeld om het papier op te halen/ iets te komen vragen of de afwas te doen, moesten we er ook altijd voor zorgen dat [verzoeker] er zo weinig mogelijk van merkte, want dat kon ook leiden tot een crisis.

Conclusie: [verzoeker] voelt zich duidelijk niet langer aangesproken door de schoolse omgeving.

We verwijzen hierbij verder naar zijn agenda, het rapport, en het leerlingenvolgsysteem voor meer details over onze observaties i.v.m. de verschillende incidenten die plaatsvonden en zijn objectief zienbare gedragsschommelingen.

Is de leerling aan het einde van zijn/haar schooltraject?

Omschrijving van het individueel handelingsplan van [verzoeker]

schooljaar 2019-2020.

0D 20: [verzoeker] gaat om met stress We trachten [verzoeker] een geleidelijke en aangename start van het nieuwe schooljaar te geven rekening houdend met nieuwe leerlingen, leerkrachten en lesinhouden.

We zijn dit schooljaar nog niet vaak tot een activiteit of een opdracht kunnen komen met [verzoeker] omdat het vaak niet mogelijk is omwille van zijn gemoedstoestand. De grootste opdracht bestaat erin om hem te helpen kalmeren en mee te zoeken naar wat de redenen zijn van zijn onrustig gedrag. Nabijheid van bekende begeleiding is ook geen zekerheid meer om hem tot rust te brengen. Onze bezorgdheid gaat ook uit naar het welbevinden van [verzoeker].

Deelnemen aan activiteiten is moeilijk en vaak niet meer mogelijk.

Speeltijden, verzorgingsmomenten ervaart [verzoeker] als zijnde zeer stressvol.

IX-9801-4/28

Leerlingen en leerkrachten waar [verzoeker] normaal wel een goede band mee heeft, moeten het vaker bekopen omdat hij hen slaat, vaak zonder enige, direct zichtbare reden.

We vermoeden (door onze ervaringen met hem en onze observaties) dat [verzoeker] dit schooljaar overprikkeld wordt door het schoolse systeem waar hij al lang in vertoeft. De werking van een school brengt dan ook heel wat externe prikkels met zich mee: belsignaal, speeltijden, wissels van personeel, weinig of geen vluchtwegen/ lange traject met de bus/prikkels van andere leerlingen, ... We merken dit schooljaar weinig groei bij [verzoeker] en zien eerder een achteruitgang bij [verzoeker], voornamelijk op socio-emotioneel vlak. Evolutie op de andere domeinen (communicatie, zelfredzaamheid, sensomotorische ontwikkeling en taalontwikkeling) is niet in kaart te brengen, gezien er weinig tot geen deelname was aan de klascontext.

We denken dat een doorverwijzing naar een niet schoolse dienst meer structuur en vooral meer rust kan brengen voor hem. Een niet schoolse setting heeft meer uitwijkmogelijkheden (zoals een eigen kamer voor de bewoners) en kan meer rust bieden bij stress gerelateerd gedrag. In een dagcentrum behoren de bewoners vaak ook tot een groep van gelijkgestemde bewoners en wordt het aanbod hierop ook beter afgestemd.

Er is daar geen sprake meer van leervorderingen, dus de druk op de bewoners hun schouders zal lager zijn dan in een schools systeem (bv: de bel die gaat, de speeltijden, de gedeelde toiletten, het dagelijkse busvervoer, ...). Een dagcentrum heeft de mogelijkheid om nog meer op maat van de bewoners aan de slag te gaan en hebben meer ruimte en middelen om hen apart te zetten, weg van het groepsgebeuren.

Toekomstperspectief: [verzoeker] staat op de wachtlijst en is met alle administratie inzake PGB in orde. De ouders wachten enkel nog op de vrijgave van de rest van zijn budget om de nodige zorg in te kunnen kopen.

