Court dismisses suspension request for waste facility permit due to lack of urgency and insufficient harm evidence.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the request to suspend the enforcement of a waste management permit granted to Heremans M. The applicants argued that the facility's operation would cause severe noise, vibration, and visual obstruction, but the court found these impacts minor given the limited operational schedule and distance from their residence. Consequently, the applicants failed to meet the strict legal threshold for urgency required to halt the permit's execution.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 17, § 1, second paragraph; Article 17, § 2, third paragraph of the Coordinated Laws on the Council of State: A suspension request is only granted if the applicant demonstrates that the consequences of enforcement are so serious that the decision cannot be awaited without irreparable harm, and that urgency is proven by new elements or exceptional circumstances.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE VIIe KAMER
nr. 234.457 van 21 april 2016
in de zaak A. 218.265/VII-39.601.
In zake : 1. Michel DESMET
2. Madi LAMBRECHTS
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Thierry Taffijn kantoor houdend te 1700 Dilbeek Ninoofsesteenweg 244
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de DEPUTATIE VAN DE
PROVINCIE VLAAMS-BRABANT
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Karel Van Alsenoy kantoor houdend te 1000 Brussel Antoine Dansaertstraat 92
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij :
de BVBA HEREMANS M.
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Gregory Vermaercke en Frederick Hallein kantoor houdend te 8200 Brugge Dirk Martensstraat 23
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van de vordering
1. De vordering, ingesteld op 2 februari 2016, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van het besluit van de deputatie van de provincie Vlaams-Brabant van 19 november 2015 waarbij het bestuurlijk beroep ingesteld tegen de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Herne van 22 juli 2015, houdende het verlenen aan de
VII-39.601-1/9
BVBA Heremans M. van de milieuvergunning voor het exploiteren van een inrichting voor de opslag en sortering van niet gevaarlijk afval, gelegen aan de Scheibeekstraat te Herne, gedeeltelijk gegrond wordt verklaard.
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft een verslag opgesteld.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 14 april 2016.
Staatsraad Peter Sourbron heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Julie Van Overstraeten, die loco advocaat Thierry Taffijn verschijnt voor de verzoekende partijen, advocaat Karel Van Alsenoy, die verschijnt voor de verwerende partij, en advocaat Jolien van de Winckel, die loco advocaat Gregory Vermaercke verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. De BVBA Heremans M., die grond- en afbraakwerken uitvoert, dient op 1 mei 2015 een milieuvergunningsaanvraag in voor het exploiteren van
VII-39.601-2/9
een stal- en tankplaats voor bedrijfsvoertuigen en voor het sorteren en de tijdelijke opslag binnen een loods van afvalstoffen afkomstig van de afbraakwerken.
3.2. Bij besluit van 22 juli 2015 verleent het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Herne de gevraagde milieuvergunning. Op dezelfde dag wordt ook de stedenbouwkundige vergunning voor de aanleg van een keermuur verleend.
3.3. Tegen deze beslissing stellen de verzoekende partijen bestuurlijk beroep in bij de deputatie van de provincie Vlaams-Brabant.
3.4. In graad van beroep wordt advies uitgebracht door:
a) de Directie Ruimte op 11 september 2015 (voorwaardelijk gunstig);
b) de afdeling Milieuvergunningen op 2 oktober 2015 (beroep deels gegrond verklaren, de beslissing van het college van burgemeester en schepenen bevestigen, doch mits aanvulling van de bijzondere voorwaarden);
c) de Provinciale Milieuvergunningscommissie op 7 oktober 2015 (beroep deels gegrond verklaren, de beslissing van het college van burgemeester en schepenen bevestigen, doch mits aanvulling van de bijzondere voorwaarden).
3.5. Met een besluit van 19 november 2015 verklaart de deputatie van de provincie Vlaams-Brabant het beroep gedeeltelijk gegrond. Er wordt een bijkomende bijzondere vergunningsvoorwaarde opgelegd en de beroepen beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Herne wordt voor het overige bevestigd.
Dit is de thans bestreden beslissing.
IV. Tussenkomst
4. Met een op 18 februari 2016 ter post aangetekend verzoekschrift vraagt de BVBA Heremans M. om in het geding te mogen tussenkomen.
VII-39.601-3/9
Er is grond om dat verzoek in te willigen.
V. Ontvankelijkheid van de vordering
5. De verwerende partij en de tussenkomende partij betwisten de ontvankelijkheid van de vordering.
6. Er bestaat vooralsnog geen noodzaak om over de opgeworpen excepties uitspraak te doen. Een onderzoek van en een uitspraak over deze excepties dringt zich immers slechts op indien zou blijken dat de grondvoorwaarden voor schorsing vervuld zijn, hetgeen, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.
VI. Onderzoek van de vordering
7. Krachtens artikel 17, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan de schorsing van de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit slechts worden bevolen onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden.
