Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2021:ARR.252.367 ECLI:BE:RVSCE:2021:ARR.252.367 Généré par l'IA

Belgian administrative court dismisses appeal against animal welfare seizure order due to lack of evidence for false declarations.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2021:ARR.252.367
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State rejected the applicant's appeal seeking the annulment of an order transferring seized sheep and goats to a wildlife center. The applicant argued that the seizure relied on a report containing false declarations, though the prosecutor had previously closed the criminal case due to insufficient evidence. The court held that since the criminal allegations were unsubstantiated and the administrative decision did not deviate from normal patterns, the appeal was groundless.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 42 § 2 of the Law of 14 August 1986 on the protection and welfare of animals; An administrative decision based on a report later found to contain unsubstantiated criminal allegations is valid if the decision itself does not deviate from normal decision-making patterns.

Mots-clés

Généré par l'IA
administrative appeal animal welfare seizure false declarations prosecutor's closure evidence standard annulment request procedural regularity contrôles sanitaires et vétérinaires

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 42 § 2 of the Law of 14 August 1948 on the protection and welfare of animals
Article 51 of the General Rules of Procedure
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE VIIe KAMER

nr. 252.367 van 9 december 2021

in de zaak A. 221.403/VII-39.909

In zake : XXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Dina Ayoubi kantoor houdend te 3220 Holsbeek Leuvensebaan 42

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

het VLAAMSE GEWEST

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Jan Bergé en Kristien Vanderheiden kantoor houdend te 3000 Leuven Diestsevest 47 bus 001

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 2 februari 2017 , strekt tot de nietigverklaring van “de bestemmingsbeslissing van 7 december 2016 van Dr.

[…], inspecteur-dierenarts bij de Inspectie Dierenwelzijn van het Vlaamse Gewest, Departement Leefmilieu, Natuur en Energie, waarbij 24 schapen en 5 geiten van [XXXX] in toepassing van artikel 42 §2 van de wet van 14 augustus 1986

betreffende de bescherming en het welzijn der dieren definitief in volle eigendom worden gegeven aan het Vogel- en zoogdierenopvangcentrum te Heusden-Zolder dat daarmee instemt (dossiernummer G-16-3656)”.

II. Verloop van de rechtspleging

2. Bij arrest nr. 250.610 van 17 mei 2021 worden het eerste, derde, vierde en vijfde middel van het beroep verworpen, heropent de Raad van State het VII-39.909-1/5

debat wat betreft het tweede en zesde middel en wordt het door de auditeur-generaal aan te stellen lid van het auditoraat gelast met het verder onderzoek van de zaak.

Auditeur Frederic Eggermont heeft op 1 september 2021 een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 2 december 2021.

Kamervoorzitter Eric Brewaeys heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Dina Ayoub, die verschijnt voor verzoeker, en advocaat Jutte Nijs, die loco advocaten Jan Bergé en Kristien Vanderheiden verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Auditeur Frederic Eggermont heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Beoordeling van het tweede en zesde middel

A. Tweede middel

3. In arrest nr. 250.610 van 17 mei 2021 overweegt de Raad van State:

VII-39.909-2/5

“Het middel steunt onder meer op de premisse dat het proces-verbaal nr.

G-16-3656-YvO/AWF/101016 “valse verklaringen” bevat.

De strafrechtelijke klacht die daarop betrekking had werd geseponeerd. De auditeur zal in het licht van dit gegeven een volledig onderzoek aan dit middelonderdeel willen wijden.

[…].

Het tweede middel is deels onontvankelijk, deels ongegrond. In de mate dat het middel steunt op de bewering dat het proces-verbaal valse verklaringen bevat, wordt de auditeur belast met een aanvullend onderzoek”.

De procureur des Konings te Leuven heeft op 26 januari 2021

gemeld inzake de strafrechtelijke klacht:

“De feiten in uw dossier werden onderzocht. Het onderzoek heeft echter onvoldoende bewijzen naar voren gebracht om de verdachte(n) te kunnen vervolgen als dader van het misdrijf. Ik heb daarom beslist het dossier af te sluiten zonder verder gevolg”.

Uit de beslissing van de procureur volgt dat de ingeroepen schending van “de regels betreffende de bewijswaarde van processen-verbaal [en]

de bewijsplicht” wegens valse verklaringen niet aannemelijk is gemaakt. Ook die kritiek kan niet worden aangenomen, waardoor het middel in zijn geheel moet worden verworpen.

B. Zesde middel

4. In hetzelfde tussenarrest overweegt de Raad van State:

“De bestreden beslissing steunt onder meer op de vaststellingen van 10 oktober 2016 opgenomen in proces-verbaal nr.

G-16-3656-YvO/AWF/101016, dat door verzoeker van valsheid werd beticht. Deze klacht werd intussen geseponeerd. Het stuk is van wezenlijk belang voor de oplossing van het geschil omdat verzoeker onder meer inroept dat de bestreden beslissing steunt op een proces-verbaal dat “geen bewijskracht, noch bewijswaarde” heeft. Nu de auditeur, gelet op het bepaalde in artikel 51 van het algemeen procedurereglement, nog geen standpunt heeft kunnen innemen over alle grieven opgenomen in het tweede middel, is het aangewezen dat de Raad van State daarover ook een aanvullend onderzoek oplegt”.

VII-39.909-3/5

De Raad van State heeft al voor recht gezegd:

“Verzoeker maakt met zijn betoog dus niet aannemelijk dat de bestreden beslissing inhoudelijk dermate van het normale beslissingspatroon afwijkt dat geen andere overheid in dezelfde omstandigheden die beslissing zou nemen, noch wordt hiermee aangetoond dat de verwerende partij onzorgvuldig zou hebben opgetreden”.

5. Gelet op wat is overwogen inzake het tweede middel en het oordeel van de Raad van State bij de beoordeling van het vijfde middel in het tussenarrest, dat niet aannemelijk is gemaakt dat de bestreden beslissing dermate van het normale beslissingspatroon afwijkt dat geen andere overheid in dezelfde omstandigheden die beslissing zou nemen, is ook het zesde middel ongegrond.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt het beroep.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.

3. Bij de publicatie van dit arrest door de Raad van State wordt de identiteit van verzoeker niet bekendgemaakt.

VII-39.909-4/5

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van negen december tweeduizend eenentwintig, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:

Eric Brewaeys, kamervoorzitter, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.

De griffier De voorzitter

Bart Tettelin Eric Brewaeys

VII-39.909-5/5

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2021:ARR.252.367