Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.151 ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.151 Généré par l'IA

Court dismisses appeal against binding declaration of unfavorable heritage advice due to lack of jurisdiction.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.151
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State rejected the applicant's request to annul the Flemish Minister's binding declaration of an unfavorable heritage advice. The court determined that the ministerial decision was merely preparatory to the final permit refusal by the provincial delegation, which constituted the ultimate administrative act. Consequently, the Council of State lacked jurisdiction to hear the appeal, as the exclusive competence for such challenges lay with the Permits Dispute Council.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 105, § 1, 1° of the Environmental Permits Decree; The Council of State lacks jurisdiction over appeals against preparatory ministerial decisions binding unfavorable heritage advice when the final administrative act (permit refusal) falls within the exclusive competence of the Permits Dispute Council.

Mots-clés

Généré par l'IA
environmental permits binding declaration jurisdiction heritage advice administrative act Permits Dispute Council preparatory decision qualité pour recourir contre permis

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 105, § 1, 1° of the Environmental Permits Decree
Article 6.4.8 of the Administrative Decree of 7 December 2018
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

Xe KAMER

nr. 260.151 van 18 juni 2024

in de zaak A. 238.310/X-18.325

In zake : A.D.

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Michiel Deweirdt kantoor houdend te 9000 Gent Molenaarsstraat 111/1 A

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

het VLAAMSE GEWEST

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Veerle Tollenaere kantoor houdend te 9000 Gent Koning Albertlaan 128

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van het beroep

1. Het verzoekschrift, ingediend op 29 juli 2022, strekt tot de nietigverklaring van het “besluit van 7 december 2022 [van de Vlaamse Minister voor Financiën en Begroting, Wonen en Onroerend Erfgoed] tot het bindend verklaren van het advies van de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed […] over een omgevingsvergunning voor het beschermd monument ‘Wenemaershospitaal’ gelegen in het beschermd stadsgezicht ‘Sint-Veerleplein en omgeving’ in Gent”.

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.

X-18.325-1/7

Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een verslag opgesteld.

De verzoekende partij en de verwerende partij hebben een laatste memorie ingediend.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 29 maart 2024.

Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Michiel Deweirdt, die verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaat Veerle Tollenaere, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3. Op 20 juni 2022 dient verzoekster bij de stad Gent een omgevingsvergunningsaanvraag in voor de regularisatie van een luifel aan een pand gelegen aan het Sint-Veerleplein te Gent. Het pand behoort tot het bij ministerieel besluit van 7 oktober 1993 beschermd stadsgezicht “Sint-Veerleplein en omgeving” en een deel ervan is opgenomen in het bij ministerieel besluit van 7 oktober 1993 beschermd monument “Huizen van het voormalige Wenemaershospitaal”.

Het agentschap Onroerend Erfgoed verleent op 14 juli 2022 een ongunstig advies over de aanvraag.

X-18.325-2/7

Bij beslissing van 25 augustus 2022 weigert het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent de aangevraagde vergunning om reden van het ongunstig advies van het agentschap Onroerend Erfgoed.

Na het beroep van verzoekster tegen deze weigeringsbeslissing bij de deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen, brengt de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed op 10 november 2022 een ongunstig advies uit.

Bij besluit van 7 december 2022 beslist de Vlaamse minister van Financiën en Begroting, Wonen en Onroerend Erfgoed tot het bindend verklaren van het laatstgenoemde advies. Dit is het bestreden besluit.

De deputatie besluit op 15 december 2022 het beroep af te wijzen, overwegende dat het ongunstig advies van de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed wordt bijgetreden.

Tegen het besluit van de deputatie stelt verzoekster op 1 februari 2023 een beroep tot nietigverklaring in bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen.

IV. Rechtsmacht

Exceptie

4. In het auditoraatsverslag wordt er op gewezen dat het ministerieel besluit tot bindendverklaring van het ongunstig advies van de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed voorbereidend is ten opzichte van de weigering van de vergunning, dat de Raad voor Vergunningsbetwistingen bevoegd is voor de eindbeslissing en ook als enige bevoegd is om zich uit te spreken over de wettigheid van het ministerieel besluit, en dat de Raad van State niet bevoegd is om zich over de wettigheid van dit besluit uit te spreken.

