Court dismisses annulment appeal as the environmental permit expired due to the definitive rejection of the urban planning permit.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the annulment appeal filed against a Flemish environmental permit. The applicant argued the permit should be declared void, but the court found the permit had automatically expired under Article 5, Section 2, Paragraph 5 of the 1985 Decree on Environmental Permits. This provision states that an environmental permit lapses if the preceding urban planning permit is definitively rejected, a condition met by the final decision of January 2017.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticle 5, Section 2, Paragraph 5 of the Decree of 28 June 1985 on environmental permits; An environmental permit automatically lapses if the preceding urban planning permit is definitively rejected, rendering an annulment appeal without subject matter.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VIIe KAMER
nr. 246.469 van 19 december 2019
in de zaak A. 220.137/VII-39.754
In zake : Henri VANVOORDEN
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Inke Dedecker kantoor houdend te 3500 Hasselt Spoorwegstraat 105
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Dirk Abbeloos kantoor houdend te 9200 Dendermonde Sint-Gillislaan 117
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 30 augustus 2016, strekt tot de nietigverklaring van “het besluit van de Vlaamse Minister van Omgeving, Natuur en Landbouw van 1 juli 2016 houdende uitspraak over de beroepen aangetekend tegen het besluit van de deputatie van de provincieraad van Limburg […] van 29 november 2012 houdende het verlenen van de vergunning aan bvba Bio-Energie Herk, Herkkantstraat 47, 3540 Herk-de-Stad,voor het exploiteren van een installatie voor het vergisten van organische landbouw- en niet-landbouwgerelateerde stromen”.
VII-39.754-1/4
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een verslag opgesteld.
Verzoeker heeft een verzoek tot voortzetting van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 21 november 2019.
Kamervoorzitter Eric Brewaeys heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Inke Dedecker, die verschijnt voor verzoeker, en advocaat Dirk Abbeloos, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
VII-39.754-2/4
III. Ontvankelijkheid
Standpunt van verzoeker
3. In zijn memorie van wederantwoord betoogt verzoeker dat de milieuvergunning is vervallen omdat de stedenbouwkundige vergunning definitief werd geweigerd bij beslissing van de deputatie van de provincieraad van Limburg van 12 januari 2017.
Beoordeling
4 Deze weigeringsbeslissing werd niet aangevochten bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen en is thans definitief geworden.
Artikel 5, § 2, vijfde lid, van het decreet van 28 juni 1985
betreffende de milieuvergunning bepaalt:
“Als de stedenbouwkundige vergunning definitief wordt geweigerd, vervalt de milieuvergunning of het recht op exploitatie ten gevolge van de melding voor de meldingsplichtige inrichtingen van rechtswege”.
De bestreden milieuvergunning die aan de definitief geweigerde stedenbouwkundige vergunning voorafging, is dus van rechtswege vervallen.
Het annulatieberoep is zonder voorwerp.
IV. Rechtsplegingsvergoeding
5. In haar laatste memorie werpt de verwerende partij op dat, wanneer een verlies aan voorwerp wordt vastgesteld, er geen uitspraak wordt gedaan over de grond van de zaak en het al dan niet onwettig zijn van de bestreden beslissing. Zij stelt dat er geen partij is die in het ongelijk wordt gesteld en dat er geen rechtsplegingsvergoeding kan worden toegekend.
VII-39.754-3/4
Beoordeling
6. In het huidige geval kan verzoeker, wegens het verval van de vergunning, worden beschouwd als een in het gelijk gestelde partij. Gelet op de procedurele genoegdoening die hij heeft verkregen bij arrest nr. 246.468 van 19 december 2019 is er geen aanleiding om een verhoogde rechtsplegingsvergoeding toe te kennen.
BESLISSING
1. De Raad van State verwerpt het beroep.
2. De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro, verschuldigd aan verzoeker.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van negentien december tweeduizend negentien, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Eric Brewaeys, kamervoorzitter, Pierre Lefranc, staatsraad, Peter Sourbron, staatsraad, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.
De griffier De voorzitter
Bart Tettelin Eric Brewaeys
VII-39.754-4/4
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.246.469