Administrative court dismisses appeal due to lack of standing and procedural defects in filing. The court rejects the claim because the company failed to prove its authorized representative had proper standing. The decision establishes that corporate appeals require proof of internal authorization. The ruling emphasizes strict adherence to procedural rules for legal representation. This case highlights the necessity of demonstrating proper corporate authority in administrative litigation. The court upholds the requirement for formal proof of representation. Legal standing is denied when internal authorization cannot be substantiated.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State dismissed the appeal filed by BV GPS Line against the Flemish Region, ruling the claim inadmissible due to procedural defects. The plaintiff, represented by Stephaan De Roeck, failed to provide evidence that he was duly authorized by the company's competent organs to initiate the lawsuit. Consequently, the court found the party lacked standing and rejected the exception regarding the absence of a concrete administrative act. The decision emphasizes that corporate litigants must prove their representative's authority through statutory documents and internal resolutions.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 19, paragraph 6; Article 3, paragraph 4 of the General Procedural Regulations: A legal entity must prove that its representative has the authority to act in court, otherwise the appeal is inadmissible.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
nr. 255.959 van 6 maart 2023
in de zaak A. 231.828/XIV-38.491
In zake : de BV GPS LINE (voorheen: de NV GPS LINE)
woonplaats kiezend te 2900 Schoten Heidebloemlei 48
tegen :
het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Steven Van Geeteruyen kantoor houdend te 3700 Tongeren Piepelpoel 13
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 18 september 2020, strekt tot de nietigverklaring van de “totaal verkeerde dossierbehandeling”.
II. Verloop van de rechtspleging
2. Bij tussenarrest nr. 250.895 van 14 juni 2021 wordt de zaak verwezen naar de gewone rechtspleging.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur Frederik Eggermont heeft een verslag opgesteld.
XIV-38.491-1/6
De verzoekende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het geding ingediend. De verwerende partij heeft een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 14 december 2022 om 14.00 uur.
Staatsraad Kaat Leus heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Marc De Decker en zaakvoerder Stephaan De Roeck, die verschijnen voor de verzoekende partij en advocaat Nina Baeten, die loco advocaat Steven Van Geerteruyen verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. In het kader van het pilootproject “Estuaire vaart” (medio 2005), beschreven in het bestek 16EP-HS-3/2005 onder de benaming ‘verzekeren van estuaire vaart met container binnenvaartschepen van en naar Zeebrugge en de container binnenvaartverbinding van en naar de Vlaamse kusthavens’, dient de verzoekende partij een offerte in. In die offerte wordt opgegeven hoe zij de estuaire verbinding zou realiseren, met een gedetailleerde opgave van de daaraan verbonden kosten en de gevraagde exploitatietoelage per equivalente TEU
eenheidsvergoeding.
XIV-38.491-2/6
Kandidaat-dienstverleners konden in dat kader eenmalig een beroep doen op een in het bestek beschreven investeringstoelage om estuaire schepen te laten bouwen en/of bestaande schepen om te bouwen. Daarnaast konden deze kandidaat-dienstverleners gedurende de opstartperiode van drie jaar een variabele steun per werkelijk vervoerde containers krijgen.
Conform de bepalingen van het bestek 16EP-HS-3/2005
dienden een aantal kandidaat-dienstverleners, waaronder de verzoekende partij, hun kandidatuur in om als dienstverlener te opereren in het estuaire project.
Drie dienstverleners waaronder de verzoekende partij werden geselecteerd en met deze dienstverleners is “eind 2007” op basis van de door hun ingediende offerte “een Overeenkomst betoelaging estuaire vaart” onderhandeld en afgesloten.
3.2. Binnen het raam van die overeenkomst ontstaat een juridisch dispuut tussen de verzoekende partij over de uitbetaling van exploitatiesubsidies met het publiekrechtelijk vormgegeven extern verzelfstandigd agentschap Waterwegen en Zeekanaal nv, rechtsvoorganger van De Vlaamse Waterweg nv omdat “[a]an de verplichting tot betaling van de subsidies […] niet [werd]
voldaan”. Dit conflict werd gebracht voor de justitiële rechtscolleges waarbij Waterwegen en Zeekanaal nv (thans: De Vlaamse Waterweg) in het gelijk werd gesteld bij een arrest van het hof van beroep te Antwerpen van 30 september 2013.
Het door de verzoekende partij tegen dat arrest ingestelde cassatieberoep werd door het Hof van Cassatie verworpen bij zijn arrest nr. C.14.0132.N van 23 maart 2015.
