Belgian Court of State dismisses appeal as inadmissible due to lack of jurisdiction over foreign asylum proceedings.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of State declared the cassation appeal inadmissible because the applicant attempted to challenge a foreign asylum decision made in Panama. The applicant argued that the Belgian Council for Foreigners' Disputes exceeded its authority by assessing persecution risks without proper jurisdiction. The court ruled that it cannot review the merits of foreign administrative decisions or substitute its own judgment on the facts found by the foreign authority.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20 of the Coordinated Laws on the Court of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006: The Court of State lacks jurisdiction to review the merits of foreign administrative decisions or substitute its own judgment on facts determined by foreign authorities.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 14.078 van 30 november 2020
in de zaak A. 231.051/XIV-38.388
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Peter JP Lips kantoor houdend te 1050 Brussel Louizalaan 523
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 18 mei 2020, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 234.531 van 26 maart 2020 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 8 juli 2020 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. Verzoeker werpt een schending op van artikel 48/3, § 5, van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ (hierna: de vreemdelingenwet), waarbij hij in het cassatiemiddel uiteenzet dat er sprake is van “vervolging door associatie die verwerende partij met betrekking tot alle aanwezigen in het huis te Panama vaststelde in toepassing van artikel 48/3, § 5, van [de vreemdelingenwet]”.
XIV-38.388-1/2
In de door verzoeker geciteerde overwegingen van het bestreden arrest wordt net op concrete wijze gemotiveerd waarom in hoofde van verzoeker geen sprake is van een gegronde vrees voor vervolging in vluchtelingenrechtelijke zin, ondanks zijn aanwezigheid in Panama vanaf half mei 2017. Verzoeker ontwikkelt dienaangaande wel een ander standpunt ten gronde, doch de Raad van State treedt als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf. Met zijn kritiek op de beoordeling ten gronde toont verzoeker ook niet aan dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zijn in artikel 39/2, § 1, van de vreemdelingenwet bepaalde bevoegdheid zou hebben overschreden.
Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op dertig november tweeduizend twintig, door:
Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-38.388-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2020:ORD.14.078