Court dismisses attempted intimidation charges against a driver who verbally threatened a parking officer.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Appeal dismissed the charges of attempted intimidation against the defendant, GB, who verbally threatened a parking officer. Although the defendant's aggressive behavior and threats to find the officer again caused fear, the court found these actions did not meet the legal threshold for criminal intimidation under Articles 327 and 329 of the Penal Code. The court ruled that the specific circumstances meant the defendant's words lacked the necessary intent to announce a crime punishable by law, resulting in the acquittal.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 327, lid 1 and 329 Penal Code: A threat is only criminal if it objectively causes serious fear of a crime punishable by law; mere aggressive words or threats to find someone again without specific criminal intent do not constitute attempted intimidation.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
...
Op grond van de gegevens van het strafdossier en het onderzoek op de terechtzitting van het hof staat het, anders dan de eerste rechter oordeelde, niet vast dat de beklaagde GB op 5 juni 2015:
- mondeling, onder een bevel of onder een voorwaarde, JV heeft bedreigd met een aanslag op personen of op eigendommen, waarop een criminele straf gesteld is (telastlegging A)
- door gebaren of zinnebeelden JV heeft bedreigd met een aanslag op personen of op eigendommen, waarop een criminele straf gesteld is (telastlegging B).
Artikel 327, lid 1 Strafwetboek vereist als bestanddelen:
- hetzij een mondelinge bedreiging, hetzij een bedreiging bij een naamloos of ondertekend geschrift;
- met een aanslag op personen of op eigendommen, waarop een criminele straf gesteld is;
- onder een bevel of onder een voorwaarde.
Artikel 329 Strafwetboek vereist als bestanddelen:
- een bedreiging door gebaren of zinnebeelden;
- met een aanslag op personen of op eigendommen waarop een criminele straf gesteld is.
Vooraleer een bedreiging strafbaar is, dient voldaan te zijn aan een gemeenschappelijke voorwaarde, die zowel van toepassing is op de schriftelijke bedreiging, op de mondelinge bedreiging als op de bedreiging door gebaren of zinnebeelden: men dient iemand te bedreigen. Een bedreiging dient gedefinieerd te worden als de aankondiging van een kwaad dat men een ander zal berokkenen. Evenwel wordt niet elke bedreiging erg genoeg geacht om aanleiding te geven tot bestraffing. De bedreiging moet een ernstige vrees doen ontstaan voor een aanslag op personen of op eigendommen. Dit houdt in dat de bedreiging een ernstig karakter vertoont en bij het slachtoffer de vrees kan opwekken dat zij zal worden uitgevoerd. Deze voorwaarde dient objectief beoordeeld te worden, dit wil zeggen in functie van de indruk die de bedreiging kan veroorzaken op een redelijk persoon. Met een aanslag op personen wordt bedoeld elke materiële daad waardoor men een persoon naar het leven staat of een aanslag pleegt op zijn fysieke of morele integriteit of op zijn individuele vrijheid. Een aanslag op eigendommen is elke ernstige aantasting van andermans eigendommen.
De omstandigheid dat de beklaagde, die niet kon aanvaarden dat hij van een parkeerwachter een retributie had gekregen omdat hij zijn voertuig had geparkeerd in een zone waar de beperking van de parkeertijd gereglementeerd was met parkeerapparatuur zonder dat op zijn voertuig een geldig parkeerticket of betaalparkeerkaart werd aangebracht, in een driftige bui op verbaal agressieve wijze eiste dat de parkeerwachter deze retributie ongedaan zou maken, waarbij hij de retributie verfrommelde, op de grond gooide en er met zijn voet op stampte, hij dichter bij de parkeerwachter kwam te staan en zei dat hij voor hem niet zou achteruit gaan en hij riep dat hij (de parkeerwachter) deze retributie moest annuleren of dat hij hem anders zou weten te vinden, maakt niet een bedreiging uit met een aanslag op personen of op eigendommen, waarop een criminele straf gesteld is, als bedoeld in artikel 327, lid 1 en artikel 329 Strafwetboek. Hoewel deze uitlatingen en gedragingen ongetwijfeld indruk hebben gemaakt op de parkeerwachter en ten zeerste afkeurenswaardig zijn, kunnen ze in de omstandigheden waarin ze werden geuit en gesteld immers niet aanzien worden als resp. mondelinge bedreigingen en bedreigingen door gebaren of zinnebeelden waarop een criminele straf gesteld is. De vaststelling dat de enkele bedreiging dat hij de parkeerwachter "anders zou weten te vinden" werd geuit onder een bevel of onder een voorwaarde, volstaat niet om toepassing te maken van artikel 327, lid 1 Strafwetboek wanneer, zoals in deze, aan de gebruikte bewoordingen in de gegeven concrete omstandigheden niet de betekenis kan gegeven worden dat gedreigd werd met een misdrijf waarop een criminele straf gesteld is. Evenmin zijn deze bewoordingen in de gegeven concrete omstandigheden te aanzien als een dreiging met een misdrijf waarop gevangenisstraf van ten minste drie maanden gesteld is zodat er ook geen aanleiding is om de feiten omschreven onder de telastlegging A te heromschrijven als een inbreuk op artikel 330 Strafwetboek.
De beklaagde GB dient dan ook te worden ontslagen van rechtsvervolging zonder kosten voor de telastleggingen A en B.
...
(Tiende kamer, 2016/NT/907, 7 april 2017)