Court dismisses appeal against translation fee rates, ruling legislative ratification does not bar judicial review.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the appeal filed by various translation and interpreting companies against the 2016 royal decree setting fees for court proceedings. The applicants argued that the subsequent legislative ratification of the decree by the 2018 Criminal Procedure Act unfairly restricted their access to justice. The court held that ratification merely formalized the decree within the statutory timeframe and did not preclude the applicants from challenging the original rates via the Constitutional Court.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticle 6 of the Program Law (II) of 27 December 2006; Article 80, 4° of the Law of 11 July 2018: The legislative ratification of a royal decree within the prescribed period does not deprive the Council of State of jurisdiction to examine the legality of the underlying administrative act.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE IXe KAMER
nr. 244.395 van 6 mei 2019
in de zaak A. 221.667/IX-9024
In zake : 1. de B.V.B.A. TRADHO
2. Maria FERNANDEZ GUILLEN
3. Delia DE COOPMAN
4. de BVBA WIETRANSLATE
5. Lenka SOVOVA
6. de BVBA KVS GROUPS
7. de BVBA WORLDWIDE AVIATION TRAINING AND
TRANSLATION SERVICES
8. Hanna GRUNDLAND
9. Rahaf MAKARATI
10. Sylvie FRANSEN
11. Karl ARNAUTS
12. de BVBA TRADUCTIONS GERARD
13. Marleen HEYNDRICKX
14. Jean VROMAN
15. Jessica VAN DE LEUR
16. de BVBA IS@BEL
17. Allesandra DECICICI
18. Raf ANORBEEK
19. Kasa MORENA
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Pierre Slegers, Audrey Baeyens en Joachim Lebeer kantoor houdend te 1050 Brussel Flageyplein 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Justitie bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Michel van Dievoet kantoor houdend te 1000 Brussel Wolstraat 56
bij wie woonplaats wordt gekozen
IX-9024-1/5
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 28 februari 2017, strekt tot de nietigverklaring van het koninklijk besluit van 22 december 2016 „tot vaststelling van het tarief voor prestaties van vertalers en tolken in strafzaken op vordering van de gerechtelijke overheden‟.
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord ingediend.
Auditeur Alexander Van Steenberge heeft een verslag opgesteld.
De verzoekende partijen en de verwerende partij hebben een laatste memorie ingediend.
Met toepassing van artikel 90, § 1, derde lid, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, is de zaak verwezen naar een kamer met één lid.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 18 maart 2019.
Staatsraad Bruno Seutin heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Audrey Baeyens, die verschijnt voor de verzoekende partijen en advocaat Michel van Dievoet, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
IX-9024-2/5
Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Ontvankelijkheid
3.1. Artikel 6 van de Programmawet (II) van 27 december 2006 luidt als volgt:
“De Koning neemt, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, een algemeen reglement aan inzake de gerechtskosten in strafzaken houdende bepaling van een lijst van gerechtskosten, de tarifering en de betalings- en inningsprocedure ervan.
De besluiten die genomen worden in toepassing van het vorig lid worden bij wet bekrachtigd binnen vierentwintig maanden volgend op de datum van hun bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.”
3.2. Ter uitvoering van artikel 6, eerste lid, van de voornoemde Programmawet (II) heeft de koning bij besluit van 22 december 2016 het tarief vastgesteld voor prestaties van vertalers en tolken in strafzaken op vordering van de gerechtelijke overheden.
Het koninklijk besluit van 22 december 2016 „tot vaststelling van het tarief voor prestaties van vertalers en tolken in strafzaken op vordering van de gerechtelijke overheden‟ (hierna: het koninklijk besluit van 22 december 2016)
is bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 30 december 2016 en treedt in werking op 1 januari 2017.
3.3. Bij artikel 80, 4°, van de wet van 11 juli 2018 „houdende diverse bepalingen in strafzaken‟ (BS 18 juli 2018) is het koninklijk besluit van 22 december 2016 bekrachtigd met uitwerking op de datum van zijn inwerkingtreding.
IX-9024-3/5
Door voormelde bekrachtiging is het koninklijk besluit van 22
december 2016 een wetskrachtige norm geworden. Gelet op artikel 14, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, is de Raad van State niet langer bevoegd om kennis te nemen van het beroep.
IV. Kosten
4. De verzoekende partijen vragen dat de kosten van het beroep en de rechtsplegingsvergoeding ten laste van de verwerende partij worden gelegd. Zij voeren aan dat door de bekrachtiging bij wet van het koninklijk besluit van 22 december 2016, de verwerende partij op onevenredige wijze de toegang tot de rechter heeft verhinderd.
5. De verwerende partij is daarentegen van oordeel dat de kosten van het beroep en de rechtsplegingsvergoeding ten laste van de verzoekende partijen dienen te worden gelegd.
Beoordeling
6. De verzoekende partij vermag de verwerende partij niet te verwijten dat de wetgever haar bestreden besluit heeft bekrachtigd, louter overeenkomstig hetgeen is bepaald in artikel 6, tweede lid, van de voornoemde Programmawet (II) van 27 december 2006, naar luid waarvan de besluiten die genomen worden met toepassing van artikel 6, eerste lid, bij wet worden bekrachtigd binnen vierentwintig maanden volgend op de datum van hun bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.
Door die bekrachtiging, die in casu is gebeurd bij artikel 80, 4°, van de eveneens reeds genoemde wet van 11 juli 2018, is bovendien het recht van de verzoekende partijen op toegang tot de rechter niet op een onevenredige wijze beperkt. Zij hebben die wet immers kunnen aanvechten met een beroep tot
IX-9024-4/5
nietigverklaring bij het Grondwettelijk Hof, wat zij klaarblijkelijk niet hebben gedaan.
Er blijkt derhalve geen grond om af te wijken van de regel dat de kosten van het beroep en de rechtsplegingsvergoeding ten laste worden gelegd van de in het ongelijk gestelde partij.
BESLISSING
1. De Raad van State verwerpt het beroep.
2. De verzoekende partijen worden verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 3.800 euro en een rechts-
plegingsvergoeding van 700 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van 6 mei 2019, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Bruno Seutin, staatsraad, waarnemend voorzitter bijgestaan door Vera Wauters, griffier.
De griffier De voorzitter
Vera Wauters Bruno Seutin
IX-9024-5/5
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.244.395