Spoedeisendheid
8. In het verzoekschrift zetten de verzoekende partijen met betrekking tot de spoedeisendheid van de zaak het volgende uiteen:
“In casu is een milieuvergunning verleend voor de opslag en sortering van niet gevaarlijke afvalstoffen, het stallen van maximaal 10 bedrijfsvoertuigen en de opslag van 10.000 liter mazout met afwijkingen op sectorale voorwaarden, meer bepaald de verplichting tot het plaatsen van een weegbrug en met afwijkingen op de aanleg van een groenscherm wegens de kleinschaligheid van het project.
VII-39.601-4/9
De zaak is spoedeisend gelet op het feit dat de exploitatie zoals aangevraagd door Heremans Marc BVBA veel hinder veroorzaakt voor verzoekers die eigenaar zijn van het aanpalende perceel en er tevens wonen. Het gaat onder meer om volgende hinder:
- De mobiliteitsbewegingen die ontstaan ingevolge de af- en aanvoer van afvalstoffen - De geluiden en trillingen ingevolge het sorteren van fracties. De trillingen zijn dermate ernstig dat de woning van verzoekers davert op zijn vesten. Hierdoor kan ernstige schade ontstaan aan de woning van verzoekers.
- Het verspreiden van stof ten gevolge van de opslag en de af- en aanvoer van afvalstoffen - Aantasting van het uitzicht van verzoekers en schending van de goede ruimtelijke ordening door de verplichting van het plaatsen van keermuren noodzakelijk voor de exploitatie De exploitatie is gelegen in een gebied voor ambachtelijke bedrijven en voor kleine en middelgrote ondernemingen. Het gaat in casu noch om een ambachtelijke exploitatie, noch om een kmo (zie eerste ernstig middel). Het gebied aan de overkant van het bedrijf is agrarisch gebied. Een exploitatie voor de opslag, het sorteren en verwerken van afval past niet binnen dit gebied waar zich tevens een aantal woningen in bevinden.
Verzoekers wijzen erop dat Heremans Marc BVBA de exploitatie reeds geruime tijd heeft aangevat, dus voor het bekomen van een vergunning, waardoor zij met heel wat hinder zijn geconfronteerd.
Verzoekers verwijzen naar het Besluit van de Deputatie van Vlaams-Brabant van 18 september 2014 waarbij de stedenbouwkundige vergunning voor het bouwen van een keermuur en een betonnen afsluiting is geweigerd.
Uit dit besluit blijkt dat het perceel door Heremans Mar[c] BVBA reeds op onwettige wijze werd geëxploiteerd:
‘De aanvraag wordt voorgesteld alsof het alleen de plaatsing van een afsluiting betreft. Door de aard en de positie van de afsluiting kan er gesteld worden dat de afsluiting niet louter gebruikt wordt om het ‘het perceel af te sluiten’. De afsluiting bestaat uit stalen kolommen waartussen betonnen panelen geschoven worden. Het is dus een zeer stevige constructie. Het perceel wordt niet volledig afgesloten. Er zijn plaatsen langs de straatzijden waar geen afsluiting voorzien wordt en waar men zonder problemen op het terrein kan geraken.
De betonnen muur dient beoordeeld te worden als een belangrijk element in de bedrijfsvoering en dus minder als ‘afsluiting’. Tijdens een plaatsbezoek werd vastgesteld dat het onbebouwd gedeelte van het perceel gebruikt wordt voor buitenopslag. Er worden allerlei afbraakmaterialen, bouwmaterialen, grond en containers gestockeerd.
In functie hiervan werd het terrein verhard met beton. De ‘afsluiting’ zal eerder dienst doen als buitenwand van materiaalboxen die het opslaan van materiaal en het storten van grond overzichtelijker, compacter en makkelijker maken.
VII-39.601-5/9
Uit navraag bij de dienst ruimtelijke ordening van de gemeente blijkt dat de huidige toestand van het perceel bovendien een onvergunde situatie betreft. Enkel het bestaande gebouw is vergund als loods voor de opslag van materiaal en voertuigen.
Een vergunning voor een ‘afsluiting’ die in functie staat van een niet-vergunde activiteit kan niet worden verleend. De terreininrichting dient als geheel aangevraagd te worden, dus de afsluiting, de buitenopslag en de verharding. Uit de totale inrichting zal dan blijken of de functie al dan niet bestaanbaar is met het betrokken gebied en of voldoende rekening werd gehouden met de draagkracht van het perceel.’ Verzoekers hebben momenteel geen weet van een vergunning voor het bouwen van een keermuur, deze heeft alleszins nooit uitgehangen, anders zouden verzoekers hier ongetwijfeld een bezwaar en/of beroep tegen ingediend hebben.
Uit het besluit van verwerende partij blijkt onomwonden dat de exploitatie afhankelijk is gemaakt van de te bouwen keermuur aangezien deze de stof- en visuele hinder zou verhinderen.
