Court dismisses appeal against administrative measure refusal due to lack of evidence proving environmental violation. The court found the applicant failed to prove illegal dumping occurred. The decision upholds the original refusal based on insufficient proof.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VIIe KAMER

nr. 256.889 van 22 juni 2023

in de zaak A. 225.165/VII-40.267

In zake : de VZW MILIEUFRONT OMER WATTEZ

woonplaats kiezend te 9700 Oudenaarde Dijkstraat 75

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Gwijde Vermeire kantoor houdend te 9000 Gent Voskenslaan 301

tegen :

het VLAAMSE GEWEST

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Steve Ronse en Isabelle Verhelle kantoor houdend te 8500 Kortrijk Beneluxpark 27B

bij wie woonplaats wordt gekozen

Tussenkomende partij :

de NV OB&D, thans de NV SPES BONA RENAIX (S.B.R.)

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Tom Malfait en Charlotte Ponchaut kantoor houdend te 9000 Gent Kasteellaan 141

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 9 mei 2018, strekt tot de nietigverklaring van het besluit van de Vlaamse minister van Omgeving, Natuur en Landbouw van 6 maart 2018 waarbij het bestuurlijk beroep tegen de beslissing van de afdeling Milieu-inspectie van 20 november 2013 houdende weigering om in te gaan op het verzoek tot het opleggen van bestuurlijke maatregelen, ongegrond wordt verklaard en de beroepen beslissing wordt bevestigd.

VII-40.267-1/16

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.

De nv OB&D, thans de nv Spes Bona Renaix, heeft een verzoekschrift tot tussenkomst ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van 3 juli 2018. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.

Auditeur Benny De Sutter heeft op 23 juni 2022 een verslag opgesteld.

De verwerende partij en de tussenkomende partij hebben een verzoek tot voortzetting van het geding en een laatste memorie ingediend. De verzoekende partij heeft een laatste memorie ingediend.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 1 december 2022.

Staatsraad Peter Sourbron heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Gwijde Vermeire, die verschijnt voor de verzoekende partij, advocaat Isabelle Verhelle, die verschijnt voor de verwerende partij en advocaat Charlotte Ponchaut, die verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.

Auditeur Benny De Sutter heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

VII-40.267-2/16

III. Feiten

3.1. De betwisting betreft de uitbating van een voormalige zandgroeve in Ronse, nabij de dorpskern Louise-Marie en het zogeheten Muziekbos. De voormalige zandgroeve fungeert thans als stortplaats. Het terrein heeft de bestemming ontginningsgebied, met als nabestemming bosgebied. In een straal van 100 meter rond de perceelsgrenzen staan vier woningen; er ligt woongebied met landelijk karakter op 120 meter afstand; rond de inrichting bevindt zich natuurgebied, bosgebied, uitbreidingsgebied voor bos en landschappelijk waardevol agrarisch gebied; deze omringende gebieden zijn voor het grootste deel aangeduid als habitatrichtlijngebied en VEN-gebied.

3.2. Op 30 juli 2010 dient de exploitant een vergunningsaanvraag in voor het hernieuwen en veranderen van de lopende milieuvergunning. De aanvraag omvat twee grote onderdelen: er wordt enerzijds een hernieuwing gevraagd van de vergunning voor een definitieve opslagplaats (hierna: DOP) voor niet-verontreinigde uitgegraven bodem en niet-verontreinigde bagger- en ruimingsspecie, en anderzijds het veranderen van een ander deel van de stortplaats categorie 3 in een stortplaats categorie 2 voor niet-reinigbare gronden en sedimenten die als niet-gevaarlijke afvalstoffen worden ingedeeld.

3.3. Op 28 april 2011 verleent de deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen de vergunning voor de zogenaamde DOP, voor een termijn van zeven jaar. De deputatie weigert echter de vergunning voor de stortplaats categorie 2.

