Cassation appeal dismissed as inadmissible for attacking a prior decision rather than the final ruling.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Cassation declared the appeal inadmissible because the applicant targeted the initial administrative decision instead of the final ruling by the Refugee Board. The applicant argued that the Board lacked jurisdiction to review the original decision's motives and failed to address new factual claims regarding threats from the Nigerian ambassador. The court ruled that the Board was not competent to re-evaluate the facts of the initial decision, rendering the appeal procedurally invalid.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Refugee Board lacks jurisdiction to review the motives of the initial decision or re-evaluate facts, making an appeal against that decision inadmissible.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 13.352 van 7 juni 2019
in de zaak A. 227.986/XIV-38.037
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Alain Boyaert kantoor houdend te 1190 Brussel Massenetlaan 2 bus 12
bij wie keuze van woonplaats wordt gedaan
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 26 april 2019, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 218.731 van 25 maart 2019 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 7 mei 2019 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Verzoeker laat in drie middelen telkens gelden dat hij volgens de aanvankelijk bestreden beslissing niet aannemelijk maakte dat hij problemen heeft gehad met de Nigeriaanse ambassadeur in Cotonou, de naam van de ambassadeur niet meer wist en tijdens de beroepsprocedure in het kader van zijn eerste asielaanvraag geen melding heeft gemaakt van activiteiten voor en problemen door een engagement voor Biafra. Hij stelt dat hij wel degelijk problemen heeft gehad met de voornoemde ambassadeur, dat hij wel melding heeft gemaakt van zijn activiteiten voor en problemen door zijn engagement voor
XIV-38.037-1/2
Biafra, dat hij heeft gemeld Biafraan te zijn en dat uit de brief van Human Rights Writers blijkt dat hij terecht vreest voor zijn leven.
Verzoekers kritiek is niet gericht tegen het bestreden arrest doch tegen de aanvankelijk bestreden beslissing. Hij stelt in wezen een nieuwe feitelijke beoordeling van de zaak voor. Daargelaten de vraag of alle door verzoeker ingeroepen bepalingen en beginselen van toepassing zijn op jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest, is de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet bevoegd om de motieven van de aanvankelijk bestreden beslissing te beoordelen noch om in de beoordeling van de zaak zelf te treden.
De drie middelen zijn kennelijk niet-ontvankelijk.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op zeven juni tweeduizend negentien, door:
Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-38.037-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.352