Court dismisses appeal for environmental permit due to failure to prove urgency for interim relief.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected Liesbeth Lenie's request to suspend the enforcement of a provincial decision confirming an environmental permit for Christian Van Summeren. While the court granted Van Summeren's request to intervene in the proceedings, it found that Lenie failed to provide concrete evidence demonstrating why immediate suspension was necessary to prevent serious harm. Consequently, the appeal was dismissed because the statutory requirement for urgency was not met.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 17, § 2 of the Council of State Act; Article 8, § 1, no. 4 of the Royal Decree of 5 December 1991: Urgency for interim relief must be substantiated by specific facts showing irreparable harm, rather than presumed from the nature of the decision.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE VIIe KAMER
nr. 235.957 van 4 oktober 2016
in de zaak A. 219.268/VII-39.678.
In zake : Liesbeth LENIE
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Koenraad Maenhout kantoor houdend te 2600 Antwerpen Filip Williotstraat 30, bus 0120
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de DEPUTATIE VAN DE PROVINCIE LIMBURG
Tussenkomende partij :
Christian VAN SUMMEREN
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Peter Flamey en Gregory Verhelst kantoor houdend te 2018 Antwerpen Jan Van Rijswijcklaan 16
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van de vordering
1. De vordering, ingesteld op 14 mei 2016, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van het besluit van de deputatie van de provincie Limburg van 16 maart 2016 waarbij de beroepen ingesteld tegen de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Kinrooi van 26 oktober 2015, houdende het verlenen van de milieuvergunning aan Christian Van Summeren voor het exploiteren en veranderen van een melkgeitenbedrijf, gelegen aan de Hubensstraat 15 te Kinrooi, gedeeltelijk worden ingewilligd en de beroepen beslissing, mits wijziging, wordt bevestigd.
VII-39.678-1/4
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.
Auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een verslag opgesteld.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 22 september 2016.
Kamervoorzitter Eric Brewaeys heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Carmine Moonen, die loco advocaat Koenraad Maenhout verschijnt voor verzoekster, afdelingschef Tom Roosen die verschijnt voor de verwerende partij, en advocaat Sophie Aerts, die loco advocaten Peter Flamey en Gregory Verhelst verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.
Auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Tussenkomst
3. Met een op 6 juni 2016 ter post aangetekend verzoekschrift vraagt Christian Van Summeren om in het geding te mogen tussenkomen.
Er is grond om dat verzoek in te willigen.
VII-39.678-2/4
IV. Spoedeisendheid
4. Volgens artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State moet het verzoekschrift “een uiteenzetting van de feiten [bevatten]
die, volgens de indiener ervan, de spoedeisendheid verantwoorden die ter ondersteuning van dit verzoekschrift wordt ingeroepen”. Hetzelfde is te lezen in artikel 8, eerste lid, 4°, van het koninklijk besluit van 5 december 1991 “tot bepaling van de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State”. Dit houdt in dat het aan de verzoekende partij bij de Raad van State toevalt aan de zaak eigen, specifieke gegevens bij te brengen die in concreto aantonen dat de zaak spoedeisend is, gelet op de gevolgen van een (voortdurende) tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing.
De verzoekende partij moet aan de hand van concrete, precieze en dienstige gegevens in haar inleidende akte uitleggen in welke mate zij onherroepelijke schadelijke gevolgen zou ondergaan indien het resultaat van het beroep tot nietigverklaring zou moeten worden afgewacht. De spoedeisendheid van de zaak wordt niet vermoed, welke ook de aard van de bestreden beslissing is.
In het huidige geval wordt in het verzoekschrift geen uiteenzetting gewijd aan de voorwaarde van de “spoedeisendheid”. Verzoekster besteedt wel enige aandacht aan de “uiteenzetting van de feiten”, waarin men ook zou kunnen ontwaren waarom zij een “belang” heeft bij het schorsings- en annulatieberoep, maar uit deze uiteenzetting blijkt niet waarom de zaak spoedeisend is. Verzoekster licht immers niet aan de hand van concrete en precieze gegevens toe waarom een behandeling van het beroep in een procedure tot nietigverklaring te laat zou komen om bepaalde schadelijke gevolgen, minstens een ernstig nadeel, te voorkomen.
Bijgevolg wordt de spoedeisendheid van de vordering niet aangetoond en wordt zij verworpen.
VII-39.678-3/4
BESLISSING
1. Het verzoek van Christian Van Summeren tot tussenkomst wordt ingewilligd.
2. De Raad van State verwerpt de vordering.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van vier oktober tweeduizend zestien, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Eric Brewaeys, kamervoorzitter, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.
De griffier De voorzitter
Bart Tettelin Eric Brewaeys
VII-39.678-4/4
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2016:ARR.235.957