Cassation appeal dismissed for inadmissibility due to lack of specific legal grounds and failure to cite statutes.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible because the applicant failed to articulate specific legal grounds or cite the violated statutes. Although the applicant disagreed with the lower court's decision, the submission merely quoted the judgment without explaining how legal norms were breached. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility under the relevant procedural laws.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20, § 2 of the Laws on the Council of State; Article 3, § 2, 9° of the Cassation Procedure Decree: A cassation appeal is inadmissible if it fails to contain a clear statement of the legal means, specifically identifying the violated legal rule and the manner of its breach.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING INZAKE DE TOELAATBAARHEID
VAN EEN CASSATIEBEROEP
nr. 13.509 van 10 oktober 2019
in de zaak G/A 229.171/IX-9620
In zake : Thomas VANWELSENAERE
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Rudy Arts kantoor houdend te 9340 Lede Kasteeldreef 48
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de VZW KATHOLIEKE HOGESCHOOL VIVES, CAMPUS
TORHOUT
I. Voorwerp van het beroep
1. Het cassatieberoep, ingesteld op 17 september 2019, strekt tot de nietigverklaring van arrest nr. 5133 van 14 augustus 2019 van de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen.
II. Verloop van de rechtspleging
2. Het cassatieberoep is onderworpen aan de procedure tot toela-
ting, bedoeld bij artikel 20, § 2, van de wetten op de Raad van State, gecoördi-
neerd op 12 januari 1973, en bij de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 „tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State‟.
Het dossier van de zaak is door de griffie ontvangen op 7 oktober 2019.
IX-9620-1/4
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, geco-
ördineerd op 12 januari 1973.
III. De toelaatbaarheid
3. Bij het in cassatie bestreden arrest verklaart de Raad voor be-
twistingen inzake studievoortgangsbeslissingen het door verzoeker op 22 juli 2019 ingesteld beroep “tot nietigverklaring van de beslissing van de interne be-
roepscommissie van de Katholieke Hogeschool Vives Zuid van 12 juli 2019
waarbij het intern beroep van verzoeker ongegrond wordt verklaard”, deels on-
ontvankelijk en deels ongegrond.
4. Het inleidend verzoekschrift in deze cassatieprocedure omvat 43 bladzijden.
Overheen de eerste 24 bladzijden beschrijft verzoeker de feiten die aan de betwisting zijn voorafgegaan, de procedure die hij heeft gevoerd bij de beroepscommissie en de zitting voor de Raad voor betwistingen inzake studie-
voortgangsbeslissingen.
Weliswaar volgt dan een rubriek „III. Cassatieberoep tegen de beslissing van de Raad‟, maar ook overheen de volgende twintig bladzijden komt verzoeker niet verder dan het citeren van passages van het arrest van de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen met commentaar “waar-
om ik met bepaalde onderdelen niet instem”, onder meer omdat hij ze “foutief”
vindt, “bedenkelijk” of “vreemd”.
5. Verzoeker is het duidelijk oneens met het arrest, minstens laat hij verstaan het niet te begrijpen, maar hij wijst geen enkele rechtsnorm aan die geschonden is, noch geeft hij een uiteenzetting hoe de eerste rechter die norm zou hebben geschonden door te oordelen zoals hij geoordeeld heeft.
IX-9620-2/4
Artikel 3, § 2, 9°, van het cassatieprocedurebesluit schrijft voor dat het verzoekschrift “een uiteenzetting van de cassatiemiddelen” bevat.
Het voorliggende verzoekschrift bevat evenwel geen enkel cas-
satiemiddel – dat wil zeggen, een voldoende duidelijke omschrijving van de over-
treden rechtsregel of het overtreden rechtsbeginsel en van de wijze waarop die rechtsregel of dat rechtsbeginsel door het bestreden arrest wordt geschonden.
6. Wat verzoeker veeleer lijkt te wensen, is dat de Raad van State op zijn beurt de wettigheid van de beslissing van de beroepscommissie zou be-
oordelen.
Als cassatierechter mag de Raad van State evenwel niet in tweede instantie de feitelijke beoordeling van het lagere rechtscollege over het optreden van de beroepscommissie overdoen. Hij mag enkel nagaan of het hem voorgelegde arrest van de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangs-
beslissingen overeenkomstig de wet is genomen. Luidens artikel 14, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State treedt de afdeling Bestuursrecht-
spraak in geval van cassatieberoep “niet in de beoordeling van de zaak zelf”.
7. Een cassatieberoep dat geen cassatiemiddel bevat, is kennelijk onontvankelijk.
8. Volgens artikel 19, vierde lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State mag een cassatieberoep niet worden ingediend zonder de bij-
stand van een advocaat.
De verplichting om een verzoekschrift in cassatie te laten on-
dertekenen door een advocaat “is duidelijk ingegeven om het aantal ongepaste voorzieningen op adequate wijze te beperken” en heet “gerechtvaardigd door de specificiteit van het administratief cassatieberoep in het kader waarvan enerzijds, een eerste administratief rechtscollege zich reeds heeft uitgesproken en waarbij anderzijds de afdeling [bestuursrechtspraak] van de Raad van State geen kennis mag nemen van de grond van de zaak en het verzoek enkel in rechte mag gear-
gumenteerd worden” (Parl.St. Kamer 2005-06, nr. 2479/1, 33).
IX-9620-3/4
Uit het onderzoek van het cassatieberoep blijkt niettemin dat het kennelijk niet voldoet aan de vereisten voor de toelaatbaarheid ervan, bepaald in artikel 20, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State.
IV. Anonimisering
9. Met toepassing van artikel 2 van het koninklijk besluit van 7 juli 1997 „betreffende de publicatie van de arresten en de beschikkingen van niet-toelaatbaarheid van de Raad van State‟ vraagt verzoeker dat bij de publicatie van deze beschikking zijn identiteit niet wordt opgenomen.
B E S L I S S I N G:
1. Het cassatieberoep is niet toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro, en een bijdrage van 20 euro.
3. Bij de publicatie van deze beschikking door de Raad van State wordt de identiteit van de verzoekende partij niet bekendgemaakt.
Aldus te Brussel verleend, op 10 oktober 2019, door:
Geert Van Haegendoren, kamervoorzitter, bijgestaan door Vera Wauters, griffier.
De griffier De voorzitter
Vera Wauters Geert Van Haegendoren
IX-9620-4/4
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.509