Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2020:ORD.13.938 ECLI:BE:RVSCE:2020:ORD.13.938 Généré par l'IA

Belgian Court dismisses appeal as inadmissible, ruling the Refugee Board's assessment of document authenticity falls within its sovereign fact-finding power.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2020:ORD.13.938
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Irrecevable (Inadmissible)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Court of Cassation declared the administrative appeal inadmissible, rejecting the applicants' claim that the Refugee Board failed to verify document authenticity. The applicants argued the Board should have independently authenticated documents from Ukraine, but the Board only assessed their evidentiary weight based on the high corruption rate in that country. The Court held that determining the evidentiary value of documents is a sovereign power of the fact-finding judge, which the Court of Cassation cannot review.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Court of Cassation cannot review the sovereign power of the fact-finding judge to assess the evidentiary weight of documents presented by parties.

Mots-clés

Généré par l'IA
administrative cassation evidentiary weight document authenticity sovereign power refugee status fact-finding judge inadmissible appeal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 20 of the coordinated laws on the Council of State
Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006
Title VI, Chapter II of the Council of State laws

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID

IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE

nr. 13.938 van 23 september 2020

in de zaak A. 231.379/XIV-38.433

In zake : 1. XXXXX

2. XXXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Dominique Andrien en Justine Braun kantoor houdend te 4000 Luik Mont Saint Martin 22

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN

DE STAATLOZEN

Het cassatieberoep, ingesteld op 24 juli 2020, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 237.473 van 25 juni 2020 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.

Het dossier van de zaak is op 19 augustus 2020 aangekomen ter griffie.

Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

Waar de verzoekers aanvoeren dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de “authenticiteit” van de door hen overgelegde stukken had moeten onderzoeken, blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet de herkomst of de echtheid van die stukken als dusdanig betwist, maar zich slechts uitspreekt over de bewijswaarde ervan en dit op grond van meerdere motieven. In concreto sluit de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich aan bij de beoordeling in de aanvankelijk bestreden

XIV-38.433-1/3

beslissing, waarbij hij overweegt dat het gegeven dat de verzoekers in het kader van hun huidig verzoek om internationale bescherming louter bijkomende verklaringen aanhalen die volledig in het verlengde liggen van iets dat (bij de definitief geworden beoordeling van het vorige verzoek om internationale bescherming) op geen enkele wijze als aangetoond is beschouwd, op zich geen afbreuk doet aan de vastgestelde ongeloofwaardigheid. Hij oordeelt dat geen bewijswaarde kan worden gehecht aan de twee door de verzoekers overgelegde oproepingsbrieven omdat documenten enkel een ondersteunende “bewijswaarde” hebben indien ze gepaard gaan met geloofwaardige verklaringen, die te dezen ontbreken, en dat verder afbreuk wordt gedaan aan de “bewijswaarde” van deze documenten gelet op de vaststelling dat Oekraïne gekenmerkt wordt door een hoge graad van corruptie.

Het behoort tot de soevereine beoordelingsbevoegdheid van de feitenrechter, te dezen de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen die uitspraak heeft gedaan met hervormingsbevoegdheid, om zich uit te spreken over de bewijswaarde van een document. Dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in een aantal andere zaken een grotere bewijswaarde aan bepaalde in die zaken overgelegde documenten zou hebben toegekend, doet hieraan geen afbreuk en kan niet leiden tot de onwettigheid van het bestreden arrest. Evenmin vergt dit een bijzondere motivering, vermits de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich enkel diende uit te spreken over de bewijswaarde van de in de huidige zaak overgelegde documenten. De motieven hiervoor blijken alleszins duidelijk uit het bestreden arrest.

De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen oordeelt eveneens soeverein of hij over de nodige gegevens beschikt om de bewijswaarde van de door een partij overgelegde stukken te beoordelen, dan wel of hij met toepassing van artikel 39/76, § 2, van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ de aanvankelijk bestreden beslissing vernietigt en ze terugstuurt naar de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen.

Voor zover de verzoekers het oneens zijn met de door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen gemaakte beoordeling van de bewijswaarde van hun documenten uit Oekraïne, maken zij geen schending aannemelijk van de aangevoerde supranationale bepalingen. De Raad van State treedt als administratieve cassatierechter

XIV-38.433-2/3

immers niet in de beoordeling van de zaak zelf, te dezen de beoordeling van de bewijswaarde van bepaalde stukken.

Het enige middel is in zijn beide onderdelen, voor zover ontvankelijk, ongegrond.

BESLUIT:

1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.

2. De verzoekers worden verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 400 euro, ieder voor de helft.

Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op drieëntwintig september tweeduizend twintig, door:

Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.

De griffier De voorzitter

Joris Casneuf Carlo Adams

XIV-38.433-3/3

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2020:ORD.13.938