Belgian court upholds deportation and prison sentence for illegal entry by previously deported foreigner with prior smuggling conviction.

...

1. TENLASTELEGGING

te Temse en/of elders in het Rijk in de periode van 11/12/2008 tot heden

In overtreding van de artikelen 1, 20, 26, 76, 80 en 81 van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen (B.S. 31/12/1980), als sedert minder dan 10 jaar uit het grondgebied teruggewezen vreemdeling, namelijk door het M.B. van 2/12/2008, dat hem ter kennis werd gebracht op 11/12/2008 , zonder een bijzondere machtiging vanwege de minister van Justitie in het Rijk te zijn binnengekomen op een onbekend tijdstip en er te hebben verbleven tot op heden.

(...)

2. De strafmaat

2.1

De eerste rechter heeft in het bestreden vonnis de feitelijke gegevens die aan de basis liggen van de strafvordering met betrekking tot de enige tenlastelegging lastens de beklaagde degelijk uiteengezet, zodat het hof deze uiteenzetting overneemt.

2.2

De beklaagde werd vervolgd en door de eerste rechter veroordeeld voor een inbreuk op artikel 76 van de Vreemdelingenwet.

Artikel 76 van de Vreemdelingenwet stelt: "De sedert minder dan tien jaar uit het grondgebied teruggewezen of uitgezette vreemdeling die het Rijk binnenkomt of er verblijft zonder bijzondere machtiging van de Minister, wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van honderd euro tot duizend euro".

Het openbaar ministerie vorderde voor de eerste rechter en thans op zijn hoger beroep om de beklaagde, naast een geldboete, ook te veroordelen tot een hoofdgevangenisstraf en een geldboetevervangende gevangenisstraf, meer bepaald een hoofdgevangenisstraf van 1 jaar en een geldboete van 1.000,00 EUR gekoppeld aan een vervangende gevangenisstraf.

2.3

Bij vonnis van 20 mei 2008 van de correctionele rechtbank te Dendermonde werd de beklaagde veroordeeld tot o.m. een hoofdgevangenisstraf van 5 jaren en een geldboete van 5.000,00 EUR (x 5,5 = 27.500,00 EUR) (vervangende gevangenisstraf 3 maanden) en ontzetting uit de rechten van de in artikel 31 Sw. bepaalde rechten gedurende een termijn van 10 jaren wegens (als dader/mededader) mensensmokkel met verzwarende omstandigheden (dat het misdrijf werd gepleegd ten opzichte van minderjarigen, dat misbruik werd gemaakt van de bijzondere kwetsbare situatie waarin de personen verkeerden, dat van de betrokken activiteit een gewoonte werd gemaakt, dat het de daad van deelneming aan de hoofd- of bijkomende bedrijvigheid van een criminele organisatie betreft, ongeacht of de schuldige de hoedanigheid van leidend persoon heeft of niet), wetens en willens betrokken te zijn geweest bij een criminele organisatie, in het openbaar een naam die hem niet toekomt te hebben gedragen en als vreemdeling onwettig het Rijk te zijn binnengekomen of er verbleven te hebben.

Bij Ministerieel Besluit van terugwijzing van 2 december 2008, aan de beklaagde betekend op 11 december 2008, werd de beklaagde teruggewezen en werd hij gelast het grondgebied van het Rijk te verlaten met verbod er gedurende tien jaar terug te keren, op straffe van het bepaalde bij artikel 76 van de wet van 15 december 1980, behoudens bijzondere machtiging van de Minister van Migratie- en asielbeleid. In genoemd Ministerieel Besluit werd o.m. verwezen naar hoger vermelde veroordeling van 20 mei 2008 en werd o.m. ook vermeld: "... Overwegende dat uit de voorgaande feiten blijkt dat hij, door zijn persoonlijk gedrag, de openbare orde heeft geschaad; Overwegende dat het winstgevende karakter van het misdadig gedrag van betrokkene een ernstig en actueel risico aantoont van een nieuwe schending van de openbare orde. Besluit: ... de zich noemende SG ... wordt teruggewezen. Hij wordt gelast het grondgebied van het Rijk te verlaten met verbod er gedurende tien jaar teug te keren, op straffe van het bepaalde bij artikel 76 van de wet van 15 december 1980, behoudens bijzondere machtiging van de Minister van Migratie- en asielbeleid. ...".

