Court dismisses appeal regarding recidivism status for drug trafficking convictions from a prior final judgment.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against a first-instance judgment concerning drug trafficking charges. The prosecution alleged the defendant committed the offenses in both legal and special recidivism states, relying on a prior final conviction from January 2015. The court upheld the lower court's finding that the prior judgment had become final and that the new offenses occurred within the statutory recidivism period, thereby rejecting the appeal.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 56, paragraph 2 of the Criminal Code; Article 5 of the Law of 24 February 1921: Special recidivism applies when a new offense is committed within the prescribed period following a final conviction, provided the conditions for legal recidivism are met.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Verdacht van:
te Wervik en met samenhang te Menen en op andere plaatsen in het Rijk :
bij inbreuk op de artikelen 1, 2 bis § 1, 4 (§§ 1, 4 en 6), 5 en 6 van de wet van 24 februari 1921 betreffende het verhandelen van gifstoffen, slaapmiddelen en verdovende middelen, psychotrope stoffen, ontsmettingsstoffen en antiseptica en van de stoffen die kunnen gebruikt worden voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen en op de artikelen 1, 1bis, 2, 11, 26 bis en 28 §§ 1 en 2-3° van het K.B. van 31 december 1930 houdende regeling van de slaapmiddelen en de verdovende middelen en betreffende risicobeperking en therapeutisch advies, buiten de aankoop of het bezit krachtens geneeskundig voorschrift zonder voorafgaande vergunning van de Minister van Volksgezondheid, onder bezwarende titel of om niet, verdovingsmiddelen te hebben vervaardigd, in zijn bezit te hebben gehad, te hebben verkocht of te koop gesteld, afgeleverd of aangeschaft,
namelijk :
A.1 (...)
A.2. : in de periode van 13 januari 2015 tot en met 10 februari 2015 :
door niet nader te bepalen hoeveelheden van het zogenaamde product heroïne, dat substanties bevat die onder de wetenschappelijke benaming heroinum opgenomen zijn in artikel 1 nr. 36 van voormeld KB 31 december 1930, op niet nader te bepalen tijdstippen te hebben aangeschaft en in bezit te hebben gehad, o.m. 14 pacsons heroïne op datum van 10 februari 2015, en niet nader te bepalen hoeveelheden op niet nader te bepalen tijdstippen te hebben afgeleverd of verkocht, o.m. aan LS en DN (aan beiden samen 1 gram heroïne om de twee dagen) en aan diverse andere personen uit zijn vriendenkring.
3. De staat van wettelijke en bijzondere herhaling
Overeenkomstig hetgeen in de inleidende dagvaarding door het Openbaar Ministerie werd gesteld, werd het feit, voorwerp van de tenlastelegging A2 gepleegd in staat van wettelijke herhaling én in staat van bijzondere herhaling.
Voor zover dit feit door het hof bewezen zou worden verklaard, kan overeenkomstig het artikel 100 Sw. de wettelijke herhaling voorzien bij het artikel 56, lid 2 Sw. niet weerhouden worden aangezien alsdan aan de voorwaarden voor het weerhouden van de staat van bijzondere herhaling zoals voorzien in het artikel 5 van de Wet van 24 februari 1921 voldaan is ingevolge het in kracht van gewijsde getreden vonnis van de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Ieper, van 12 januari 2015 waarbij de beklaagde veroordeeld werd wegens inbreuken op de drugsreglementering (zie en vgl. Cass., 13 januari 2009, AR P.08.1626 N ECLI:BE:CASS:2009:ARR.20090113.3 , NC 2009, afl. 4, 264).
De wettelijke herhaling voorzien bij het artikel 56, lid 2 Sw. kan slechts weerhouden worden wanneer de voorwaarden voor de bijzondere herhaling niet vervuld zouden zijn (zie Vandromme S., Comm. Strafr., "Herhaling, bijzondere strafwetten", blz. 5, nr. 7).
Het vonnis waarop de staat van bijzondere herhaling wordt geënt werd gewezen door de 19e kamer van de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Ieper, op 12 januari 2015 waarbij de beklaagde veroordeeld werd wegens inbreuken op de drugsreglementering. Er werd een attest van niet verhaal aan het dossier gevoegd en dit vonnis heeft aldus kracht van gewijsde verkregen op 6 februari 2015.
De termijn van de herhaling begint te lopen vanaf het ogenblik dat de veroordeling kracht van gewijsde heeft gekregen.
Voor zover het feit A2 bewezen wordt verklaard werd dit vanaf 7 februari 2015 gepleegd in staat van bijzondere herhaling.
(Achtste kamer, 2016/NT/271, 25 oktober 2017)