Court dismisses appeal against refusal of business card due to insufficient financial proof and saturated sector.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the applicant's appeal against the Flemish Minister's decision to deny a business card. The applicant argued the decision lacked proper motivation by ignoring her past self-employed activity, but failed to provide concrete financial evidence contradicting the expert committee's findings. The court ruled that the administrative authority correctly relied on the expert report regarding insufficient income and a saturated sector, upholding the decision as legally sound.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 10 and 11 of the Law of 15 December 1992 on the organization of the administration; The Council of State cannot substitute its own factual assessment for the administration's but must verify the correctness of the facts and the reasonableness of the decision, rejecting appeals where the applicant fails to prove the administrative decision was based on incorrect or incomplete data.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
nr. 237.279 van 3 februari 2017
in de zaak A. 219.943/XIV-37.152
In zake : Liudmila ZHGAREVA
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Kris Govaerts kantoor houdend te 3800 Sint-Truiden Beekstraat 9
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
het VLAAMSE GEWEST
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 19 juli 2016, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de Vlaamse minister van Werk, Economie, Innovatie en Sport van 29 april 2016 waarbij het beroep gericht tegen de beslissing van het Departement voor Werk en Sociale Economie van 30 september 2015 tot weigering van een beroepskaart ongegrond wordt verklaard.
II. Verloop van de rechtspleging
2. Eerste auditeur Marijke Sterck heeft een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 30 november 2016.
XIV-37.152-1/5
Staatsraad Carlo Adams heeft verslag uitgebracht.
Eerste auditeur Marijke Sterck heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3. Verzoekster dient op 14 oktober 2014 een aanvraag in voor een beroepskaart voor vreemdelingen. Zij wenst haar beroepskaart te hernieuwen als bestuurder van nv Groen Aktief en zij wenst een activiteit bij te voegen als zaakvoerder van bvba ’t Skokkelpjaat.
Met een beslissing van 30 september 2015 weigert het departement voor Werk en Sociale Economie de beroepskaart.
Op 12 januari 2016 stelt verzoekster administratief beroep in tegen de voormelde beslissing.
De Raad voor Economisch Onderzoek inzake Vreemdelingen geeft op 18 februari 2016 een ongunstig advies.
Op 29 april 2016 beslist de Vlaamse minister van Werk, Innovatie en Sport “om het beroepschrift ongegrond te verklaren en derhalve de gevraagde beroepskaart niet toe te kennen”. Dit is de bestreden beslissing.
XIV-37.152-2/5
IV. Ten gronde
Enig middel
Uiteenzetting van het middel
4. Verzoekster werpt een enig middel op dat luidt:
“dat het beroep van verzoekster gesteund is op de volgende middelen en grieven;
dat de bestreden beslissing onbehoorlijk is gemotiveerd en de materiële motiveringsplicht in bestuurshandelingen schendt; dat de bestreden beslissing immers uitgaat van de veronderstelling dat verzoekster niet over voldoende financiële middelen zou beschikken of niet zou aantonen dat zij uit de beoogde activiteit voldoende inkomsten zou kunnen bekomen; dat de bestreden beslissing evenwel geen rekening houdt met het feit dat verzoekster ook al voorheen een zelfstandige activiteit in België heeft uitgeoefend waarvoor een beroepskaart was toegekend; dat de bestreden beslissing dus uitgaat van een onvolledige feitenvinding;”
Beoordeling
5. Verzoekster houdt voor dat de bestreden beslissing is gesteund op onjuiste of onvolledige feitelijke gegevens. Zij bekritiseert aldus de draagkracht van de motieven of de materiële motivering van de bestreden beslissing.
De materiëlemotiveringsplicht houdt in dat iedere administratieve rechtshandeling moet steunen op motieven waarvan het feitelijk bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die handeling in aanmerking kunnen worden genomen. Bij de beoordeling van de naleving van de materiëlemotiveringsplicht is de Raad van State niet bevoegd om zijn oordeel omtrent de feiten in de plaats te stellen van het oordeel van de administratieve overheid. Hij is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de administratieve overheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken van de redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen. Voorts mag enkel met de formeel uitgedrukte motieven rekening worden gehouden.
XIV-37.152-3/5
In de bestreden beslissing wordt uitdrukkelijk verwezen naar het advies van de Raad voor Economisch Onderzoek inzake Vreemdelingen van 18 februari 2016. In dat advies wordt onder meer overwogen dat verzoekster niet over voldoende financiële middelen beschikt om de gevraagde zelfstandige activiteit uit te oefenen, dat verzoekster geen extra investeringen aantoont, dat verzoekster niet bewijst te kunnen beschikken over stabiele, regelmatige en toereikende inkomsten om zichzelf te onderhouden en te voorkomen dat zij ten laste valt van de overheden, dat “meer specifiek uit de voorgelegde financiële documentatie onvoldoende blijkt welke persoonlijke inkomsten de belanghebbende op korte en op lange termijn uit haar zelfstandige activiteit kan genereren gelet op de beperkte omzet en winst in relatie tot de aanwezigheid van een andere zaakvoerder en de eerder miniem toegekende bezoldigingen” en dat “de beoogde zelfstandige activiteit zich situeert in een sector die verzadigd is”.
Verzoekster toont niet de onjuistheid aan van de voornoemde feitelijke gegevens met de algemene verwijzing naar het feit dat zij voorheen een zelfstandige activiteit uitoefende en in het bezit was van een arbeidskaart. Zij wijst geen concrete financiële gegevens aan waaruit kan blijken dat zij wel voldoende persoonlijke inkomsten kan genereren uit haar zelfstandige activiteit en zij ontkracht niet dat haar activiteit zich situeert in een sector die verzadigd is.
Verzoekster maakt derhalve niet aannemelijk dat de bestreden beslissing is genomen op grond van onjuiste of onvolledige feitelijke gegevens, noch dat die gegevens niet correct of op onredelijke wijze zijn beoordeeld.
Het enige middel is ongegrond.
BESLISSING
1. De Raad van State verwerpt het beroep.
2.Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op 200 euro.
XIV-37.152-4/5
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van drie februari tweeduizend zeventien, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.152-5/5
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ARR.237.279