Waar de beklaagde (met verwijzing naar de eerste rechter) opwerpt dat artikel 76 Vreemdelingenwet gedeeltelijk strijdig zou zijn met het Unierecht, zegge de bepalingen van de Richtlijn 2008/115/EG van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, en opwerpt dat geen gevangenisstraf kan worden opgelegd, kan worden geantwoord dat artikel 1 van de Richtlijn 2008/115 (Publicatieblad van de Europese Unie, 24.12.2008 L 348/98 e.v.) bepaalt: "Toepassingsgebied: In deze richtlijn worden de gemeenschappelijke normen en procedures vastgesteld die door de lidstaten moeten worden toegepast bij de terugkeer van illegaal op hun grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen, overeenkomstig de grondrechten die de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht en het internationaal recht vormen, met inbegrip van de verplichting om vluchtelingen te beschermen en de mensenrechten te eerbiedigen."

De Richtlijn 2008/115 heeft enkel betrekking op de terugkeer van illegaal in een lidstaat verblijvende onderdanen van derde landen en heeft dus niet tot doel alle nationale voorschriften inzake het verblijf van vreemdelingen te harmoniseren; bijgevolg verzet deze Richtlijn zich er niet tegen dat illegaal verblijf in het recht van een lidstaat wordt aangemerkt als een strafbaar feit en dat daarop strafrechtelijke sancties worden gesteld om het plegen van een dergelijke inbreuk op de nationale verblijfsvoorschriften tegen te gaan en te bestraffen (vergelijk en zie nuttig arrest van 6 december 2011 van het Hof van Justitie (Grote Kamer) in de zaak (C-329/11) Achuhbabian tegen Préfet du Val-de-Marne (Frankrijk) onder considerans 28 (http://curia.europa.eu)).

Het hof laat overigens tevens opmerken dat in artikel 2 van de Richtlijn 2008/115 is bepaald: "Werkingssfeer: ... 2. De lidstaten kunnen besluiten deze richtlijn niet toe te passen op onderdanen van derde landen: ... b) die verplicht zijn tot terugkeer als strafrechtelijke sanctie of als gevolg van een strafrechtelijke sanctie overeenkomstig de nationale wetgeving, of jegens die een uitleveringsprocedure loopt. ...".

Het staat in onderhavige zaak vast dat de beklaagde werd veroordeeld wegens strafbare feiten (zie hoger) en dat uit de motivering van het Ministerieel Besluit van terugwijzing van 2 december 2008 blijkt dat de terugwijzing het gevolg is van de strafrechtelijke veroordeling.

(zie terzake ook nuttig: arrest van 6 december 2011 van het Hof van Justitie (Grote Kamer) in de zaak (C-329/11) Achuhbabian tegen Préfet du Val-de-Marne (Frankrijk) onder considerans 41 (http://curia.europa.eu)).

Het hof laat terzake voor zoveel als nodig ook nog opmerken dat artikel 7, lid 4 van de Richtlijn 2008/115 bepaalt: "Indien er een risico op onderduiken bestaat, of een aanvraag voor een verblijfsvergunning als kennelijk ongegrond dan wel frauduleus afgewezen is, dan wel indien de betrokkene een gevaar vormt voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de nationale veiligheid, kunnen de lidstaten afzien van het toekennen van een termijn voor vrijwillig vertrek, of een termijn toekennen die korter is dan zeven dagen."

Hier kan overigens ook worden verwezen naar artikel 8 van de Richtlijn van 2008/115.

Ook kan worden verwezen naar artikel 7, eerste lid, 11°, tweede lid en derde lid van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen.