3.4. De aanvrager stelt bestuurlijk beroep in tegen de gedeeltelijke weigering van de vergunning.

3.5. Met een besluit van 29 maart 2012 verklaart de bevoegde Vlaamse minister het beroep gegrond, verleent zij een vergunning voor zowel het onderdeel DOP als voor de stortplaats categorie 2, legt zij een reeks bijzondere

VII-40.267-3/16

vergunningsvoorwaarden op en vermindert zij anderzijds de geldigheidstermijn van de vergunning tot vijf jaar.

3.6. Bij arrest nr. 225.043 van 10 oktober 2013 vernietigt de Raad van State het voornoemde besluit van 29 maart 2012.

3.7. Op 22 oktober 2013 vraagt de vzw Milieufront Omer Wattez om een bestuurlijke maatregel op te leggen teneinde de in uitvoering van de vernietigde vergunning reeds gestorte afvalstoffen te laten verwijderen en het terrein in zijn natuurlijke toestand te herstellen.

3.8. De afdeling Milieu-inspectie beslist op 20 november 2013 om niet in te gaan op dat verzoek, omdat de exploitant in afwachting van de binnen een redelijke termijn te verwachten nieuwe beslissing over de vergunningsaanvraag de niet langer vergunde stortplaats als een goed huisvader blijft beheren en alle noodzakelijke maatregelen neemt om verontreiniging en hinder te voorkomen, zodat het opleggen van de gevraagde maatregel in de gegeven omstandigheden “disproportioneel en voorbarig zou zijn”.

3.9. Tegen deze afwijzende beslissing stelt de verzoekende partij bestuurlijk beroep in bij de bevoegde Vlaamse minister.

3.10. De afdeling Milieuhandhaving, Milieuschade en Crisisbeheer adviseert op 23 januari 2014 om het beroep ongegrond te verklaren.

3.11. Met een besluit van 31 januari 2014 verwerpt de Vlaamse minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur het bestuurlijk beroep van de verzoekende partij omdat er volgens haar geen sprake is van een milieumisdrijf.

Bij arrest nr. 239.676 van 26 oktober 2017 heeft de Raad van State voornoemd besluit vernietigd.

3.12. Ingevolge het vernietigingsarrest van 10 oktober 2013, doet de Vlaamse minister met een besluit van 21 mei 2014 opnieuw uitspraak over het beroep van de exploitant tegen de beslissing van de deputatie van de provincieraad

VII-40.267-4/16

van Oost-Vlaanderen van 28 april 2011. Het beroep wordt verworpen en de weigering van de gevraagde milieuvergunning wordt bevestigd.

3.13. Op 28 oktober 2014 dient de tussenkomende partij een nieuwe milieuvergunningsaanvraag in.

3.14. Op 26 november 2014 vraagt de verzoekende partij andermaal aan de afdeling Milieu-inspectie om een bestuurlijke maatregel op te leggen.

3.15. De afdeling Milieu-inspectie wijst dit verzoek op 9 januari 2015

af omdat “in de huidige situatie het opleggen van de verzochte bestuurlijke maatregel, namelijk het bevel geven om ‘de gestorte afvalgrond te verwijderen en het terrein in zijn natuurlijke toestand te herstellen’, op dit ogenblik […]

disproportioneel en voorbarig zou zijn”.

3.16. Ook tegen deze afwijzende beslissing stelt de verzoekende partij bestuurlijk beroep in bij de bevoegde Vlaamse minister.

3.17. In een advies van 4 maart 2015 stelt de afdeling Milieuhandhaving, Milieuschade en Crisisbeheer voor om het beroep ongegrond te verklaren.

3.18. Met een besluit van 19 maart 2015 verklaart de Vlaamse minister van Omgeving, Natuur en Landbouw het beroep ongegrond. Bij zijn arrest nr. 240.940 van 8 maart 2018 vernietigt de Raad van State voormeld besluit.

3.19. Op 26 maart 2015 weigert de deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen de op 28 oktober 2014 gevraagde milieuvergunning. Tegen deze weigeringsbeslissing tekent de tussenkomende partij bestuurlijk beroep aan. Bij besluit van 1 oktober 2015 verleent de Vlaamse minister van Omgeving, Natuur en Landbouw de vergunning voor een termijn van twee jaar. Bij arrest nr. 239.379 van 12 oktober 2017 vernietigt de Raad van State het voormelde besluit van 1 oktober 2015.

