Court dismisses suspension request for orientation certificate C due to confirmed exam deficits.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State dismissed the applicant's request to suspend the execution of an orientation certificate C. The applicant argued for understanding regarding personal difficulties but failed to contest the confirmed exam deficits in mathematics and humanities. The court rejected the suspension because the applicant did not provide new evidence or effectively challenge the professional committee's findings on the persistent academic gaps.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 100 § 1, 1st al. of the Code of Administrative Justice; Art. 100 § 2, 1st al. of the Code of Administrative Justice: A suspension request based on 'extreme urgency' is rejected when the applicant fails to demonstrate that the contested decision causes irreparable harm or that the underlying facts have changed.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE IXe KAMER
nr. 254.662 van 4 oktober 2022
in de zaak A. 237.306/IX-10.122
In zake: Adam ASLY
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Chris Schijns en Dieter Torfs kantoor houdend te 3600 Genk Grotestraat 122
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het AG STEDELIJK ONDERWIJS ANTWERPEN
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Jim Deridder kantoor houdend te 2018 Antwerpen Mechelsesteenweg 210A
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van de vordering
1. De vordering, ingesteld op 23 september 2022, strekt tot de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de beslissing van de beroepscommissie van het autonoom gemeentebedrijf stedelijk onderwijs Antwerpen van 16 september 2022 waarbij aan Adam Asly een oriënteringsattest C wordt toegekend.
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 3 oktober 2022, om 11.00 uur.
IX-10.122-1/16
Kamervoorzitter Geert Van Haegendoren heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Dieter Torfs, die verschijnt voor de verzoekende partij en advocaat Jim Deridder, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Iris Verheven heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. Verzoeker is tijdens het schooljaar 2021-2022 leerling in het eerste jaar van de derde graad Humane Wetenschappen – na een verandering van school eind januari 2022 in het stedelijk lyceum Quellin te Antwerpen, onderwijsinstelling waarvan de verwerende partij het schoolbestuur is.
3.2. Op het einde van het schooljaar kent de delibererende klassenraad aan verzoeker een oriënteringsattest C toe wegens “zware examentekorten en zware jaartekorten” voor cultuurwetenschappen (31%), geschiedenis (41%) en wiskunde (40%).
Overleg met de directeur leidt weliswaar tot een nieuwe samenkomst van de klassenraad, maar niet tot een voor verzoeker gunstiger resultaat. Verzoeker kan zich hierin niet vinden en stelt verhaal in bij het schoolbestuur.
IX-10.122-2/16
De beroepscommissie hoort verzoeker op 7 juli 2022. Zij stelt haar beslissing uit en legt verzoeker bijkomende proeven op voor de drie voormelde vakken.
Eind augustus 2022 legt verzoeker deze bijkomende proeven af.
Hij behaalt voor wiskunde 49,3%, voor geschiedenis 78% en voor cultuurwetenschappen 30%.
3.3. Op 8 september 2022 beslist de beroepscommissie om aan verzoeker een C-attest toe te kennen.
Van deze beslissing vordert verzoeker de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid bij de Raad van State. Hierop trekt de beroepscommissie op 16 september 2022 haar beslissing in en vervangt zij deze met de thans bestreden beslissing, waarbij zij andermaal aan verzoeker een C-attest toekent.
IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
4. Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn van de gewone vordering tot schorsing.
V. Uiterst dringende noodzakelijkheid
5. Verzoeker voert terecht aan dat het dreigend verlies van een schooljaar niet afdoende kan worden afgewend met een gewone schorsingsprocedure zodat door hem een beroep mag worden gedaan op de uitzonderingsprocedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid.
IX-10.122-3/16
De verwerende partij trekt dit overigens niet in twijfel.
IX-10.122-4/16
VI. Ernst van de middelen
A. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
6. In een eerste middel voert verzoeker de schending aan van artikel 123/15 van de Codex Secundair Onderwijs, de motiveringsplicht, het redelijkheidsbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur, omdat de beslissing genomen is na de uiterste beslissingsdatum vermeld in artikel 123/15 VCSO. Verzoeker heeft recht op een vaststaande uitslag en mag dus van de beroepscommissie een tijdige beslissing verwachten. Waar deze termijn mogelijk als louter een termijn van orde zou worden aangezien, betaamt het in hoofde van de verwerende partij om gelet op het zorgvuldigheidsbeginsel alsook het rechtszekerheidsbeginsel alsnog deze termijn te respecteren.
Beoordeling
7. Zoals verzoeker zelf opmerkt, heeft hij recht op een vaststaande uitslag. Hij heeft, zo lijkt, geen belang bij een middel dat – zoals hij het opvat – tot gevolg zou hebben dat de beroepscommissie na 15 september 2022 niet langer bevoegd is om nog over zijn evaluatie te beslissen. Een schorsing van de thans bestreden beslissing op die grond zou immers het A-attest geen stap naderbij brengen, aangezien de beroepscommissie dan opnieuw zou moeten vaststellen dat zij niets meer mag beslissen wegens het verstrijken van de “uiterste beslissingsdatum”.
