Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of specific argumentation against the first instance court's findings.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible, ordering the applicant to pay the associated costs. The applicant argued that the Council for Aliens' Reception violated principles of care and reasonableness by failing to address specific complaints in its decision. The court rejected this, noting the first instance had full reform power and the applicant failed to pinpoint concrete errors against specific motives.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20 of the Coordinated Acts on the Council of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to specify which concrete motives of the contested decision were not properly addressed by the first instance court.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 15.112 van 21 november 2022
in de zaak A. 237.416/VII-41.697
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Kathleen Dassen kantoor houdend te 2070 Burcht Pastoor Coplaan 241
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 5 oktober 2022, strekt tot de cassatie van arrest nr. 276.913 van 2 september 2022 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 26 oktober 2022 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Verzoekster acht artikel 149 van de Grondwet en artikel 39/65 van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ evenals het recht op verdediging en het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel geschonden. Zij voert aan dat in het bestreden arrest
VII-41.697-1/2
niet wordt geantwoord op de door haar opgeworpen schending van het zorgvuldigheids- en het redelijkheidsbeginsel.
Verzoekster gaat eraan voorbij dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen te dezen met hervormingsbevoegdheid uitspraak heeft gedaan, zodat hij de zaak opnieuw in haar geheel heeft onderzocht en zich niet heeft beperkt tot een loutere wettigheidscontrole. Bovendien licht verzoekster niet toe welke concrete kritiek tegen welke concrete motieven van de aanvankelijk bestreden beslissing niet zou zijn betrokken in de beoordeling in het bestreden arrest. Verzoekster kan zich niet beperken tot een algemene verwijzing naar de in het middel aangehaalde beginselen en bepalingen.
Het enige middel is kennelijk niet-ontvankelijk.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op eenentwintig november tweeduizend tweeëntwintig, door:
Carlo Adams, kamervoorzitter, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.
De griffier De voorzitter
Bart Tettelin Carlo Adams
VII-41.697-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2022:ORD.15.112