Administrative seizure of animals dismissed due to lack of legal grounds in the appeal petition.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VIIe KAMER

nr. 255.541 van 19 januari 2023

in de zaak A. 229.149/VII-40.639

In zake : XXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Isabelle Mellaerts kantoor houdend te 3000 Leuven Brusselsesteenweg 62

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

het VLAAMSE GEWEST

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Bart Staelens kantoor houdend te 8000 Brugge Gerard Davidstraat 46, bus 1

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 18 september 2019, strekt tot de nietigverklaring van de beslissingen van 30 juli 2019 waarbij drie volwassen honden, acht pups en drie katten in toepassing van artikel 42, § 2, van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren (hierna: dierenwelzijnswet) definitief in volle eigendom worden gegeven aan het asiel dat daarmee instemt.

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.

Eerste auditeur Anja Somers heeft op 30 maart 2022 een verslag opgesteld.

VII-40.639-1/5

Verzoeker heeft een verzoek tot voortzetting van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een laatste memorie ingediend.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 1 december 2022.

Staatsraad Pierre Lefranc heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Isabelle Mellaerts, die verschijnt voor verzoeker en advocaat Caroline Cleynen, die loco advocaat Bart Staelens verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Eerste auditeur Anja Somers heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3.1. Op 25 juni 2019 wordt in aanwezigheid van de politie een controle uitgevoerd bij verzoeker, onder meer naar de wijze waarop er honden en katten worden gehouden.

Gezien de toestand waarin de dieren worden gehouden, worden “maatregelen opgelegd zodat het houden van de dieren minstens duurzaam en blijvend zou voldoen aan hun minimale noden en vereisten”.

Aan verzoeker wordt proces-verbaal 19-2228/YvO/AWF van 25 juni 2019 overhandigd, waarin wordt vermeld dat, indien geen gunstig gevolg

VII-40.639-2/5

wordt gegeven aan de opgelegde maatregelen, er kan worden overgegaan tot administratieve inbeslagname van dieren.

3.2. Op 28 juni 2019 wordt nagegaan of de toestand is verbeterd.

3.3. Diezelfde dag worden in toepassing van artikel 42, § 1, van de dierenwelzijnswet acht pups, drie honden en drie katten in beslag genomen.

3.4. Op 30 juli 2019 worden in toepassing van 42, § 2, van de voormelde wet van 14 augustus 1986 bij beslissing met dossiernummer G-19-2229-ca de drie honden en acht pups, en bij beslissing met dossiernummer G-19-2229-fe de drie katten, in volle eigendom gegeven aan de verantwoordelijke van het asiel Zemst, die daarmee instemt.

Dit zijn de bestreden beslissingen.

IV. Ontvankelijkheid van het beroep

Standpunten van de partijen

4. Het verzoekschrift zet het volgende uiteen:

“Motieven:

De Vlaamse overheid beslist ten onrecht dat de 3 volwassen honden en 8 pups van verzoeker die op 28.06.2019 zijn weggehaald uit de woning van verzoeker en administratief in beslag zijn genomen, niet teruggegeven mogen worden aan verzoeker.

Verzoeker brengt immers foto’s bij van de huidige toestand van zijn woning, waaruit duidelijk blijkt dat er geenszins (nog) enige onhygiënische toestand heerst in de woning van verzoeker. Er is geen urine of zijn geen oude uitwerpselen te bespeuren. Tevens verlucht verzoeker zijn woning regelmatig.

Verzoeker heeft dan ook alles in het werk gesteld om zijn woning volledig te reinigen met het oog op het houden van zijn huisdieren”.

5. In haar memorie van antwoord werpt de verwerende partij als exceptie op dat verzoeker geen enkel middel aanvoert, en de schending van geen enkele rechtsregel of geen enkel rechtsbeginsel.

VII-40.639-3/5

Beoordeling

6. Overeenkomstig artikel 2, § l, 3°, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: algemeen procedurereglement)

dient een verzoeker in zijn verzoekschrift een uiteenzetting te geven van de middelen die hij tot staving van het beroep tot nietigverklaring en de vordering tot schorsing aanvoert.

Onder “middel” in de zin van artikel 2, § l, 3°, van het algemeen procedurereglement wordt verstaan: de voldoende duidelijke omschrijving van de overtreden rechtsregel en van de wijze waarop die regel door de bestreden beslissing wordt geschonden.

Het verzoekschrift dient ten minste één ontvankelijk middel te bevatten. Het ontbreken van een middel in het inleidend verzoekschrift heeft de onontvankelijkheid van het verzoekschrift tot gevolg.

Uit de lezing van het verzoekschrift blijkt dat verzoeker geen middel(en) aanvoert.

Hij beperkt er zich toe te stellen dat de bestreden beslissingen ten onrechte werden genomen en dat hij “alles in het werk (heeft) gesteld om zijn woning volledig te reinigen met het oog op het houden van zijn huisdieren”.

Hij betwist niet dat de in de bestreden beslissingen opgesomde gebreken aanwezig waren bij het nemen van die beslissingen.

Het verzoekschrift bevat geen enkele rechtsregel, of een door verzoeker geschonden geacht algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.

VII-40.639-4/5

Een verzoekschrift dat geen ontvankelijke middelen bevat is zelf onontvankelijk. Die onontvankelijkheid kan niet naderhand, buiten de beroepstermijn, worden goedgemaakt.

De exceptie is gegrond en het beroep is niet ontvankelijk.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt het beroep.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van 20

euro en een rechtsplegingsvergoeding van 140 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.

3. Bij de publicatie van dit arrest door de Raad van State wordt de identiteit van verzoeker niet bekendgemaakt.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van negentien januari tweeduizend drieëntwintig, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:

Carlo Adams, kamervoorzitter, Pierre Lefranc, staatsraad, Peter Sourbron, staatsraad, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.

De griffier De voorzitter

Bart Tettelin Carlo Adams

VII-40.639-5/5

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2023:ARR.255.541