[verzoeker] zou een plaats krijgen bij Vesta waar hij eerder al een aantal dagen proefdagen had via rechtstreeks toegankelijke hulpverlening (RTH).

Conclusie: Er was geen leercurve merkbaar dit schooljaar dus er kan geen schoolaanbod meer geformuleerd worden voor de leerling. [verzoeker]

heeft nood aan een andere omgeving dan de overprikkelende schoolomgeving.

Is de schoolse context niet meer passend voor de leerling?

Huidige problematiek op school:

- Emotionele onrust op de bus, in de klas, tijdens de verzorgingen en tijdens de speeltijden.

- Op de schoolbus verliep het heel moeilijk. In die mate dat [verzoekers] mama hem ’s morgens kwam brengen en in de namiddag [verzoeker] als allerlaatste op de bus mocht en de bus van [verzoeker] helemaal vooraan stond zodanig dat ze sneller konden vertrekken en dat dan minder onrust zou geven voor [verzoeker] en bijgevolg voor de andere leerlingen op de bus. Deze aanpassingen zijn gebeurd omwille van klachten (door ouders van andere leerlingen en buspersoneel) over zijn gedrag op de bus.

IX-9801-5/28

- Onrust die vaak gepaard gaat met agressie tov leerkrachten en leerlingen - Luid roepen en brullen waardoor andere leerlingen worden afgeschrikt.

- Bijt en slaat zichzelf bij extreme stress.

- Kan minder goed gekalmeerd worden door de begeleiding.

- Weinig of geen ruimte meer om tot schoolse activiteiten over te gaan.

- We komen niet meer tot een leertraject, noch tot het deelnemen aan ons belevingsgerichte aanbod met [verzoeker], waar de nadruk duidelijk ligt op ‘het zich goed voelen’ en veel minder op leervorderingen.

- Ook het eetmoment brengt voor [verzoeker] onrust mee. Hij staat vaak recht tijdens de maaltijd en loopt rond. Hij eet ook niet alles op.

- In de badkamer verloopt de verzorging van [verzoeker] niet meer evident. Te veel prikkels van andere leerlingen bezorgen bij hem heel veel onrust. Het is niet altijd mogelijk om ervoor te zorgen dat geen andere leerlingen in de badkamer aanwezig zijn op het moment dat [verzoeker] verzorging nodig heeft. Het is voor de klaswerking ook niet steeds mogelijk om het verzorgingsmoment aan te passen aan zijn gedrag, gemoedstoestand. De andere 6 leerlingen van de klas hebben immers evenzeer nood aan verzorging en persoonlijke aandacht.

Aanpassingen die tot vorig schooljaar wel werkten, maar dit schooljaar vaak niet meer van toepassing zijn en bijgevolg geen rust meer brengen bij [verzoeker]:

- Middagdutjes: dit deed hij graag en gaf hem de nodige rust. Dit lukte vorig jaar nog in de klas, maar nu enkel nog in de snoezelruimte en in de PAR.

- Speeltijden binnen: hierdoor kreeg hij minder prikkels te verwerken van anderen. Dit gebeurde ook vooral in de PAR met videotoezicht.

Daar was [verzoeker] ook effectief rustig zolang hij geen geluiden hoorde van andere leerlingen.

- Snoezelruimte als vluchtplaats: dit was tot vorig jaar zijn veilige plaats waar hij graag naar muziek luisterde/ of zat te spelen of te rusten, weg van iedereen. Nu was het moeilijk daar te blijven.

De snoezelruimte is ook een plaats waar vele andere klassen gebruik van maakte[n], dus was dit praktisch ook niet haalbaar dat hij daar steeds vertoefde om rustig te worden. Hij moest er vaak uit omdat er vele andere gingen snoezelen.

- Stoel in de gang als rustplaats, te veel prikkels op de gang waardoor hij ook hier heel vaak ontplofte of zelfs wegliep, de andere leerlingen bang waren en je als leerkracht ook de andere leerlingen alleen moest laten om [verzoeker] te proberen kalmeren.

