Cassation appeal dismissed as inadmissible because the contested email was not a legal act changing residence rights.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Cassation declared the cassation appeal inadmissible, ruling that the contested administrative act was merely an informational email rather than a binding legal decision. The applicants argued against a decision stating they had lost their right to reside due to prolonged absence, but the lower court found the email did not formally terminate their status. Consequently, the appeal failed because it targeted a non-justiciable communication instead of a definitive administrative ruling.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; A cassation appeal is inadmissible if the contested act is not a binding legal decision capable of altering the legal situation of the parties, such as an informational email regarding residence status.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 13.484 van 24 september 2019
in de zaak A. 228.783/XIV-38.119
In zake : 1. XXXXX
2. XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Charlotte Verkeyn kantoor houdend te 8400 Oostende Kaïrostraat 85
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
Het cassatieberoep, ingesteld op 6 augustus 2019, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 223.758 van 9 juli 2019 van de Raad voor Vreemdelingen-
betwistingen.
Het dossier van de zaak is op 19 augustus 2019 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Uit het dossier van de zaak, waarvan het administratief dossier deel uitmaakt, blijkt dat de raadsvrouw van de verzoeksters op 7 mei 2018, met een herinnering op 28 mei 2018, een e-mail naar de diensten van de verwerende partij heeft gestuurd over de verblijfsrechtelijke toestand van tweede verzoekster. In die e-mails geeft de raadsvrouw aan dat de verblijfssituatie van tweede verzoekster “klaarblijkelijk onduidelijk” is, dat “niemand
XIV-38.119-1/3
duidelijk weet wat de stand is van het dossier en de actuele verblijfsrechtelijke situatie” en dat de situatie na contact met de diensten van de verwerende partij “min of meer onduidelijk” blijft. Tot slot vraagt zij bijzondere aandacht “in de opvolging omtrent wat er nu concreet aan de hand is in het verblijfsrechtelijk onderdeel”.
Met de aanvankelijk bestreden “beslissing”, een e-mail van 20 juni 2018, deelt de verwerende partij mee dat tweede verzoekster “haar recht op verblijf [heeft]
verloren overeenkomstig artikel 19 van de wet van 15.12.1980 na een afwezigheid van meer dan één jaar uit het Rijk”, hetgeen wordt gespecificeerd als de periode van 7 maart 2005 tot 28 november 2006.
De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft op wettige wijze geoordeeld dat de voornoemde e-mail van 28 juni 2018 geen aanvechtbare rechtshandeling vormt doch slechts informatie bevat over haar verblijfstoestand. Die e-mail heeft immers niet het recht op verblijf doen teloorgaan, noch gaat het om de weigering van een machtiging tot verblijf of van een erkenning van een recht op verblijf. Het gaat derhalve niet om een beslissing waardoor de rechtstoestand van tweede verzoekster wordt gewijzigd.
Het enige middel is kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. De verzoeksters worden verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 400 euro, ieder voor de helft.
XIV-38.119-2/3
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op vierentwintig september tweeduizend negentien, door:
Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Johan Pas, griffier.
De griffier De voorzitter
Johan Pas Carlo Adams
XIV-38.119-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.484