Court dismisses request to suspend municipal event permit decisions due to lack of urgency and procedural flaws.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIIe VAKANTIEKAMER

nr. 238.838 van 14 juli 2017

in de zaak A. 222.590/X-16.952.

In zake : de BVBA HRCA

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Neil Braeckevelt en Chris Persyn kantoor houdend te 8000 Brugge Ezelstraat 25

bij wie woonplaats wordt gekozen en eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Johan Mommaerts kantoor houdend te 3000 Leuven Brusselsesteenweg 62

tegen :

de GEMEENTE BREDENE

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Antoon Coucke kantoor houdend te 8400 Oostende Vlierstraat 27

I. Voorwerp van de vordering

1. De vordering, ingesteld op 6 juli 2017, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid van:

“- de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van Bredene van 27 februari 2017, waarbij aan verzoekende partij geen toelating wordt verleend voor het gebruik van de evenementenweide van ‟t Paelsteenveld voor het organiseren van een dancefestival [...], en van - de beslissing van de burgemeester van 26 juni 2017, waarbij aan verzoekende partij geen vergunning wordt verleend voor de organisatie van het evenement Ibiza@thebeach op zondag 13/08/2017 op het evenementenplein van het MEC Staf Versluys, de evenementenweide en aangrenzend terrein (billenkarrenpiste) van ‟t Paelsteenveld.”

X-16.952-1/10

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 13 juli 2017, om 11.00 uur.

Kamervoorzitter Johan Lust heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Evelien Vanhauter, die loco advocaat Neil Braeckevelt verschijnt voor de verzoekende partij, advocaat Antoon Coucke, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Auditeur Sofie De Doncker heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973

III. Feiten

3. Tussen het Autonoom Gemeentebedrijf Bredene en verzoekster is op 28 april 2016 overeengekomen dat de eerste op 15 augustus 2016, evenals op de zondag na Afro C Festival in 2017 en 2018, de hoofdweides in park ‟t Paelsteenveld, de aanpalende parkings langs de Kapelstraat, en alle infrastructuur, inbegrepen de evenementenzaal van het meeting- en eventcentrum Staf Versluys, ter beschikking stelt van de tweede voor de organisatie van het event Ibiza at the beach. Dit gebeurt onder het voorbehoud van het aanvragen en verkrijgen van een vergunning van onder meer de beheerder van park ‟t Paelsteenveld. Die beheerder is sinds 1 juli 2016 de gemeente Bredene.

De editie 2016 van het event verloopt niet vlekkeloos.

X-16.952-2/10

Op 16 januari 2017 weigert het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Bredene om toelating te verlenen voor het gebruik van de evenementenweide van ‟t Paelsteenveld voor het organiseren van Ibiza at the beach in 2017. Op 27 februari 2017 verwerpt het college van burgemeester en schepenen het “ultieme voorstel” van verzoekster om alsnog de toelating tot het gebruik van de evenementenweide te geven. Die tweede weigering is de eerste bestreden beslissing.

Bij besluit van 26 juni 2017 beslist de burgemeester van de gemeente, onder verwijzing naar artikel 3.2.3 van de algemene politieverordening te Bredene, om geen vergunning te verlenen voor de organisatie van het evenement Ibiza at the beach op zondag 13 augustus 2017 op het evenementenplein van het MEC Staf Versluys, de evenementenweide en aangrenzend terrein (billenkarrenpiste) van ‟t Paelsteenveld. Dit is de tweede bestreden beslissing.

IV. Onderzoek met betrekking tot de tweede bestreden beslissing

A. Schorsingsvoorwaarden

4. Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan slechts tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn van de gewone vordering tot schorsing.

X-16.952-3/10

B. Voorwaarde van een ernstig middel

Standpunt van verzoekster

5.1. Verzoekster voert drie middelen aan. Alleen het tweede en het derde middel kunnen op het bestreden besluit van de burgemeester betrokken worden.

5.2. In het tweede middel zet verzoekster uiteen dat de verwerende partij allerminst zorgvuldig, redelijk of proportioneel heeft gehandeld en bovendien de materiëlemotiveringsplicht en de hoorplicht of de rechten van verdediging flagrant heeft miskend.

Toegelicht wordt, in essentie, dat de verwerende partij zich op puur hypothetische gronden baseert en zich enkel laat leiden door feiten en gebeurtenissen in het verleden, namelijk de eerste festivaleditie in 2016, zonder in te gaan op of rekening te houden met de organisatorische voorbereidingen en verbeteringen die al genomen zijn en nog genomen zullen worden voor de festivaleditie in 2017. Zoals afgesproken zou het volledig organisatorisch plaatje ten vroegste op 1 juni 2017 kunnen worden beoordeeld. Slechts vanaf 1 juni 2017

kan redelijkerwijze worden ingeschat of de minimale veiligheid tijdens het festival al dan niet door verzoekster wordt gegarandeerd, op grond van de concreet genomen maatregelen en plannen. Zowel de wijze van totstandkoming van het besluit van de burgemeester – zonder beoordeling van een concreet dossier voor de organisatie in 2017 en zonder verzoekster te horen– als de timing – meer dan anderhalve maand vóór de geplande datum – wijst erop dat het besluit niet gesteund kan zijn op rechtmatige of pertinente motieven. Niet gemotiveerd wordt ook waarom niet een minder zwaarwichtige beslissing kon volstaan, bijvoorbeeld een vergunning onder voorwaarden. Ten slotte getuigen de aangevoerde motieven van een eenzijdige feitenvinding.