- Vertrouwde leerkrachten in zijn buurt. Het is vaak niet mogelijk om l op l begeleiding te bieden met de vertrouwde leerkrachten. De klaswerking moet ook blijven draaien, de andere leerlingen die ook hun noden hebben moeten hier niet onder lijden.

- 1-1 spelbegeleiding: dit was vaak een heel leuk moment op de dag waarbij je hem duidelijk zag genieten van het samenspelen met de

IX-9801-6/28

juf (bv: samen torens bouwen, met de bal rollen en gooien, samen spelen in het ballenbad, ...).

- Het eetmoment (middagmaal, snack) voor [verzoeker], verliep altijd goed. Eten bracht hem tot rust. Nu echter is dit niet meer het geval.

- Ook de andere klassen ervaren ‘hinder’ wanneer [verzoeker]

roept/heel onrustig is en dus geen rust vindt, stoort dit ook de [aanliggende] klasgroepen.

Het gebeurde vaak dat finaliteitsleerlingen hun deeltaak (afwassen in de klas) niet konden uitvoeren door [verzoeker] Hij ging hen fysiek duidelijk maken dat hij hun aanwezigheid niet wou. Ook door dan onophoudend te roepen, maakte hij dit duidelijk.

De andere leerlingen van de klas zijn vaak op hun hoede. Wanneer [verzoeker] verbaal of fysiek uithaalt, zie je sommige leerlingen vluchten of zelf heel onrustig worden. Hoe het nu verloopt met [verzoeker] kunnen we de veiligheid van de andere leerlingen niet garanderen.

Conclusie: De psychische of emotionele gezondheid van [verzoeker] is in ernstige mate veranderd, waardoor de school geen passende aanpassingen meer kan doen, geen haalbare begeleiding meer kan bieden en geen gepaste context meer is.

Zijn er contextuele gegevens, zoals thuissituatie, opvangmogelijkheden en problemen voor externe ondersteuning, die momenteel een verlenging dringend maken of in de weg staan? Zo ja, omschrijf de situatie.

Ouders hebben de wens om [verzoeker] zolang het mogelijk is, naar school te laten gaan. Volgens mama en papa zou hij, als hij continu thuis zou moeten verblijven/ klaar zijn om in een depressie te vervallen. De sociale contacten zijn nodig voor [verzoeker], en het activiteitenaanbod gaat de verveling tegen.

Thuis kunnen de ouders dit niet aanbieden, dus opvang in aangepast instituut is een absolute noodzaak voor de algemene gezondheid van [verzoeker] en zijn gezin.

Conclusie: Naar mening van de klassenraad is een school niet langer een geschikte omgeving en is het verdere school lopen en de bijhorende frustraties nu reeds problematisch voor de gezondheid van [verzoeker]. Er dient hoe dan ook onmiddellijk overgegaan te worden op een andere opvangmogelijkheid. Dit kan geen schooljaar meer wachten.

Is er medewerking bij de ouders in de verkenning en voorbereiding op het toekomstgericht traject buiten de schoolmuren?

[Verzoeker] zijn ouders kennen heel goed hun weg in het kluwen van de zorgverlening en zijn volledig mee in alle nieuwe ontwikkelingen. Ze zijn volledig in orde met hun dossier en hebben contact met de voorzieningen in hun omgeving. Het is nu enkel nog wachten op de rest van hun zorgverlenend budget om de nodige zorg te kunnen inkopen en te kunnen genieten van een aangepaste dagbesteding voor hun zoon.

Sinds februari is er vanuit de school de aanbeveling gedaan om op consultatie te gaan bij Dr. [D.] om het medisch traject van [verzoeker] op te volgen. Hier was een heel goede samenwerking tussen ouders en school, maar de probleemsituatie wordt hierdoor niet weggenomen.”

