Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of admissibility grounds regarding family ties in asylum case.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible, rejecting the applicant's request to overturn the Foreigners' Dispute Council's decision. The applicant argued that documents proving family ties in Pakistan were insufficient, but the court found no admissibility grounds to challenge the lower court's factual findings. Consequently, the appeal was dismissed without merits, and the applicant was ordered to pay the associated costs.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20 of the Coordinated Acts on the Council of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006: A cassation appeal is inadmissible if it does not meet the specific admissibility requirements set forth in the relevant procedural law.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.547 van 11 september 2017
in de zaak A. 222.892/XIV-37.497
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Falke Van der Schueren kantoor houdend te 2018 Antwerpen Broederminstraat 38
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
Het cassatieberoep, ingesteld op 11 augustus 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 189.402 van 5 juli 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 21 augustus 2017 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen stelt in het bestreden arrest vast dat verzoeker niet aantoont dat het motief dat hij niet aantoont dat hij reeds in Nederland deel uitmaakte van het gezin van de referentiepersoon (zijn broer), niet draagkrachtig zou zijn. Gelet op de niet-betwiste vaststelling dat verzoekers broer reeds sinds
XIV-37.497-1/2
2005 gevestigd was in Nederland kan niet worden ingezien op welke wijze de stukken betreffende de samenwoonst in Pakistan tot een andere conclusie zouden kunnen leiden. Het enige middel kan in die mate dan ook niet tot de cassatie van het bestreden arrest leiden.
Wat de door verzoeker voorgelegde visumaanvraag van 24 april 2014 betreft, wordt in het bestreden arrest opgemerkt, en door verzoeker niet betwist, dat die aanvraag louter betrekking had op een familiebezoek. Daargelaten de vaststelling dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest enkel stelt dat “dit geen bewijs bevat dat verzoeker daadwerkelijk in Nederland ten laste was van zijn broer”, kan evenmin worden ingezien, noch wordt dit door verzoeker concreet toegelicht, op welke wijze dit stuk kan bewijzen dat verzoeker deel uitmaakte van het gezin van zijn broer. Het enige middel kan ook in die mate niet tot de cassatie van het bestreden arrest leiden.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op elf september tweeduizend zeventien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.497-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.547