VII-40.267-5/16

De procedure wordt hernomen en de bevoegde Vlaamse minister neemt op 22 maart 2018 een nieuwe beslissing die door de tussenkomende partij bij de Raad van State wordt aangevochten (zaak A. 225.291/VII-40.283).

3.20. Met het thans bestreden besluit van 6 maart 2018 spreekt de Vlaamse minister van Omgeving, Natuur en Landbouw zich opnieuw uit over het beroep tegen de beslissing van de afdeling Milieu-inspectie van 20 november 2013.

Het verzoek tot het opleggen van een bestuurlijke maatregel wordt afgewezen op grond van de volgende motieven:

“Overwegende dat artikel 16.4.5 van het DABM stelt dat bestuurlijke maatregelen kunnen worden opgelegd na de vaststelling van een milieumisdrijf;

Overwegende dat beroepsindiener in zijn beroepschrift stelt dat verwerende partij in de bestreden beslissing ten onrechte van oordeel was dat vermoedelijke overtreder geen schendingen op de milieuregelgeving heeft begaan; dat beroepsindiener argumenteert dat vermoedelijke overtreder, ten gevolge van de vernietiging door de Raad van State van het vergunningsbesluit van 29 maart 2012, de afvalstoffen illegaal op betreffend terrein heeft gestort; dat beroepsindiener tevens verwijst naar de resultaten van twee monsternames die op 11 oktober 2013 door de verwerende partij waren uitgevoerd en beroepsindiener van oordeel is dat de bemonsterde stalen voor de parameter totaal organische koolstof niet conform zijn aan de VLAREM II-voorwaarden; dat beroepsindiener tevens gewag maakt van hinder voor omwonenden;

Overwegende dat beroepsindiener van oordeel is dat de gestorte afvalstoffen (niet-reinigbare gronden, niet-reinigbare slibs en afval van grondreinigingscentra) een potentieel gevaar vormen voor de bossen en natuurgebieden in de onmiddellijke omgeving van de stortplaats; dat de gestorte afvalgrond de bebossing in het algemeen en de groeimogelijkheid van hoogstammige bomen, zoals bepaald in het natuurontwikkelingsplan, zou verhinderen;

Overwegende dat door vermoedelijke overtreder wordt opgeworpen dat zij, in afwachting van de definitieve uitspraak door de Raad van State omtrent het beroep tot nietigverklaring tegen het vergunningsbesluit van de minister van 29 maart 2012, onverkort haar vergunde activiteiten kon uitoefenen en dit effectief deed tot 11 oktober 2013; dat vermoedelijke overtreder tevens aanhaalt dat Milieu-inspectie haar toelating verleende om de vergunde stortactiviteiten aan te vatten en dat de inrichtingswerken van de stortplaats overeenkomstig het goedgekeurde inrichtingsplan werden uitgevoerd; dat na 11 oktober 2013 de stortactiviteiten onmiddellijk werden gestaakt;

Overwegende dat de interpretatie door beroepsindiener van de analyseresultaten van de op 11 oktober 2011 door de afdeling Milieu-inspectie genomen stalen niet correct is; dat artikel 5.2.4.1.8, VII-40.267-6/16

§7, 5°, van titel II van het VLAREM stelt dat in afwijking van de bepalingen van artikel 5.2.4.1.8, §4, en 5.2.4.1.8, §5, van titel II van het VLAREM voor stortplaatsen uitsluitend anorganische niet-gevaarlijke afvalstoffen met een laag gehalte aan organisch of biologisch afbreekbare stoffen, waarbij het afval niet voldoet aan de criteria bepaald in artikel 5.2.4.1.8, §5, 1°, tenzij anders vermeld in de milieuvergunningsaanvraag, de volgende voorwaarden gelden:

a) ofwel, verlies door uitgloeiing van het droge bestanddeel van de afvalstof ten gevolge van de ontbinding van organische stoffen, uitgezonderd vaste polymeren en asfalt: PDF document ECLI:BE:RVSCE:2023:ARR.256.889