IX-9801-7/28

Bij arrest nr. 248.087 van 28 juli 2020 beveelt de Raad van State de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van die beslissing.

IX-9801-8/28

3.5. Met het oog op een heroverweging van de klassenraadbeslissing richt de directeur op 17 augustus 2020 de volgende brief aan de ouders van verzoeker:

“Mogen wij u vragen om alle objectieve documenten te bezorgen die een beeld kunnen schetsen van het functioneren van [verzoeker]. Met name dient de klassenraad in [zijn] besluitvorming mogelijke gewijzigde omstandigheden na tussenkomst van de psychiater te betrekken.

Concreet wenst de klassenraad te beschikken over (para)medische verslaggeving.

Kan u ons tevens de meest recente communicatie omtrent het persoonsvolgend budget overmaken.”

Verzoekers ouders beantwoorden deze brief op 28 augustus 2020.

3.6. Op 1 september 2020 weigert de klassenraad andermaal om een derde verlenging van het leerrecht toe te staan en hij overweegt daarbij het volgende:

“De klassenraad werd opnieuw opgeroepen op 1 september 2020 en baseert zich op volgende documenten:

1. Alle verslaggeving omtrent het medisch en schools traject van [verzoeker] voor het schooljaar 2019-2020. Meer bepaald de neerslag van de telefonische contacten en het eenmalig fysiek contact (stoepbezoek) met de ouders tijdens periode van lockdown en het rapport dat een neerslag is van de periode januari-juni 2020.

2. Dagboek Kazou kamp Maasmechelen van vrijdag 10 juli 2020 tot vrijdag 17 juli 2020.

3. Dagboek Kazou kamp Kemmel van donderdag 23 juli 2020 tot vrijdag 31 juli 2020.

4. Mail van Kazou (25 augustus 2020) inclusief een verklaring hoe kampen georganiseerd zijn.

5. Verklaring per mail (21 augustus 2020) vanuit het VAPH ivm de meest recente info over het PVB.

6. De beslissingsbrief van 28 juni 2018 betreffende de toekenning/toewijzing van [verzoeker] zijn PVB.

7. Attest bestemd voor de klassenraad opgemaakt door het VAPH op 27

augustus 2020.

8. Telefonisch gesprek met papa op 1/09/2020 omtrent medisch consult met Dr. [D.].

IX-9801-9/28

Na de beslissing van de klassenraad van 2 juli 2020 om geen derde verlenging goed te keuren, worden bovenstaande documenten opnieuw (1)

of allereerst (2-8) in rekening gebracht.

In het rapport wordt op vlak van sociaal-emotionele ontwikkeling en communicatie aangegeven dat er na de medicamenteuze aanpassingen een positieve evolutie merkbaar was. Echter, toch bleef het op veel momenten (toiletbezoeken, crea momenten, wandelingen, atelierwerking en levensbeschouwing) nog steeds zeer moeilijk (overprikkeling). De momenten waar er continue 1 op 1 begeleiding kon geboden worden (samen met de knikkerbaan spelen, samen houten parels op een stokje rijgen, samen de plantjes water geven) kon dan wel weer wat rust brengen.

Echter, binnen een schoolse context (ook die van het buitengewoon onderwijs) is het geen mogelijkheid om voor elke leerling continue 1 op 1

begeleiding te voorzien, ook al hebben deze jongeren hier nood aan vanuit hun problematiek. In een klas zijn er namelijk 7 leerlingen, 1 leerkracht en 1 kinderverzorgster (die niet continu aanwezig is gezien de verzorgingen plaatsvinden in een ander lokaal).

Wat betreft de informatie die wij ontvangen hebben omtrent de periode van lockdown (maart-juni 2020) is de klassenraad van mening dat deze berichtgeving onze beslissing van zowel 20 januari als 2 juli bevestigt. In die zin dat een andere omgeving (in dit geval de thuisomgeving), met veel minder drukte en prikkels, een positief effect heeft op het gedrag en gemoed van [verzoeker]. Eveneens zijn er bij [verzoeker] tijdens deze periode geen depressieve klachten waargenomen, waar er initieel wel angst voor was bij de ouders.

