Court annuls administrative fine for failure to provide adequate written reasoning in the decision. The court ruled that the decision was invalid because it did not address the appellant's arguments. The court held that the administrative authority failed to fulfill its duty to provide a reasoned decision. The court found that the authority's failure to address the appellant's arguments constituted a material error. The court concluded that the decision was annulled due to the lack of proper reasoning. The court determined that the authority must provide a complete and reasoned decision. The court emphasized the importance of the duty to provide a reasoned decision. The court noted that the failure to address the appellant's arguments was a material error. The court stated that the decision was annulled due to the lack of proper reasoning.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE IXe KAMER

nr. 256.976 van 29 juni 2023

in de zaak A. 234.431/IX-10.173

In zake : 1. Manuel LEBLANC

2. de NV TRANSPORT VEYS

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Frederik Vanden Bogaerde en Guy Goossens kantoor houdend te 8830 Hooglede Bruggesteenweg 315

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

het VLAAMSE GEWEST

dat woonplaats kiest bij het agentschap Wegen en Verkeer gevestigd te 1000 Brussel Koning Albert II-laan 20 bus 4

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 30 augustus 2021, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de administrateur-generaal van het agentschap Wegen en Verkeer van 12 juli 2021, waarbij aan Manuel Leblanc een administratieve geldboete wordt opgelegd van 1400 euro en de nv Transport Veys burgerrechtelijk aansprakelijk wordt gesteld voor de betaling van de administratieve geldboete.

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord ingediend.

IX-10.173-1/7

Eerste auditeur Ines Martens heeft een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 5 juni 2023.

Staatsraad Bruno Seutin heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Fien Vanoverbeke, die loco advocaten Frederik Vanden Bogaerde en Guy Goossens verschijnt voor de verzoekende partijen, is gehoord.

Eerste auditeur Ines Martens heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3.1. Op 17 september 2020 wordt een vrachtwagen met oplegger, die wordt bestuurd door de eerste verzoekende partij voor rekening van de tweede verzoekende partij, door de wegeninspectie gecontroleerd op autosnelweg E403, richting Brugge, ter hoogte van afrit 6 Roeselare-Rumbeke. Bij de controle wordt vastgesteld dat het voertuig overladen is. Op de tweede as van de trekker bedraagt de overlading 1330 kilogram, hetzij 11,08%. Er wordt een proces-verbaal opgesteld wegens inbreuk op artikel 3, tweede lid, van het decreet van 3 mei 2013

IX-10.173-2/7

‘betreffende de bescherming van de verkeersinfrastructuur in geval van bijzonder wegtransport’.

3.2. Op 7 januari 2021 beslist de wegeninspecteur-controleur om aan de eerste verzoekende partij een administratieve geldboete van 1400 euro op te leggen. De tweede verzoekende partij wordt burgerrechtelijk aansprakelijk gesteld voor de betaling van de administratieve geldboete.

3.3. Nadat de verzoekende partijen bezwaar aantekenden tegen de voormelde beslissing, beslist de wegeninspecteur-controleur op 16 maart 2021 om aan de eerste verzoekende partij een administratieve geldboete van 1400 euro op te leggen. De tweede verzoekende partij wordt burgerrechtelijk aansprakelijk gesteld voor de betaling van de administratieve geldboete.

3.4. Op 18 maart 2021 stellen de verzoekende partijen tegen die beslissing beroep in bij de Vlaamse minister van Mobiliteit en Openbare Werken.

3.5. Op 27 mei 2021 heeft een hoorzitting plaats waarop de raadsman van de verzoekende partijen aanwezig is en besluiten neerlegt.

3.6. Op 12 juli 2021 beslist de administrateur-generaal van het agentschap Wegen en Verkeer om aan de eerste verzoekende partij een administratieve geldboete van 1400 euro op te leggen. De tweede verzoekende partij wordt burgerrechtelijk aansprakelijk gesteld voor de betaling van de administratieve geldboete.

Dat is de bestreden beslissing.

IV. Onderzoek van het enige middel

Standpunt van de partijen

IX-10.173-3/7

4. In het enige middel voeren de verzoekende partijen de schending aan van de formelemotiveringsplicht zoals “voorgeschreven in de artikelen 2 en 3

van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen”.

De verzoekende partijen wijzen erop dat de bestreden beslissing enkel een uiteenzetting van de feiten, een vermelding van de tenlastelegging en de uiteindelijke beslissing bevat. Deze beslissing wordt echter op geen enkele wijze onderbouwd.

5. In haar memorie van antwoord stelt de verwerende partij dat er zich bij het opmaken van de bestreden beslissing een materiële vergissing heeft voorgedaan waardoor een gedeelte van de motivering niet is weergegeven. Zij meent echter dat uit de beslissing zelf, gelezen in samenhang met de stukken van het administratief dossier, kan worden opgemaakt wat de feitelijke en juridische basis is van de beslissing, zodat aan de formelemotiveringsplicht is voldaan.

6. In hun memorie van wederantwoord repliceren de verzoekende partijen dat in de beslissing zelf op een afdoende wijze de juridische en feitelijke overwegingen moeten worden vermeld die aan de beslissing ten grondslag liggen.