5.3. In een derde middel doet verzoekster gelden dat de burgemeester het vertrouwensbeginsel heeft geschonden, in combinatie met het

X-16.952-4/10

zorgvuldigheids- en het redelijkheidsbeginsel. Er is volgens haar ook sprake van machtsafwending.

Verzoekster argumenteert inzonderheid dat door het gemeentebestuur het rechtmatig vertrouwen is gewekt dat de organisatie van het dance-event ook in 2017 georganiseerd zou kunnen worden “gelet op het contractueel recht van verzoekende partij en mits doorvoeren van een aantal organisatorische verbeterpunten op vlak van veiligheid”. Plots neemt nu de burgemeester “een volledig andere beslissing”, waarbij geen rekening wordt gehouden met de concrete organisatorische voorbereidingen en aanpassingen voor de editie 2017 en waarbij enkel gefocust wordt op feiten die verband houden met de vorige editie, “dit met het oogmerk de contractuele rechten van verzoekende partij te beknotten en de mogelijkheid te creëren voor een andere organisator om het event te organiseren”.

Beoordeling

6. Blijkens artikel 3.2.3 van de algemene politieverordening te Bredene is het verboden op het openbaar domein en op plaatsen die voor het publiek toegankelijk zijn, een activiteit uit te oefenen die de openbare veiligheid of de veilige en vlotte doorgang in het gedrang kan brengen, behoudens in geval van een vergunning van de burgemeester.

7. Met de tweede bestreden beslissing besluit de burgemeester geen vergunning te verlenen aan verzoekster voor de organisatie van het evenement Ibiza at the beach op 13 augustus 2017 (“zondag na Afro C Festival”)

op het evenementenplein van het MEC Staf Versluys, de evenementenweide en aangrenzend terrein van ‟t Paelsteenveld.

Dat verzoekster concreet beoogde dit evenement op die dag en plaats te organiseren kon de burgemeester terecht, zo lijkt, afleiden uit de overeenkomst die verzoekster op 28 april 2016 sloot met het Autonoom Gemeentebedrijf Bredene en waarop verzoekster de aandacht van de verwerende

X-16.952-5/10

partij bij herhaling heeft gevestigd. Ook verzoeksters stuk 20 (verzoeksters stuk 13 in de zaak A. 221.783/X-16.890) lijkt er afdoende van te getuigen dat zij op zondag 13 augustus 2017 de festivaldag Ibiza at the beach wil organiseren.

8. Tevergeefs, tenminste in de huidige stand van de procedure, tracht verzoekster het organisatorisch echec van de editie 2016 te minimaliseren en te verbloemen.

Zoals het “beknopt verslag” van de vergadering van 20 september 2016, met onder anderen de burgemeester en verzoekster, over de voorbije editie 2016 en de toekomstige editie van 2017 uitwijst, gaf de editie 2016 aanleiding tot een echte waslijst van gebleken knelpunten.

Problemen waren er onder meer in verband met een “totaal tekort” aan stewards/security, in verband met de aanwezigheid van drie keer meer bezoekers dan aangekondigd, 15.000 in plaats van 5.000, door het massaal weggeven van inkom- en VIP-tickets, in verband met het gebruik van gasbranders in plaats van elektrische vuren voor paella, waardoor de brandweer zich misleid voelde, in verband met een “totale chaos” in de VIP-ruimte:

“onderbemanning bedienend personeel, geen controle aan ingang, gekopieerde tickets, geïmproviseerde good[will]-hulp van leden directiecomité, burgemeester, opgeroepen Bredenaars, ...”, enzovoort.

De betrokken vaststellingen resulteren, blijkens het “beknopt verslag”, in een aantal “eisen”, “deadlines” en “verplicht na te leven afspraken voor 2017”. Daartoe behoren onder meer: “3 maand vooraf moet contract worden voorgelegd met security-firma + lijst stewards/medewerkers +

veiligheidsoverleg”; “uiterlijk op 1 juni moeten alle voorbereidingen zijn afgerond en in draaiboek zijn opgenomen”.

9. Dat verzoekster een en ander heel goed begrepen heeft, mag blijken uit de e-mail die zij aansluitend op de vergadering aan de deelnemers eraan heeft verstuurd.

X-16.952-6/10

Daarin bedankt zij voor de ontvangst en heeft zij het over “terechte opmerkingen” van de burgemeester en van de ambtenaar Noodplanning, “bekent” zij dat het bij momenten “[b]est pittig” was en herhaalt zij haar begrip voor de “spijkerharde opmerkingen” en de gevraagde “„garanties‟ naar volgend jaar”. Zij belooft: “Zoals gevraagd door Dhr. Burgemeester zullen wij met het gehele organisatorische plaatje volgend jaar uiterlijk 1 juni klaar zijn. In de loop van de volgende maanden zorgen wij voor een gedegen voorbereiding en meetings met alle betrokken instanties, organisaties”.

