Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of concrete facts and non-justiciability of fact-finding.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible because the applicant failed to concretize how the lower court's decision violated Article 3 of the ECHR. The applicant merely asserted general trauma without explaining how specific circumstances altered the interpretation of their declarations or provided context for submitted photos. Consequently, the court ruled that it cannot intervene in factual assessments and dismissed the appeal without examining the merits.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Council of State is not competent to intervene in the assessment of facts, and an appeal is inadmissible if the applicant fails to concretize how the contested decision violates their rights.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.917 van 12 juli 2018
in de zaak A. 225.339/XIV-37.734
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Telly Moskofidis kantoor houdend te 3600 Genk Rootenstraat 21, bus 20
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 30 mei 2018, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 203.771 van 14 mei 2018 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 7 juni 2018 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
De wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ is niet van toepassing op jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest. Verzoeker voert de schending aan van artikel 3 van het EVRM, doch zonder uiteen te zetten op welke wijze het bestreden arrest deze bepaling zou hebben geschonden. In het bestreden arrest wordt opgemerkt dat verzoeker op geen enkele wijze concretiseert hoe zijn persoonlijke omstandigheden van aard zijn de door hem afgelegde
XIV-37.734-1/2
verklaringen in een ander daglicht te stellen en dat hij zich beperkt tot de blote, niet-
gestaafde, bewering dat hij verward en ernstig getraumatiseerd zou zijn. Wat de door verzoeker ter terechtzitting neergelegde foto’s van zijn Facebook-profiel betreft, wordt in het bestreden arrest vastgesteld dat verzoeker nalaat enige duiding te geven bij deze foto’s of aan te geven wat deze dienen te bewijzen. Waar verzoeker thans in het enige middel een theoretische uiteenzetting geeft over de impact van traumatische ervaringen op herinneringen en de door hem bijgebrachte foto’s klaarblijkelijk tracht te duiden met een verwijzing naar algemene informatie over de veiligheidssituatie in de Koerdische Autonome Regio, raakt zijn uiteenzetting dan ook de grond van de zaak. De Raad van State is als administratieve cassatierechter niet bevoegd om in de beoordeling van de feiten te treden. Het enige middel is kennelijk niet-ontvankelijk.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op twaalf juli tweeduizend achttien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.734-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ORD.12.917