Beoordeling

7.1. De artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ verplichten de overheid ertoe in de akte de juridische en feitelijke overwegingen op te nemen die aan de beslissing ten grondslag liggen en dit op een “afdoende” wijze. Het afdoende karakter van de motivering betekent dat de motivering pertinent moet zijn, dit wil zeggen dat ze duidelijk met de beslissing te maken moet hebben en dat ze draagkrachtig moet zijn, dit wil zeggen dat de aangehaalde redenen moeten volstaan om de beslissing te dragen.

IX-10.173-4/7

De belangrijkste bestaansreden van de formelemotiveringsplicht, zoals die wordt opgelegd door de voormelde wet van 29 juli 1991, bestaat erin dat de betrokkene in de hem aanbelangende beslissing zelf de motieven moet kunnen aantreffen op grond waarvan ze werd genomen, derwijze dat blijkt, of minstens kan worden nagegaan of de overheid is uitgegaan van gegevens die in rechte en in feite juist zijn, of zij die gegevens correct beoordeeld heeft en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar beslissing is kunnen komen, opdat de betrokkene met kennis van zaken zou kunnen uitmaken of het aangewezen is de beslissing met een annulatieberoep te bestrijden.

Uit de formelemotiveringsplicht volgt echter niet dat in de bestreden beslissing op alle grieven die een verzoekende partij aanvoert, een afzonderlijk en specifiek antwoord moet worden gegeven. Het volstaat dat uit de bestreden beslissing blijkt dat die grieven in overweging zijn genomen en waarom ze in globo niet konden overtuigen. In het kader van een georganiseerd administratief beroep vereist de formelemotiveringsplicht wel dat de beroepsinstantie in haar beslissing, ingaat op de door de beroepsindiener aangevoerde argumenten die dermate wezenlijk zijn dat zij de motieven waarop de beroepen beslissing steunt, ontkrachten of minstens in een ander daglicht plaatsen.

7.2. In casu hebben de verzoekende partijen in het kader van het georganiseerd administratief beroep in hun beroepschrift aangevoerd dat het moreel element van het overladingsmisdrijf niet voorhanden was en dat er minstens verzachtende omstandigheden in acht dienden te worden genomen.

In de bestreden beslissing worden weliswaar de in aanmerking genomen feiten alsook de juridische grondslag vermeld op grond waarvan een administratieve geldboete kan worden opgelegd, maar er wordt op geen enkele wijze ingegaan op de argumenten die de verzoekende partijen in hun beroepschrift hebben aangevoerd. De verwerende partij spreekt in dit verband van een materiële vergissing waardoor een gedeelte van de motivering niet werd weergegeven. Deze ‘materiële vergissing’ blijkt echter op geen enkel moment te zijn rechtgezet.

IX-10.173-5/7

De verwerende partij kan ook niet worden gevolgd wanneer zij stelt dat niettemin aan de formelemotiveringsplicht is voldaan omdat uit de beslissing in samenhang gelezen met de stukken van het administratief dossier, zou kunnen worden opgemaakt wat de feitelijke en juridische basis is van de beslissing.

Niet alleen geeft de verwerende partij niet aan uit welk stuk van het administratief dossier afdoende zou blijken waarom het beroep van de verzoekende partijen werd afgewezen. Bovendien kan een motivering door verwijzing slechts als een afdoende motivering worden aanvaard wanneer, onder meer, de motivering in de stukken waarnaar wordt verwezen in de uiteindelijke beslissing wordt bijgevallen door de beslissende overheid.

In de bestreden beslissing wordt op geen enkele wijze melding gemaakt van de argumentatie aangevoerd in het beroepschrift, laat staan dat er in dat verband uitdrukkelijk verwezen zou worden naar andere stukken in het administratief dossier waarin een motivering zou zijn opgenomen waarbij de bestreden beslissing zich wenst aan te sluiten en waaruit zou blijken waarom de grieven van de verzoekende partijen niet kunnen overtuigen.

7.3. Uit wat voorafgaat volgt dat de bestreden beslissing niet voldoet aan de vereisten van de formelemotiveringsplicht.

8. Het enige middel is gegrond.

9. In het auditoraatsverslag wordt terecht ervan uitgegaan dat over het voorliggende beroep tot nietigverklaring uitspraak kan worden gedaan met korte debatten in de zin van artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

IX-10.173-6/7

BESLISSING

1. De Raad van State vernietigt de beslissing van de administrateur-generaal van het agentschap Wegen en Verkeer van 12 juli 2021, waarbij aan Manuel Leblanc een administratieve geldboete wordt opgelegd van 1400 euro en de nv Transport Veys burgerrechtelijk aansprakelijk wordt gesteld voor de betaling van de administratieve geldboete.

2. De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 400 euro en een bijdrage van 20 euro.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van negenentwintig juni tweeduizend drieëntwintig, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:

Bruno Seutin, staatsraad, waarnemend voorzitter, bijgestaan door Tiny Temmerman, griffier.

De griffier De voorzitter

Tiny Temmerman Bruno Seutin

IX-10.173-7/7

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2023:ARR.256.976