Belgian Council of State dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding asylum and discrimination claims.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation appeal inadmissible without examining the merits of the asylum claim. The applicant argued that returning to Afghanistan would expose him to discrimination due to his Hazari origin and unsafe conditions, but the court found these general assertions insufficient to prove a violation of Article 3 of the ECHR. Consequently, the appeal was rejected, and the applicant was ordered to bear the costs of the proceedings.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 62 of the Law of 15 December 1980 and the Law of 29 July 1991; General assertions regarding personal safety and discrimination do not constitute a proven violation of Article 3 of the ECHR when jurisdictional decisions are challenged.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.426 van 18 mei 2017
in de zaak A. 221.987/XIV-37.390
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Rim Amdouni kantoor houdend te 9000 Gent Coupure 383
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 15 april 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 184.904 van 30 maart 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 25 april 2017 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. Het gebrek aan vermelding van het adres van de verwerende partij heeft de strekking van het bestreden arrest niet kunnen beïnvloeden. Verzoeker heeft geen belang bij de voorgehouden schending vermits hij tijdig cassatieberoep tegen het bestreden arrest heeft aangetekend. Het eerste middel is kennelijk niet-ontvankelijk.
XIV-37.390-1/2
2. Artikel 62 van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ en de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ zijn niet van toepassing op jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest. Het tweede middel is kennelijk niet-ontvankelijk.
3. Met de algemene bewering dat hij “bij een terugkeer naar Afghanistan […] niet alleen om persoonlijke redenen weer het slachtoffer [zal] worden van discriminatie omwille van zijn Hazari origine” en dat “de algemene veiligheid nog steeds precair is” maakt verzoeker geen schending van artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 november 1950 te Rome en goedgekeurd bij de wet van 13 mei 1955, aannemelijk. Het derde middel is kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op achttien mei tweeduizend zevetien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.390-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.426