Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.319 ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.319 Généré par l'IA

Cassation against refugee status refusal dismissed; jurisdictional decisions exempt from detailed motivation requirements.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.319
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Court of Cassation declared the appeal inadmissible, ruling that detailed motivation requirements do not apply to jurisdictional decisions on refugee status. The applicant argued the initial refusal lacked sufficient reasoning, but the Court held that the duty to motivate jurisdictional acts is limited by law. Consequently, the appeal was rejected as both inadmissible and unfounded.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 1 to 3 of the Act of 29 July 1991 on the explicit motivation of administrative acts; Article 62 of the Act of 15 December 1980 on the access to the territory, residence, establishment and expulsion of aliens: Jurisdictional decisions regarding the refusal of refugee or subsidiary protection status are exempt from the general duty of detailed motivation.

Mots-clés

Généré par l'IA
jurisdictional decisions refugee status refusal duty of motivation administrative cassation subsidiary protection

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Articles 1 to 3 of the Act of 29 July 1991 on the explicit motivation of administrative acts
Article 62 of the Act of 15 December 1980 on the access to the territory, residence, establishment and expulsion of aliens

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID

IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE

nr. 13.319 van 15 mei 2019

in de zaak A. 227.843/XIV-38.009

In zake : XXXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Vincent Neerinckx kantoor houdend te 9140 Temse Akkerstraat 1

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN

EN DE STAATLOZEN

Het cassatieberoep, ingesteld op 4 april 2019, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 217.391 van 25 februari 2019 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.

Het dossier van de zaak is op 12 april 2019 aangekomen ter griffie.

Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

1. De artikelen 1 tot 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen”, artikel 62 van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ (hierna: de vreemdelingenwet) en de materiëlemotiveringsplicht als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur zijn niet van toepassing op jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest waarmee met hervormingsbevoegdheid uitspraak is gedaan over een beroep tegen een beslissing van de

XIV-38.009-1/3

commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen tot weigering van de vluchtelingenstatus en van de subsidiaire beschermingsstatus. Artikel 9ter van de vreemdelingenwet houdt geen verband met verzoeken om internationale bescherming en verzoeker zet niet uiteen op welke wijze deze bepaling zou zijn geschonden met het bestreden arrest.

Het enige, genoemd “eerste”, middel is in die mate kennelijk niet-

ontvankelijk.

2. In punt 2 van het bestreden arrest wordt verzoekers kritiek weergegeven tegen de beoordeling in de aanvankelijk bestreden beslissing van de door hem overgelegde stukken.

De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt in punt 3.3

van het bestreden arrest “dat, in tegenstelling met wat verzoeker tracht te laten uitschijnen, geenszins moet worden aangetoond dat deze documenten vals zijn om hieraan bewijswaarde te ontzeggen” doch dat “ook om andere redenen dan hun aangetoonde valsheid, ]…] aan deze stukken bewijswaarde [kan] worden ontzegd”. Vervolgens oordeelt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dat de aanvankelijk bestreden beslissing “ten aanzien van de neergelegde stukken met recht [is] gemotiveerd” en herneemt hij die motivering integraal om te besluiten dat verzoeker “ter weerlegging van deze motieven niet één concreet en dienstig element aan[voert]”.

Verzoeker betwist die motivering slechts op algemene wijze door aan te voeren dat ze “geen bevredigend antwoord vormt”. Hij toont daarmee geen schending aan van de in artikel 149 van de Grondwet vervatte jurisdictionele motiveringsplicht.

Het enige middel is in die mate kennelijk ongegrond.

BESLUIT:

1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.

XIV-38.009-2/3

Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op vijftien mei tweeduizend negentien, door:

Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.

De griffier De voorzitter

Joris Casneuf Carlo Adams

XIV-38.009-3/3

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.319