Court rejects parental defense of corporal punishment, ruling intentional hitting of autistic child constitutes criminal assault.

...

C. Opzettelijk verwondingen of slagen te hebben toegebracht met de omstandigheid dat het misdrijf werd gepleegd op een minderjarige door de vader, namelijk:

1. Op GM, op niet nader te bepalen tijdstippen in de periode van 2 april 2009 tot en met 24 juli 2014

(...)

2.3 De tenlastelegging C1

Het hof treedt de eerste rechter niet bij waar deze besliste dat de feiten voorwerp van de tenlastelegging C1 lastens de beklaagde niet bewezen zijn en daarbij stelde dat aan ouders in de opvoeding van de kinderen een kastijdingsrecht wordt toegekend als rechtvaardigingsgrond voor zover dat is beperkt tot occasionele en lichte slagen en dat het gebruik van licht geweld in de opvoeding van de kinderen kan worden aanvaard en niet mag leiden tot de toepassing van artikel 398 Sw. en dat de plicht tot gehoorzaamheid van kinderen aan hun ouders de rechtvaardigingsgrond uitmaakt voor het gebruikte lichte geweld.

Op grond van de gegevens van het strafdossier en de behandeling van de zaak ter zitting van het hof blijkt immers genoegzaam dat de beklaagde zich schuldig maakte aan de feiten voorwerp van de tenlastelegging C1.

Het hof laat terzake opmerken wat volgt.

Een slag veronderstelt een schok of een stoot tegen een menselijk lichaam waardoor dit in bruuske aanraking komt met een ander voorwerp van harde aard.

Het toebrengen van slagen hoeft geen verwondingen tot gevolg te hebben.

De artikelen 392 e.v. Sw. zijn van toepassing ongeacht de drijfveer van de slagen en zelfs als de dader de erdoor veroorzaakte schade niet heeft gewild. Ook slagen toegebracht vanuit de meest lofwaardige bedoelingen zijn aldus opzettelijk.

Een bijzonder opzet, zoals het oogmerk om te schaden of nadeel toe te brengen, is niet vereist.

Het staat vast dat de beklaagde zijn minderjarige autistische zoontje GM soms in de vervolgde periode een tik gaf/op de poep sloeg.

De beklaagde verklaarde immers aan de politie dat zijn autistische en moeilijk handelbare zoon GM wel eens een tik van hem kreeg. Hij verklaarde dat GM wel eens een tik kreeg, een klets op zijn kont en dit omdat hij dat dan verdiend had.

Ook aan de onderzoeksrechter verklaarde hij dat wanneer zijn zoon GM in een moeilijke periode zat GM soms een tik van hem kreeg.

Tevens verklaarde hij dat het voor hem soms moeilijker is om met GM en zijn autisme om te gaan en dat zijn echtgenote LP (die les geeft aan kinderen met autisme) dat beter kon.

In zijn conclusies stelde de beklaagde overigens ook dat hij GM op sommige ogenblikken een tik gaf. Hij licht er toe dat de situatie bij GM complex is mede gelet op de agressie en het grens aftastend gedrag van GM en dat hij op zulke momenten GM een tik gaf. Tevens stelde hij dat er sprake was van een negatieve vicieuze cirkel waardoor er situaties ontstonden die hij geen meester kon.

Op grond van de gegevens van het strafdossier en de behandeling van de zaak ter zitting van het hof blijkt genoegzaam dat de slagen of verwondingen door de beklaagde toegebracht aan zijn minderjarige autistische zoon GM onder toepassing van de artikelen 392 en 398 lid 1 Sw. vallen.

De beklaagde stelde immers bewust de daden van het slaan op de poep en het geven van tikken die de fysieke integriteit van GM aantastten en de beklaagde had daarbij duidelijk de bedoeling om GM te treffen. Het staat voor het hof vast dat de beklaagde zijn minderjarige zoon GM wetens en willens opzettelijk slagen of verwondingen toebracht.

De fysieke integriteit van GM werd door de beklaagde bewust aangetast.

Het slaan op de poep van GM en het geven van tikken omdat hij dat verdiende en omdat er situaties ontstonden met GM waardoor de beklaagde de controle over zichzelf verloor, is in het licht van de omstandigheden wel degelijk te beschouwen als ontoelaatbaar geweld en aldus als het opzettelijk toebrengen van slagen of verwondingen in de zin van artikel 392 en 398 lid 1 Sw.

Het staat voor het hof vast dat deze aanrakingen in het licht van de omstandigheden te beschouwen zijn als hardhandig en ruw en dus meer dan een louter vaderlijke terechtwijzing.

Dit vindt overigens steun in een foto van de rode poep van GM (zie stukken 15 en 16 dossier burgerlijke partij LP).

Van een zogenaamd pedagogisch handelen kan er in die omstandigheden bezwaarlijk sprake zijn.

In het licht van de omstandigheden blijkt aldus genoegzaam dat de beklaagde zich schuldig maakte aan het toebrengen van slagen of verwondingen aan zijn minderjarige zoontje GM in de zin van artikel 392 en 398, lid 1 Sw.

Alle feitelijke beschouwingen, middelen en argumenten van de beklaagde in zijn conclusies zijn niet van aard om hetgeen hoger werd gezegd te ontzenuwen en/of om het hof tot een andere beslissing te brengen.

...

(Zesde kamer, 2016/NT/960, 2 oktober 2017)