Administrative appeal dismissed; jurisdictional decisions exempt from diligence and proportionality principles.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER

BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID

IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE

nr. 12.530 van 18 augustus 2017

in de zaak A. 222.491/XIV-37.450

In zake : XXXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Isabelle Dermaux kantoor houdend te 1180 Brussel Boetendaellaan 51, bus 34

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

Het cassatieberoep, ingesteld op 22 juni 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 187.248 van 22 mei 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.

Het administratief dossier is op 29 juni 2017 aangekomen ter griffie.

Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

1. Artikel 62 van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’, de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ en de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, te dezen het zorgvuldigheidsbeginsel en het proportionaliteitsbeginsel, zijn niet van toepassing op

XIV-37.450-1/3

jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest. Het enige middel is in die mate kennelijk niet-ontvankelijk.

2. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen merkt in het bestreden arrest op gemotiveerde wijze op dat verzoekster een aanvraag indiende voor het bekomen van een visum kort verblijf met als motief een vriendenbezoek en niet met het oog op gezinshereniging met haar Belgische partner zodat het door haar aangehaalde element van wettelijke samenwoning te dezen niet relevant is en de aanvraag diende te worden beoordeeld in het licht van artikel 32 van de visumcode. Deze vaststelling vindt steun in het administratief dossier. Daarbij merkt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen terecht op dat uit het betoog van verzoekster betreffende de mogelijkheid om haar familiaal leven met haar Belgische partner verder te zetten slechts kan worden afgeleid dat zij in se een lang verblijf met het oog op gezinshereniging beoogt “wat de motieven van de [aanvankelijk]

bestreden beslissing slechts onderschrijft”. In de mate dat verzoekster thans betoogt dat een “friend visit” een liefdesrelatie niet uitsluit en zij dus een andere aard van haar aanvraag bepleit, raakt haar uiteenzetting de grond van de zaak. De Raad van State is als administratieve cassatierechter echter niet bevoegd om in de beoordeling van de feiten te treden. Het enige middel is in die mate, en voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.

BESLUIT:

1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.

2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.

XIV-37.450-2/3

Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op achttien augustus tweeduizend zeventien, door:

Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Nick Hollevoet, toegevoegd griffier.

De griffier De voorzitter

Nick Hollevoet Carlo Adams

XIV-37.450-3/3

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.530