Appeal court quashes first instance decision declaring objection void due to lack of proof of notice.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe appeal court allowed the appellant's objection to be reinstated, quashing the first instance judgment that had declared it void. The appellant argued she was unaware of the summons because she lived with her sick mother in Antwerp between September and October 2016. The court held that mere service of process at the appellant's address does not prove she had knowledge of it, and the burden of proving notice lies with the prosecution.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 187, § 6, 1° of the Code of Criminal Procedure; The objection to a default judgment is deemed void only if the opposing party appears personally or via counsel and admits knowledge of the summons without proving force majeure or a legal excuse for the default.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
1. Procesrechtelijk
1.1
Tegen het op 19 januari 2017 door de G31D kamer van de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent (strafzaken), op tegenspraak en op verzet gewezen vonnis werd hoger beroep ingesteld op 2 februari 2017 door de beklaagde op strafgebied. Diezelfde dag werd door de beklaagde een uitgebreid "verzoekschrift beroep" ter griffie van de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent, neergelegd waarin de grieven tegen het bestreden vonnis worden ontwikkeld.
Het hoger beroep van de beklaagde is tijdig, regelmatig naar vorm en dienvolgens ontvankelijk.
1.2
Bij het bestreden verzetvonnis d.d. 19 januari 2017 werd het verzet aangetekend door de beklaagde ontvankelijk verklaard. Bij gemis aan hoger beroep ingesteld door het openbaar ministerie is deze beslissing verworven voor de beklaagde.
Als eerste grief werpt de beklaagde in haar "verzoekschrift beroep" terecht op dat de eerste rechter haar verzet ten onrechte ongedaan heeft verklaard.
De beklaagde werd gedagvaard bij gerechtsdeurwaardersexploot d.d. 21 september 2016. Het afschrift van de dagvaarding kon haar niet ter hand worden gesteld (overeenkomstig de artikelen 33 tot 35 van het gerechtelijk wetboek), zodat de gerechtsdeurwaarder het afschrift heeft achtergelaten op de woonplaats van de beklaagde conform artikel 38.§1 van het gerechtelijk wetboek. Tevens richtte de gerechtsdeurwaarder een gewoon schrijven aan de beklaagde waarin hij meldde dat hij zich aan haar woning had aangeboden en een afschrift van de dagvaarding onder gesloten omslag had achtergelaten.
De zaak werd ingeleid en behandeld op de terechtzitting van 6 oktober 2016 van de G31D kamer van de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent, waarbij het verstek van de beklaagde werd vastgesteld en de zaak werd in beraad genomen. Er werd uitspraak verleend op 20 oktober 2016.
Overeenkomstig het nieuwe artikel 187.§ 6, 1° van het Wetboek van Strafvordering wordt het verzet als ongedaan beschouwd indien de eiser in verzet, wanneer hij persoonlijk of in de persoon van een advocaat verschijnt en vaststaat dat hij kennis heeft gehad van de dagvaarding in de procedure waarin hij verstek heeft laten gaan, geen gewag maakt van overmacht of van een wettige reden van verschoning ter rechtvaardiging van zijn verstek bij de bestreden rechtspleging, waarbij het erkennen van de aangevoerde overmacht of reden overgelaten wordt aan het soevereine oordeel van de rechter.
Deze wetsbepaling werd in het leven geroepen door de wet van 5 februari 2016 tot wijziging van het strafrecht en de strafvordering en houdende diverse bepalingen inzake justitie (Belgisch Staatsblad 19 februari 2016).
Op grond van de nieuwe wetsbepaling dient de rechter aldus eerst vast te stellen dat de opposant persoonlijk of in persoon van een advocaat verschijnt, om vervolgens na te gaan of de opposant kennis heeft gehad van de dagvaarding in de procedure waarin hij verstek heeft laten gaan. Indien de opposant kennis had van de dagvaarding kan het verzet slechts gehandhaafd worden indien de opposant het bestaan van overmacht of een wettige reden van verschoning ter rechtvaardiging van zijn verstek aantoont. Indien de opposant geen kennis had van de dagvaarding wordt het verzet gehandhaafd.
De beklaagde beweert dat zij in de periode van 21 september 2016 (betekening van de dagvaarding) tot en met 6 oktober 2016 (datum van de inleiding van de zaak) bij haar zieke moeder in Antwerpen verbleef, zodat zij op de laatstgenoemde datum geen kennis had van de dagvaarding.
Het hof kan de motivering van de eerste rechter niet bijtreden waar deze tot het besluit kwam dat het bewijs voorligt dat de beklaagde kennis heeft gekregen van de dagvaarding. Uit het enkel feit dat een dagvaarding werd betekend aan de woonst van de beklaagde, kan de rechter niet afleiden dat de beklaagde kennis had van de dagvaarding (zie en vgl.: Cass. 17 januari 2017, inzake P.16.0989.N ECLI:BE:CASS:2017:ARR.20170117.7 /1).
Het bewijs ligt in casu niet voor dat de beklaagde vóór 6 oktober 2016 kennis had van de dagvaarding, zodat de voorwaarden voor de ongedaanverklaring van het verzet niet zijn voldaan. Het bestreden verzetvonnis dient op dit punt te worden gewijzigd.
(Zesde kamer, 2017/NT/316, 11 september 2017)