Belgian Council of State dismisses appeal regarding asylum applicant's evidence sufficiency and judicial review limits.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation inadmissible, ruling that the Refugee Board's assessment of the applicant's documents was within its sovereign discretion. The applicant argued the Board erred by relying on specific documents like a school certificate and a 'Mokhtar' attestation to establish origin in Sinjar, while the Board noted the easy availability of forged documents in Iraq. The court held that the Board did not act solely on credibility issues but correctly applied its exclusive power to evaluate evidence without ordering further investigations.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20 of the Coordinated Laws on the Council of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006: The Council of State cannot substitute the Refugee Board's sovereign appreciation of evidence or determine the necessity of further investigation in asylum cases.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 13.987 van 6 oktober 2020
in de zaak A. 231.111/XIV-38.402
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Dominique Andrien en Justine Braun kantoor houdend te 4000 Luik Mont Saint Martin 22
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 25 juni 2020, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 235.969 van 25 mei 2020 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 8 juli 2020 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vermeldt in het bestreden arrest dat “verzoeker in het kader van zijn tweede verzoek om internationale bescherming vier stukken neer[legde], namelijk een nationaliteitsbewijs, een geboorte-attest, een attest van zijn school en een attest van zijn ‘Mokhtar’ […]”. Dienaangaande overweegt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vervolgens concreet dat “het neergelegde nationaliteits-
bewijs en de geboorteakte uit 2014, een schoolattest dat bevestigt dat verzoeker tot 2002
school liep en de getuigenis van de Mokhtar, die een gesolliciteerd karakter vertoont, […]
XIV-38.402-1/3
bezwaarlijk als overtuigend bewijsstukken [kunnen] worden beschouwd om aan te tonen dat voor verzoeker het district Sinjar in de provincie Ninewa als relevante regio van herkomst dient te worden beschouwd bij de beoordeling van zijn actuele behoefte aan internationale bescherming”. Slechts daarna wijst de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen “verder” op informatie uit het administratief dossier waaruit blijkt dat documenten in Irak makkelijk in vervalste vorm kunnen worden gekocht.
Anders dan verzoeker voorhoudt, baseert de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich dus niet “uitsluitend op het gebrek aan geloofwaardigheid van de verklaringen van verzoeker in het kader van zijn eerste verzoek om internationale bescherming, alsmede op de aanwezigheid van corruptie in Irak”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen stelt immers vast dat de verklaring van de Mokhtar een gesolliciteerd karakter heeft en dat uit de andere stukken, die enkel betrekking hebben op de periode tot 2002, niet blijkt welke de “relevante regio van herkomst” is bij de behoefte van verzoekers “actuele” behoefte aan internationale bescherming. Verzoeker geeft een verkeerde lezing aan het bestreden arrest.
Het eerste onderdeel van het enige middel is kennelijk ongegrond.
2. Het behoort tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen om te oordelen of hij een beslissing van de commissaris-
generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen tot weigering van de erkenning als vluchteling en tot weigering van de vluchtelingenstatus kan bevestigen of hervormen zonder aanvullende onderzoeksmaatregelen te moeten bevelen. De beoordeling van de bewijswaarde van door een partij bijgebrachte stukken behoort eveneens tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de feitenrechter. De Raad van State vermag zich als administratieve cassatierechter niet in de plaats stellen van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen om te bepalen of al dan niet nader onderzoek nodig is van de stukken die verzoeker heeft bijgebracht in het kader van zijn tweede verzoek om internationale bescherming.
Het tweede onderdeel van het enige middel is kennelijk niet-
ontvankelijk.
XIV-38.402-2/3
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op zes oktober tweeduizend twintig, door:
Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-38.402-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2020:ORD.13.987