Belgian Council of State dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding jurisdictional review limits.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation appeal inadmissible, ruling that it cannot substitute the Foreigners' Dispute Board's assessment of the duty of material motivation. The applicant argued that a three-year entry ban lacked specific justification under the Foreigners Act, but the court found he ignored the existing reasoning in the contested decision. Consequently, the appeal was rejected because the cassation court lacks the authority to re-evaluate the lower court's application of the motivation principle.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Council of State, as an administrative cassation court, may examine whether the duty of material motivation was violated but cannot substitute its own judgment for that of the annulment court regarding the content of this principle.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 14.828 van 1 april 2022
in de zaak A. 235.335/XIV-38.911
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Ali Acer kantoor houdend te 2060 Antwerpen Brugstraat 5 bus 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de staatssecretaris voor Asiel en Migratie
Het cassatieberoep, ingesteld op 27 december 2021, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 264.176 van 24 november 2021 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 23 februari 2022 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. De materiëlemotiveringsplicht als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur is niet van toepassing op jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest. Als administratieve cassatierechter vermag de Raad van State desgevraagd na te gaan of (te dezen) de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen als annulatierechter de inhoud van het voormelde beginsel heeft geschonden, doch hij vermag niet in de beoordeling van de zaak
XIV-38.911-1/3
zelf te treden door te oordelen of de annulatierechter al dan niet terecht heeft besloten dat de materiëlemotiveringsplicht niet werd geschonden met de voor hem aangevochten beslissing.
Dat verzoeker wat die beoordeling door de eerste rechter betreft een andere visie heeft, houdt niet in dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de inhoud van de materiëlemotiveringsplicht zou hebben geschonden.
2. In de uiteenzetting van het enige middel acht verzoeker ook artikel 74/11, § 1, van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ (hierna: de vreemdelingenwet) geschonden omdat met de aanvankelijk bestreden beslissing volgens hem “een inreisverbod wordt opgelegd voor de termijn van drie jaar zonder enig onderzoek naar en motivering omtrent de specifieke omstandigheden van verzoeker en de duur van het inreisverbod” terwijl deze bepaling “wel degelijk een specifieke motivering vereist om de maximumtermijn op te leggen”. Verzoeker “begrijpt nog steeds niet waarom een termijn van drie jaar werd opgelegd”.
Verzoeker gaat volledig voorbij aan de motivering in punt 2.3 van het bestreden arrest waarin met verwijzing naar de motieven van de aanvankelijk bestreden beslissing wordt geoordeeld dat in die beslissing omstandig wordt gemotiveerd waarom in casu het bevel om het grondgebied te verlaten gepaard gaat met een inreisverbod van drie jaar. Hij toont dan ook geen schending aan van artikel 74/11 van de vreemdelingenwet.
Verder komt het de Raad van State als administratieve cassatierechter niet toe zelf de motivering van de aanvankelijk bestreden beslissing te beoordelen in de plaats van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro een bijdrage van 22 euro.
XIV-38.911-2/3
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op een april tweeduizend tweeëntwintig, door:
Carlo Adams, kamervoorzitter, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-38.911-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2022:ORD.14.828