10. Het wordt door verzoekster niet beweerd en nog minder gestaafd dat zij aan deze “verplicht na te leven afspraken” zou hebben voldaan.

Het was voor de burgemeester eenvoudig vast te stellen dat er, zoals in de nota van de verwerende partij wordt geschreven, op 1 juni 2017 nog “geen enkele concrete voorbereidingsdaad aan de gemeente Bredene [was] meegedeeld” en, meer in het bijzonder, dat er op die dag nog altijd niet het contract met de securityfirma en de lijst van stewards en medewerkers was bijgebracht en dat er geen draaiboek, te weten een “technisch draaiboek na overleg met technische dienst”, voorhanden was.

Dat het, zoals verzoekster beweert, voorbarig was om daaruit conclusies te trekken, dat een beslissing over de toelating maar kort voor het evenement moet en kan worden genomen, zoals in 2016 gebeurde, dat verzoekster nog in “aanvullende en nieuwe (veiligheids)maatregelen en organisatorische optimalisaties” kan voorzien, en dat een vergunning onder voorwaarden kon zijn verleend, is op het eerste gezicht allemaal niet dienend.

De gestelde voorwaarden en deadlines zijn er nu eenmaal gekomen omdat de organisatie van de editie 2016 op grote schaal spaak liep en vele en ernstige veiligheidsrisico‟s inhield, en om afdoende te waarborgen dat het er in 2017 ánders aan toe zou gaan. In dat licht lijkt het te gaan om harde voorwaarden en valbijldata, waaraan niet te tornen valt.

X-16.952-7/10

11. Uit wat voorafgaat, lijkt in de eerste plaats te volgen dat verzoekster zich ten onrechte beroept op de schending van bij haar rechtmatig gewekt vertrouwen. Integendeel heeft zij zich op het eerste gezicht zelf niet gehouden aan de opgelegde voorwaarden met betrekking tot wat zij, eufemistisch, de “organisatorische verbeterpunten” noemt.

Niettegenstaande haar instemming met die voorwaarden, leefde zij ze niet na. Dit was op het eerste gezicht voor eenvoudige constatering vatbaar.

Van een schending van de hoorplicht “in samenhang met de rechten van verdediging” lijkt dus hoe dan ook geen sprake te kunnen zijn.

In de gegeven omstandigheden lijkt, voorts, de burgemeester op toereikende, deugdelijke grond te hebben overwogen, ter motivering van zijn bestreden beslissing van 26 juni 2017, dat de kans dat de openbare orde en veiligheid en de veilige en vlotte doorgang weer in het gedrang komen door een herhaling van de organisatie van het evenement Ibiza at the beach, zeer reëel is.

Daar wordt dan weer uit afgeleid, minstens in de huidige stand van de procedure, dat het ongeoorloofde oogmerk dat verzoekster de burgemeester toeschrijft – namelijk “om AGB Bredene te bevrijden van haar contractuele verplichtingen jegens verzoekende partij en […] toe te laten het door verzoekende partij opgestarte event te laten organiseren door een concurrerende organisator” – in ieder geval niet het enige doel van zijn beslissing kan zijn, zodat het bestaan van machtsafwending uitgesloten lijkt.

12. De in het tweede en het derde middel aangevoerde rechtsregels lijken niet geschonden. De middelen zijn niet ernstig.

C. Conclusie

13. Alvast één van de cumulatieve grondvoorwaarden voor een schorsing van de beslissing van de burgemeester van 26 juni 2017 om geen

X-16.952-8/10

vergunning aan verzoekster te verlenen voor de organisatie van het door haar beoogde event, is niet vervuld.

Deze vaststelling volstaat om de vordering tot schorsing van de tweede bestreden beslissing te verwerpen.

V. Onderzoek met betrekking tot de eerste bestreden beslissing

14. Nu de beslissing van de burgemeester van 26 juni 2017 voort ten uitvoer mag worden gelegd, heeft verzoekster geen baat meer erbij om nog de schorsing uitgesproken te zien worden van de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van 27 februari 2017 om haar met betrekking tot de organisatie van het betrokken dancefestival geen toelating te geven gebruik te maken van de evenementenweide van ‟t Paelsteenveld. Zoals de verwerende partij in de nota opwerpt, blijft ook na een eventuele schorsing van de eerste bestreden beslissing “de tweede bestreden beslissing bestaan en resulteert dit in een zelfde uitkomst: het festival kan niet doorgaan”.

Er is bijgevolg reden om de vordering tot schorsing ook te verwerpen wat de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van 27 februari 2017 betreft.

BESLISSING

De Raad van State verwerpt de vordering tot schorsing.

X-16.952-9/10

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van veertien juli 2017, door de Raad van State, XIIe vakantiekamer, samengesteld uit:

Johan Lust, kamervoorzitter, bijgestaan door Greta Scheveneels, griffier.

De griffier De voorzitter

Greta Scheveneels Johan Lust

X-16.952-10/10

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ARR.238.838