Hierbij verwijzen we naar volgende neerslag van telefonisch contact in de periode maart-april 2020 (zie leerlingvolgsysteem):

Papa vertelde nog eens heel het verhaal vanaf het laatste bezoek bij de psychiater tot op heden met volgende positieve gevolgen: [verzoeker]

wordt ’s nachts maar 1 keer meer wakker, hij is sneller weer tevreden en kan weer genieten van zijn snoezelruimte. Dagelijks gaat papa een uur wandelen met [verzoeker] en vertelt hem dan heel wat leuke verhalen over de familie e.d.: dit vindt [verzoeker] super.

[Verzoeker] is over het algemeen rustiger en hij lacht wat vaker, leuk!

Ook de verslaggeving die we ontvangen hebben van de zomerkampen bevestigen voor de klassenraad de argumenten (overprikkeling, fysieke en verbale onrust) die we zowel in januari als juli aangehaald hebben om [verzoeker] niet meer te laten aansluiten binnen een schoolse context.

Tijdens beide zomerkampen is er uitsluitend positief gedrag van [verzoeker] waargenomen. De klassenraad is van mening dat dit kan toegeschreven worden aan de rust die de setting (in dit geval het vakantieverblijf specifiek voor jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking) brengt. Zo heeft elke deelnemer zijn eigen kamer, zijn er meerdere ruimtes ter beschikking om activiteiten aan te

IX-9801-10/28

bieden, kan er rechtstreeks (en onder direct toezicht) een aanbod voorzien worden buiten,… Daarnaast willen we ook verwijzen naar het feit dat de groep deelnemers even groot was als de groep van begeleiders. Waardoor continue 1 op 1 begeleiding mogelijk was. Zowel de fysieke context alsook de begeleidingsmogelijkheden zijn helaas binnen een schoolse context geen haalbare kaart omwille van praktische organisatie (zoals hierboven reeds vermeld werd).

Op 1 september 2020 werd er vanuit de verpleging van de school contact opgenomen met de ouders van [verzoeker]. Dit om nogmaals na te gaan of er geen medisch consult geweest is bij Dr. [D.] na 14 maart 2020. Tijdens dit telefonisch consult werd aangegeven dat de medische en psychische toestand van [verzoeker] in de periode maart-augustus 2020 in die mate positief was dat een opvolg consult bij de psychiater niet aan de orde was.

Ook dit bevestigt voor ons het gegeven dat het niet participeren binnen een schoolse context een positieve invloed heeft op het gemoed en gedrag van [verzoeker].

Gezien we als klassenraad onze beslissing moeten nemen in functie van het aan te bieden onderwijs blijven we het unaniem eens dat een schoolse context niet meer passend is voor [verzoeker] en keuren we bijgevolg geen derde verlenging goed.

Huidige beslissing is een heroverweging, maar de klassenraad komt tot de bevinding dat de motivering van de beslissing van 2 juli 2020 – ook in het licht van de nu besproken bijkomende gegevens – inhoudelijk correct is. De klassenraad beschouwt de inhoud van deze eerdere beslissing als herhaald en deel uitmakend van de motivering van de huidige beslissing. Deze beslissing van 2 juli 2020 werd reeds eerder meegedeeld.

Wel wordt er vanuit de klassenraad geadviseerd om de mogelijkheid tot permanent onderwijs aan huis te onderzoeken om toch vanuit de school nog aanbod te kunnen doen in een thuiscontext die veel meer rust kan bieden dan een schoolse setting en waar we tijdens dit contact ook de nodige continue 1 op 1 begeleiding kunnen garanderen. Op die manier hopen we de periode tot het volledig ontvangen van een PVB (in een positief scenario PDF document ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.299