3.3. Nadien vindt nog briefwisseling plaats tussen de verzoekende partij en Waterwegen en Zeekanaal nv (thans: De Vlaamse Waterweg) waarbij deze door de verzoekende partij in gebreke wordt gesteld omdat zij “nog geen 10%
van de exploitatiesubsidie” heeft ontvangen en waarin zij gewag maakt van een fout in de zin van artikel 1382 van het (oud) Burgerlijk Wetboek. Deze laatste
XIV-38.491-3/6
antwoordt in een brief van 13 november 2017 dat van enige ((pre)contractuele)
aansprakelijkheid geen sprake is.
De verzoekende partij schrijft tot slot ook de verwerende partij aan die in een e-mail van 17 december 2019 verwijst naar het eerder tussengekomen vonnis en de daaropvolgende arresten en waarin zij de verzoekende partij vraagt te berusten. Deze reageert met een e-mail van 2 februari 2020 waarin zij stelt dat in die procedures berusten een “schending van de rechtsstaat” zou zijn.
IV. Ontvankelijkheid van het beroep
Exceptie wegens gebrek aan procesbevoegdheid in hoofde van de verzoekende partij
4. In zijn tussenarrest nr. 250.895 van 14 juni 2021 heeft de Raad van State geoordeeld dat alvorens zich over het ingediende beroep tot nietigverklaring uit te spreken, de vraag moest worden uitgeklaard of het voorliggende beroep tot nietigverklaring werd ingesteld door een persoon – te dezen, niet door een advocaat maar door Stephaan De Roeck – die daartoe over de vereiste kwaliteit of hoedanigheid beschikt en derhalve of de verzoekende partij die een rechtspersoon is, regelmatig in rechte is getreden.
5. In haar memorie van antwoord, wat zij herneemt in haar laatste memorie, roept de verwerende partij meerdere excepties in – met name geen aanvechting van een concrete administratieve rechtshandeling in de zin van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, laattijdigheid van het ingediende beroep, afwezigheid van rechtsmacht – evenals een exceptie wegens gebrek aan procesbevoegdheid. Zij stelt dat het voorliggende beroep niet ontvankelijk is omdat geen enkel bewijs voorligt dat de beslissing om het verzoekschrift in te dienen, werd genomen door het daartoe bevoegd orgaan van de verzoekende partij.
XIV-38.491-4/6
6. De verzoekende partij verzuimt daarop te repliceren in haar memorie van wederantwoord. Zij neemt evenmin de gelegenheid te baat om, na het voor haar ongunstige auditoraatsverslag, nog een laatste memorie in te dienen.
Beoordeling
7. Krachtens artikel 19, zesde lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State wordt “behoudens bewijs van het tegendeel, de advocaat verondersteld gemandateerd te zijn door de handelingsbekwame persoon die hij beweert te vertegenwoordigen”.
8. Te dezen is het beroep niet ingesteld door een advocaat doch door Stephaan De Roeck.
Indien namens een rechtspersoon een verzoekschrift wordt ingediend dat, zoals te dezen, niet door een advocaat wordt ondertekend, is vereist dat het verzoekschrift wordt ondertekend door de organen die bevoegd zijn om de rechtspersoon in rechte te vertegenwoordigen, minstens moet dat wettelijk of statutair daarvoor bevoegd orgaan van de rechtspersoon tijdig de beslissing genomen hebben om in rechte te treden. Overeenkomstig artikel 3, 4°, van het Besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging van de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de algemene procedureregeling) moet een verzoekende partij, wanneer zij een rechtspersoon is, bij haar verzoekschrift een afschrift van de geldende statuten en van de akte van aanstelling van haar organen voegen, alsmede het bewijs dat het daartoe bevoegde orgaan heeft beslist om in rechte te treden.
De verzoekende partij heeft nagelaten om de noodzakelijke stukken bij te brengen waaruit blijkt dat Stephaan De Roeck de bv GPS Line regelmatig kon vertegenwoordigen.
9. De exceptie is gegrond.
XIV-38.491-5/6
Het beroep is niet-ontvankelijk
BESLISSING
1. De Raad van State verwerpt het beroep.
2. De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro en een bijdrage van 20 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van zes maart tweeduizend drieëntwintig, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques, kamervoorzitter, Carlo Adams, kamervoorzitter, Kaat Leus, staatsraad, bijgestaan door Johan Pas, griffier.
De griffier De voorzitter
Johan Pas Geert Debersaques
XIV-38.491-6/6
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2023:ARR.255.959