In de laatste memorie sluit de verwerende partij zich bij dit standpunt aan.

X-18.325-3/7

X-18.325-4/7

5. Verzoekster betwist die zienswijze in haar laatste memorie. Zij benadrukt dat het ministerieel besluit tot bindendverklaring geen beslissing is betreffende een omgevingsvergunningsaanvraag, maar een beslissing over een advies, die “een onmiddellijke en beslissende inhoud [heeft] aangezien [de minister] stelt dat het uitvoeren van de vergunning ernstige schade kan toebrengen aan het beschermd goed”.

Beoordeling

6. Krachtens artikel 105, § 1, 1°, van het decreet van 25 april 2014

‘betreffende de omgevingsvergunning’ (hierna: het omgevingsvergunningsdecreet) doet de Raad voor Vergunningsbetwistingen als administratief rechtscollege uitspraak over de beroepen die worden ingesteld tot vernietiging van “de uitdrukkelijke of stilzwijgende beslissing betreffende een omgevingsvergunningsaanvraag, genomen in laatste administratieve aanleg”.

7. Het bestreden besluit tot bindendverklaring van het ongunstig advies van de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed is specifiek voorbereidend ten aanzien van de beslissing van de vergunningverlenende overheid – meer bepaald, in graad van laatste administratieve aanleg, van de deputatie. Deze beslissing van de deputatie, 15 december 2022 gedateerd, verschijnt als de eindbeslissing van wat te beschouwen is als een complexe administratieve rechtshandeling waarvan het ministerieel besluit tot bindendverklaring een integrerend deel uitmaakt.

Gelet op die welbepaalde band laten dit ministerieel besluit en de finale beslissing over de vergunningsaanvraag zich niet los van mekaar indenken.

Datzelfde geldt ook voor de vernietigingsberoepen die werden ingesteld tegen, respectievelijk, het ministerieel besluit tot bindendverklaring en de beslissing van de deputatie van 15 december 2022.

In dit licht is de Raad van State van oordeel dat de toewijzing, door het voormelde artikel 105, § 1, 1°, van het omgevingsvergunningsdecreet, van de bevoegdheid tot kennisneming van het vernietigingsberoep tegen de beslissing ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.151 X-18.325-5/7

van de deputatie aan de Raad voor Vergunningsbetwistingen met zich meebrengt dat ook de kennisneming van het beroep tot vernietiging van de bindendverklaring van het ongunstig advies van de Vlaamse Commissie Onroerend Erfgoed die aan de beslissing van de deputatie voorafgaat, aan de Raad van State onttrokken is.

8. Bijgevolg is de Raad van State zonder rechtsmacht om over het voorliggende beroep uitspraak te doen. De exceptie is gegrond.

V. Kosten

9. Volgens verzoekster moet de verwerende partij sowieso veroordeeld worden tot de kosten nu zij tekortgeschoten is in haar door het bestuursdecreet van 7 december 2018 opgelegde verplichting om bij de kennisgeving van een administratieve handeling in de zin van artikel 6.4.8 te vermelden of een beroep tegen de beslissing kan worden ingesteld, bij welke instantie en binnen welke termijn.

10. De stelling van verzoekster kan niet worden gevolgd, al was het maar omdat – zoals hiervoor is gebleken – de Raad van State geen rechtsmacht heeft en het hem bijgevolg niet toekomt uitspraak te doen over de vraag of het bestreden besluit een administratieve handeling in de zin van het voormelde artikel 6.4.8 is.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt het beroep.

2. De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van 24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.

X-18.325-6/7

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op achttien juni tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:

Johan Lust, kamervoorzitter, Jan Clement, staatsraad, Stephan De Taeye, staatsraad, bijgestaan door Karin Meerschaut, griffier.

De griffier De voorzitter

Karin Meerschaut Johan Lust

X-18.325-7/7

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.151