Verzoekende partijen ervaren de keermuren op zich als visuele hinder, doch stellen vast dat de exploitatie door Heremans Marc bvba een aanvang heeft genomen zonder dat een keermuur van ministens 2 m hoogte is voorzien.
Verzoekende partijen hebben ook geen weet van een vergunning voor de aangebrachte verhardingen op het perceel.
Het sorteren en opslaan van afval gebeurt ook niet hoofdzakelijk in de loods.
Gelet op de ernstige schade die de verzoekende partijen lijden - waaronder mogelijke ernstige schade aan de woning van verzoekende partijen zoals scheuren en dergelijke meer door de hevige trillingen veroorzaakt door de afbraakwerken - is er sprake van spoedeisendheid en vragen zij de milieuvergunning klasse 2 verleend aan HEREMANS MARC BVBA, SCHEIBEEKSTRAAT 30 te 1540 Herne voor het uitbaten van de inrichting gelegen te Scheibeekstraat zn (23+) te 1540 Herne, kadastraal bekend afdeling 1, Sectie I, perceel 612f, te schorsen”.
Beoordeling
9. Overeenkomstig artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State moet het verzoekschrift “een uiteenzetting van de feiten [bevatten] die, volgens de indiener ervan, de spoedeisendheid verantwoorden die ter ondersteuning van dit verzoekschrift wordt ingeroepen”. Hetzelfde is te lezen in artikel 8, 4°, van het koninklijk besluit van 5 december 1991 tot bepaling van de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State. Dit houdt in dat het aan verzoeker toekomt aan de zaak eigen, specifieke gegevens bij te brengen die in
VII-39.601-6/9
concreto aantonen dat de zaak spoedeisend is, gelet op de gevolgen van een - voortdurende - tenuitvoerlegging van het bestreden besluit.
De spoedeisendheid “zal worden vastgesteld wanneer de verzoeker het resultaat van [de] procedure [ten gronde] niet kan afwachten om zijn beslissing te verkrijgen, op straffe zich in een toestand te bevinden met onherroepelijke schadelijke gevolgen” (memorie van toelichting, Parl.St. Senaat, 2012-13, nr. 5-2277/1, 13). Bovendien mag een nieuwe vordering worden ingediend, indien die steunt op nieuwe elementen die de spoedeisendheid van deze vordering rechtvaardigen (artikel 17, § 2, derde lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State).
10. De verzoekende partijen beroepen zich in hun uiteenzetting van de feiten die de spoedeisendheid verantwoorden, op de hinderlijkheid van de vergunde exploitatie, die meer bepaald zou bestaan uit “mobiliteitsbewegingen”, “geluiden en trillingen”, het “verspreiden van stof” en de “aantasting van het uitzicht”.
Het beweerde ernstig karakter van de hinder staat niet in relatie tot de activiteiten die met het bestreden besluit werden vergund. Uit de motieven van het bestreden besluit, die door de verzoekende partijen niet worden betwist, blijkt immers dat de bedrijvigheid op de site beperkt is, dat de sorteeractiviteiten in de loods gemiddeld 1 dag om de drie weken plaatsvinden, dat de afvalstoffen daarbij met de hand en kleine machines uitgesorteerd worden, dat geen breekwerken uitgevoerd worden en dat per werkdag gemiddeld vijf voertuigen zullen aan- en afrijden. De verzoekende partijen maken met hun uiteenzetting niet aannemelijk dat de exploitatiehinder waaraan zij zouden worden blootgesteld, dermate ernstig is dat deze leidt tot onherroepelijke schadelijke gevolgen. Zulks is nog minder het geval op hun woonplaats aan de Boesmolenstraat 28 te Herne, die gesitueerd is op ongeveer 250 meter van de plaats van exploitatie.
VII-39.601-7/9
In zoverre de verzoekende partijen wijzen op de visuele hinder door de aanleg van een keermuur, is deze hinder niet toe te schrijven aan de tenuitvoerlegging van de thans bestreden milieuvergunning, maar wel aan de betrokken stedenbouwkundige vergunning.
De spoedeisendheid van de vordering is niet aangetoond.
11. Er is niet voldaan aan één van de voorwaarden gesteld in artikel 17, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die cumulatief vervuld moeten zijn wil een vordering tot schorsing worden toegewezen.
Deze vaststelling volstaat om de vordering af te wijzen.
VII. Kosten
12. De bijdrage in de betaling van de kosten, inbegrepen de rechtsplegingsvergoeding, wordt bepaald in het arrest waarin uitspraak wordt gedaan over het beroep tot nietigverklaring.
BESLISSING
1. Het verzoek van de BVBA Heremans M. tot tussenkomst wordt ingewilligd.
2. De Raad van State verwerpt de vordering.
VII-39.601-8/9
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van eenentwintig april tweeduizend zestien, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Peter Sourbron, staatsraad, waarnemend voorzitter, bijgestaan door Elisabeth Impens, griffier.
De griffier De voorzitter
Elisabeth Impens Peter Sourbron
VII-39.601-9/9
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2016:ARR.234.457