8. Het middel is niet ernstig.
IX-10.122-5/16
B. Tweede middel
Uiteenzetting van het middel
9. Het tweede middel is geput uit de schending van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ en van de materiëlemotiveringsplicht, het zorgvuldigheids-
en het redelijkheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
Volgens verzoeker is de bestreden beslissing slechts zeer summier gemotiveerd, “waarbij louter verwezen wordt naar de behaalde examenresultaten in het kader van de herexamens doch dat deze resultaten vervolgens niet worden verrekend in functie van de jaarresultaten”. Er wordt geen enkele moeite gedaan om het dossier van verzoeker in zijn totaliteit te beoordelen.
De beroepscommissie motiveert op louter algemene wijze “dat er, op basis van de herexamens, onvoldoende is aangetoond dat de in het beroep aangehaalde redenen terecht waren”. Dit “betreft evenwel een subjectieve beoordeling in hoofde van de verwerende partij”. Het is geenszins komen vast te staan dat de in het beroepschrift aangehaalde redenen plots ontdaan zouden zijn van alle relevantie louter door een verloop van tijd. De destijds aangehaalde redenen waren en zijn dan ook nog steeds gegrond. De summiere motivering in hoofde van de beroepscommissie is dan ook niet van dien aard dat voldaan is aan de op haar rustende motiveringsverplichting. Er is immers in hoofde van de beroepscommissie geen sprake van enige concrete beoordeling van de “herexamenresultaten” in functie van de jaartotalen. Op geen enkele wijze kan verzoeker dan ook beoordelen op welke concrete grondslag de beslissing berust.
Dit blijkt eens te meer uit het gegeven dat in de beslissing van de beroepscommissie nog gesproken wordt over drie jaartekorten “waar in het kader van de herexamens en specifiek het herexamen geschiedenis een resultaat van 78%
werd behaald, hetgeen ruimschoots dient te volstaan om het initiële tekort te compenseren”.
IX-10.122-6/16
Beoordeling
10. Verzoeker heeft zijn jaartekorten bij de beroepscommissie nooit betwist. Hij vroeg enkel begrip voor zijn moeilijke persoonlijke situatie. Dat begrip heeft hij van de beroepscommissie gekregen, aangezien zij hem de gunst verleend heeft om drie bijkomende proeven (niet: herexamens) af te leggen. Dat was precies de strekking van zijn nota die verzoeker op 6 juli 2022 heeft neergelegd in de administratieve beroepsprocedure, waar hij “uitzonderlijke omstandigheden inroept om een bijkomende proef te krijgen”, “voor de vakken met een tekort” en stelt dat als een A-attest niet mogelijk is, “een bijkomende proef of alternatieve maatregel [dient] opgelegd te worden” die kan “uitwijzen of een onverwacht zwak resultaat mogelijk door een externe factor is veroorzaakt, veeleer dan door het inherente falen van de leerling”.
Welke “in het beroep aangehaalde redenen” dan vandaag nog relevant zijn en door de beroepscommissie niet in overweging zijn genomen, is voor de Raad van State een raadsel. Verzoeker onderneemt in de toelichting van zijn middel alvast geen inspanning om dat raadsel op te lossen. In dat verband mag erop worden gewezen dat een verzoeker zich niet mag vergenoegen met een cryptische verwijzing naar “de grieven” en “de redenen” aangebracht bij de beroepscommissie; het ligt niet op de weg van de Raad van State een obscuur middel zélf te herschrijven.
11. De Raad van State vraagt zich voorts ernstig af of verzoeker de nieuwe beslissing van de beroepscommissie wel aandachtig heeft gelezen.
Zonder ze volledig te hernemen, herinnert de Raad eraan dat de beroepscommissie vaststelt “dat de tekorten doorheen het schooljaar voor cultuurwetenschappen en wiskunde bevestigd worden in de resultaten op de bijkomende proeven voor deze vakken”. Vervolgens overloopt de beroepscommissie uitvoerig de behaalde deelcijfers en somt zij zowel voor
IX-10.122-7/16
cultuurwetenschappen als voor wiskunde de centrale doelen op die in het leerplan zijn afgebakend en die verzoeker niet in voldoende mate heeft bereikt evenals de vakoverschrijdende doelen waarvoor verzoeker uitvalt. Verzoeker gaat hieraan geheel voorbij en weerlegt deze bevindingen dus niet.
De beroepscommissie neemt voorts mee in rekening dat verzoeker “er niet in slaagt om een slaagcijfer op de bijkomende proeven voor wiskunde en cultuurwetenschappen te behalen, ondanks de […] beperking van de leerstof, de ruime voorbereidingstijd en het gegeven dat er slechts drie bijkomende proeven moesten worden afgelegd”.
Ten slotte bedenkt de beroepscommissie “op basis van de beschikbare gegevens” en haar voorafgaande overwegingen samenvattend wat volgt:
“• Adam behaalde op jaarbasis 3 tekorten voor cultuurwetenschappen, geschiedenis en wiskunde. Deze tekorten zijn het gevolg van tekorten op zowel dagelijks werk als de examens.
• Bijkomende resultaten bevestigen een tekort voor cultuurwetenschappen en wiskunde, ondanks het feit dat de leerstof voor deze proeven beperkt was tot de leerstof van een deel van het leerjaar.
• Voor het vak cultuurwetenschappen, centraal in het profiel van de studierichting behaalde Adam voor elke evaluatieperiode een zwaar tekort ( PDF document ECLI:BE:RVSCE:2022:ARR.254.662