Belgian court dismisses appeal against state decision ending foster care for adult foreign minor due to sufficient medical evidence.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER

nr. 246.725 van 20 januari 2020

in de zaak A. 227.374/XIV-37.941

In zake: Babiel NEGUSE KIDANE

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Telly Moskofidis kantoor houdend te 3600 Genk Eindgracht 1

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen:

de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Justitie bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Stefaan Verbouwe en Rutger Robijns kantoor houdend te 1150 Brussel Tervurenlaan 270

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 8 februari 2019, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de Federale Overheidsdienst Justitie, dienst Voogdij, van 12 december 2018 waarbij wordt vastgesteld dat verzoeker “niet voldoet aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 5 van Titel XIII, Hoofdstuk 6

‘Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen’, van de programmawet van 24 december 2002”, waardoor de plaatsing onder de hoede van de dienst Voogdij van rechtswege vervalt op de datum van de kennisgeving van deze beslissing.

XIV-37.941-1/6

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord en een administratief dossier ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.

Eerste auditeur Marijke Van Limbergen heeft een verslag opgesteld over het beroep tot nietigverklaring met toepassing van artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 18 december 2019.

Staatsraad Carlo Adams heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Anne Duchez, die loco advocaat Telly Moskofidis verschijnt voor verzoeker, en advocaat Rutger Robijns, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Eerste auditeur Marijke Van Limbergen heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3. Verzoeker is België binnen gekomen op 18 oktober 2018 en heeft alsdan verklaart van Eritrese nationaliteit te zijn en geboren te zijn op 10 mei

XIV-37.941-2/6

2002. Verzoeker wordt onder de hoede geplaatst van de dienst Voogdij doch de dienst Vreemdelingenzaken uit twijfels over de leeftijd van betrokkene.

In het UZ Sint-Rafaël te Leuven ondergaat verzoeker op 3 december 2018 een medisch onderzoek om na te gaan of hij al dan niet de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt. De arts besluit dat verzoeker ouder is dan 18 jaar.

Op 12 december 2018 beslist de dienst Voogdij dat verzoeker “niet voldoet aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 5 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 ‘Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen’ van de programmawet van 24 december 2002. Bijgevolg vervalt de plaatsing onder de hoede van Jongeheer Babiel NEGUSE KIDANE door de dienst Voogdij van rechtswege op de datum van de kennisgeving van deze beslissing.” Dit is de bestreden beslissing.

IV. Onderzoek van de middelen

Enig middel

Uiteenzetting van het middel

4. Verzoeker werpt in een enig middel de schending op van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van administratieve bestuurshandelingen’ (hierna: de wet van 29 juli 1991).

Verzoeker citeert de in de bestreden beslissing opgenomen conclusie van het medisch onderzoek en benadrukt dat het volstrekt onduidelijk is op basis van welke testen werd beslist tot de leeftijdsbepaling. Hij vraagt zich af waarom enkel het departement Tandheelkunde werd gevraag om een onderzoek te doen en waarom geen andere onderzoeken werden uitgevoerd. Volgens verzoeker bestaat er wel een objectief gegeven waarom zijn geboortedatum op 10 mei 2002

XIV-37.941-3/6

moet worden bepaald, namelijk zijn geboorteakte. Er werd verzoeker niet gevraagd welke documenten hij kon voorleggen om zijn leeftijd aan te tonen doch er werd enkel een onderzoek uitgevoerd door het departement Tandheelkunde.

Beoordeling

5. De artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 verplichten de administratieve overheid in de akte de juridische en feitelijke overwegingen op te nemen die aan de beslissing ten grondslag liggen, en dat op “afdoende” wijze.

Het afdoend karakter van de motivering betekent dat de motivering pertinent moet zijn, dit wil zeggen dat ze duidelijk met de beslissing te maken moet hebben, en dat ze draagkrachtig moet zijn, dit wil zeggen dat de aangehaalde redenen moeten volstaan om de beslissing te dragen. De belangrijkste bestaansreden van de door de wet van 29 juli 1991 opgelegde motiveringsplicht, zoals die wordt opgelegd door de voormelde wet van 29 juli 1991, bestaat erin dat de betrokkene in de hem aanbelangende beslissing zelf de motieven moet kunnen aantreffen op grond waarvan ze werd genomen, opdat hij met kennis van zaken zou kunnen uitmaken of het aangewezen is de beslissing met een annulatieberoep te bestrijden. Het is niet vereist dat de overheid specificeert welke de gronden voor haar motieven zijn.

6. Wat het medisch onderzoek betreft, is de bestreden beslissing formeel afdoende gemotiveerd wanneer het resultaat van dat onderzoek in die beslissing wordt vermeld. Te dezen geeft de bestreden beslissing de conclusie van dat onderzoek weer, waaruit blijkt dat verzoeker meer dan achttien jaar oud is. Het is hierbij niet vereist dat de beslissing eveneens aangeeft welke medische onderzoeken werden uitgevoerd noch dat de resultaten van het medisch onderzoek samen met de bestreden beslissing worden betekend. Verzoeker blijkt trouwens kennis te hebben van het verslag van het deskundig onderzoek vermits uit het administratief dossier blijkt dat dit verslag met een e-mail van 7 januari 2019 werd meegedeeld aan zijn (vorige) advocaat ingevolge een aanvraag van 4 januari 2019.

XIV-37.941-4/6

De kritiek dat het medisch onderzoek “enkel” door het departement Tandheelkunde zou zijn uitgevoerd, houdt geen verband met de in de wet van 29 juli 1991 vervatte formelemotiveringsplicht. Uit het verslag van dat onderzoek blijkt overigens dat ook een handpolsradiografie en een radiografie van het sleutelbeen werden uitgevoerd.

De kritiek dat niet zou zijn gevraagd aan verzoeker welke documenten hij kon voorleggen om zijn voorgehouden leeftijd aan te tonen, houdt evenmin verband met de formelemotiveringsplicht. Verzoeker heeft de thans in het middel aangehaalde geboorteakte alleszins niet bezorgd aan het bestuur, zodat de verwerende partij er geen kennis van kon of moest hebben en er dus niet over diende te motiveren.

Het enige middel is ongegrond.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt het beroep.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 140 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.

XIV-37.941-5/6

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van twintig januari tweeduizend twintig, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:

Carlo Adams, waarnemend voorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.

De griffier De voorzitter

Joris Casneuf Carlo Adams

XIV-37.941-6/6

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2020:ARR.246.725