Waar de beklaagde verwijst naar en zich steunt op het recht op gezins- en privéleven (de beklaagde verwijst naar artikel 7 Handvest grondrechten EU en artikel 8 EVRM) en verwijst naar de band die hij heeft met de kinderen van W D K laat het hof opmerken dat het beschermen van de openbare orde (beklaagde werd veroordeeld wegens mensensmokkel, betrokken te zijn geweest bij een criminele organisatie, in het openbaar een naam die hem niet toekomt te hebben gedragen en als vreemdeling onwettig het Rijk te zijn binnengekomen of er verbleven te hebben - zie hoger) primeert op de privébelangen die de beklaagde inroept.

Waar de beklaagde stelt dat door hem een verzoek tot opschorting of intrekking van het Ministerieel Besluit van terugwijzing van 2 december 2008 werd ingediend bij Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken, moet worden vastgesteld dat dit verzoek dateert van 31 augustus 2016, zegge van na de geïncrimineerde periode en van ruim meerdere jaren na kwestig Ministerieel Besluit van terugwijzing van 2 december 2008.

De beklaagde stelde overigens dat dit verzoek nog zonder antwoord was.

2.4

De door de eerste rechter lastens de beklaagde bewezen verklaarde feiten voorwerp van de tenlastelegging zijn zwaarwichtig.

De beklaagde ondermijnt het vreemdelingenbeleid van de Belgische overheid.

De handelwijze van beklaagde ondermijnt de samenleving en getuigt van een manifest gebrek aan respect voor de maatschappelijke normen en de regels in verband met de Vreemdelingenwetgeving.

De beklaagde is geboren op 26 mei 1976.

Hij heeft een ongunstig strafregister (zie vonnis van 20 mei 2008 van de correctionele rechtbank te Dendermonde waarbij hij werd veroordeeld tot o.m. een hoofdgevangenisstraf van 5 jaren en een geldboete van 5.000,00 EUR (x 5,5 = 27.500,00 EUR) (vervangende gevangenisstraf 3 maanden) en ontzetting uit de rechten van de in artikel 31 Sw. bepaalde rechten gedurende een termijn van 10 jaren wegens (als dader/mededader) mensensmokkel met verzwarende omstandigheden, betrokken te zijn geweest bij een criminele organisatie, in het openbaar een naam die hem niet toekomt te hebben gedragen en als vreemdeling onwettig het Rijk te zijn binnengekomen of er verbleven te hebben).

De beklaagde bevindt zich in staat van wettelijke herhaling.

Hij kan geen enkele vorm van uitstel van tenuitvoerlegging van straf meer krijgen.

Rekening houdende met hetgeen voorafgaat, alsmede met:

- de aard en objectieve ernst van de bewezen verklaarde feiten,

- de omstandigheden waarin de feiten werden gepleegd,

- de persoonlijkheid van de beklaagde,

- de sociale toestand en financiële draagkracht van de beklaagde, zoals deze blijken uit de bundel,

is het hof van oordeel dat ter bestraffing van de door de eerste rechter bewezen verklaarde feiten voorwerp van de tenlastelegging doch te lezen en te begrijpen zoals thans verbeterd, een hoofdgevangenisstraf van 6 maanden en een geldboete van 500,00 EUR, verhoogd met 50 opdecimes en aldus gebracht op 3.000,00 EUR, die bij afwezigheid van betaling binnen de wettelijke termijn zal mogen vervangen worden door een gevangenisstraf van 45 dagen overeenkomstig art. 40 Sw., passend en evenwichtig is.

Deze bestraffing is absoluut noodzakelijk om de beklaagde tot blijvend normbesef te brengen en om recidive in zijn hoofde te voorkomen.

Alle feitelijke beschouwingen en argumenten van de beklaagde in zijn beroepsbesluiten alsook de door de beklaagde neergelegde stukken zijn niet van aard om hetgeen hoger werd vermeld te ontzenuwen en/of zijn niet van aard om het hof tot een andere beslissing te brengen.

...

(Zesde kamer, 2016/NT/831, 24 april 2017)