Court dismisses internment order due to lack of physical harm and flawed expert report violating defense rights.

...

1. De maatregel der internering

De eerste rechter heeft op grond van het geactualiseerd verslag van Dr. De Varé dd. 14 oktober 2016 de internering van D.A. bevolen.

Het opleggen van de beveiligingsmaatregel van de internering wordt thans wettelijk geregeld door de bepalingen van de Wet van 5 mei 2014 - zoals gewijzigd bij wet van 4 mei 2016 en in werking getreden op 1 oktober 2016.

Overeenkomstig artikel 9§1 van de Wet van 5 mei 2014 - zoals gewijzigd - kunnen de vonnisgerechten de internering bevelen van een persoon:

1° die een misdaad of een wanbedrijf heeft gepleegd die (dat) de fysieke of psychische integriteit van derden aantast of bedreigt;

2° die op het ogenblik van de beslissing aan een geestesstoornis lijdt die zijn oordeelsvermogen of de controle over zijn daden teniet doet of ernstig aantast;

3° bij wie gevaar bestaat dat hij als gevolg van zijn geestesstoornis, eventueel in samenhang met andere risicofactoren opnieuw feiten zoals bedoeld in 1° zal plegen.

Met de nieuwe interneringswet werd de sociale gevaarlijkheid geïncorporeerd door middel van de invoering van een minimumdrempel qua ernst van het misdrijf.

De internering kan enkel bevolen worden van een persoon die een misdaad of wanbedrijf heeft gepleegd die de fysieke of psychische integriteit van derden heeft aangetast of bedreigd.

Het vonnisgerecht beoordeelt op met redenen omklede wijze of het feit de fysieke of psychische integriteit van derden heeft aangetast of bedreigd.

In casu wordt de beklaagde, behoudens de tenlastelegging B inzake referte I, vervolgd uit hoofde van een dertien eenvoudige winkeldiefstallen (tenlasteleggingen A.1 tot en met A.5 en A.7 tot en met A.14 inzake referte I, en de tenlasteleggingen 1,2 en 3 inzake referte II, een fietsdiefstal (tenlastelegging A.6 inzake referte I) één feit van afzetterij (tenlasteleggingen C inzake referte I) en een beschadiging van een voertuig (tenlastelegging D inzake referte I)

D.A. werd weliswaar telkenmale op heterdaad betrapt doch gebruikte nooit geweld om in het bezit van de gestolen koopwaar (voornamelijk voedingswaren) te blijven of zijn vlucht te verzekeren.

Deze inbreuken betreffen derhalve loutere vermogensdelicten zonder dat de fysieke of psychische integriteit van derden werd aangetast of bedreigd.

Nopens de tenlastelegging B inzake referte I

Onder de tenlastelegging B inzake referte I, wordt D.A. vervolgd uit hoofde van het toebrengen van slagen of verwondingen aan D.D..

Hij wordt tevens vervolgd voor het opzettelijk toebrengen van beschadigingen aan een voertuig Mazda ten nadele van J.D., (tenlastelegging D inzake referte I).

Het feitenrelaas werd door de eerste rechter oordeelkundig uiteengezet op het achtste en negende blad van het bestreden vonnis, dat door het Hof dan ook integraal wordt overgenomen.

Nadat een signalisatiebord door een zwaaibeweging van de beklaagde op het voertuig van zijn zoon terecht kwam en de getuige, D.D. de beklaagde hiervoor achterna liep, kreeg de Heer D. van de beklaagde een schop op de rechter dij.

Uit het voorliggend strafdossier kan echter niet worden afgeleid dat de beklaagde de fysieke of psychische integriteit van het slachtoffer D.D. heeft aangetast.

Het slachtoffer verklaarde immers dat hij door de schop niet werd gewond en dat hij geen dokter zou raadplegen.

De door D.A. toegebrachte schop op de rechter dij van D.D. lijkt bij hem evenmin een aantasting van de psychische integriteit te hebben veroorzaakt, vermits het slachtoffer de beklaagde na de schop op veilige afstand is blijven volgen en aan de verbalisanten de plaats kon aanduiden waar de beklaagde zich ophield.

De Heer D.D. heeft zich evenmin in de strafprocedure burgerlijke partij gesteld.

Het beschadigd voertuig is eigendom van de zoon van D.D., de Heer J.D., die bij de feiten niet aanwezig was.

Van enige aantasting van zijn fysieke of psychische integriteit is dan ook evenmin sprake, zodat de voorwaarden tot het opleggen van een interneringsmaatregel niet voorhanden zijn, vermits de wettelijke minimumdrempel van sociale gevaarlijkheid in hoofde van D.A. niet wordt gehaald.

In zijn - per email - geactualiseerd verslag van 4 november 2016 besluit gerechtskundige Jan De Varé:

- dat D.A. op het ogenblik van de feiten en op het ogenblik van het onderzoek leed aan een geestesstoornis die zijn oordeelsvermogen ernstig heeft aangetast;

- dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de geestesstoornis en de feiten (in zijn aanvankelijk verslag van 14 oktober 2016 benoemd met de wetenschappelijke term symptoomimpact);

- dat er een verhoogd recidive risico bestaat ten gevolge van de geestesstoornis

- naar behandeling wordt in start een residentiële opname voorgesteld en blijvende aandacht voor externe controle.

Het Hof stelt vast dat het deskundig verslag tot stand kwam op basis van een deskundig onderzoek van de beklaagde, dat niet voldoet aan de in de artikelen 7 en 8 van de interneringswet van Wet van 5 mei 2014 - zoals gewijzigd bij wet van 4 mei 2016 - ingeschreven vereisten van tegenspraak.

De beklaagde had immers tijdens het onderzoek geen bijstand van een arts of advocaat van zijn keuze, noch was hij in de mogelijkheid om de gebeurlijke inlichtingen verstrekt door een door hem gekozen zorgverlener voorafgaand aan de deskundige over te maken.

De beklaagde of diens raadsman waren evenmin in de mogelijkheid na afloop der werkzaamheden opmerkingen te maken op het advies van de gerechtsdeskundige Dr. De Varé.

Deze inbreuken op het wettelijk ingeschreven recht op tegenspraak maken dat het hof geen rekening houdt met de bevindingen en besluiten van de gerechtsdeskundige, J. De Varé, met betrekking tot de geestestoestand van D.A..

De aanstelling van een nieuwe deskundige met een opdracht die voldoet aan de nieuwe bepalingen van de Wet van 5 mei 2014 - zoals gewijzigd bij wet van 4 mei 2016 - kan evenmin in overweging worden genomen gelet op het feit dat de in hoofde van D.A. bewezen gebleven feiten uit hun aard, de maatregel van de internering niet toelaten.

De hierna bepaalde bestraffing in zijnen hoofde dringt zich dan ook op.

(Vierde kamer, 2017/NT/270, 20 juni 2017)

...